Χαρακτήρα γενικευμένου εμφυλίου λαμβάνει ο ανταγωνισμός των κομμάτων της ευρύτερης Αριστεράς - Κεντροαριστεράς, δεδομένης της διαφαινόμενης αποτυχίας τους να πλήξουν το εκλογικό ποσοστό της ΝΔ, η οποία, με βάση τα ευρήματα όλων των δημοσκοπήσεων, αναμένεται να κινηθεί γύρω από το ποσοστό του 33% και σίγουρα πάνω από 30%.
ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και Νέα Αριστερά, λοιπόν, στρέφονται όλο και περισσότερο στον μεταξύ τους ανταγωνισμό και στη δεξαμενή των παραδοσιακών προοδευτικών ψηφοφόρων, η οποία, άλλωστε, από τις εθνικές εκλογές και μετά, παρουσιάζει μεγάλη και διαρκή ρευστότητα. Επιπλέον, από την ίδια δεξαμενή επιχειρούν να αλιεύσουν ψήφους η Πλεύση Ελευθερίας, ο Κόσμος, το Μέρα25 και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, επιτείνοντας περεταίρω των ανταγωνισμό.
Η σύγκρουση γύρω από τη χαμηλή συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ
Το βασικό πεδίο σύγκρουσης όλων των παραπάνω κομμάτων δεν είναι άλλο από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι παρουσιάζουν πολύ χαμηλή δυναμική συσπείρωσης και μάλλον πτωτικής γύρω από το έως τώρα κόμμα τους, κάτι που θεωρείται σε έναν βαθμό ερμηνεύσιμο από το ότι δεν καλύπτονται από το ιδεολογικό προφίλ του Στέφανου Κασσελάκη, αλλά και αποθαρρύνονται από τις συγκρούσεις που έχουν λάβει χώρα στο εσωτερικό της Κουμουνδούρου τους τελευταίους μήνες, με κορυφαία εκείνης με τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα. Ωστόσο, ο μεγάλος πολυκερματισμός, οι εισροές του ΣΥΡΙΖΑ από άλλα ακροατήρια λόγω Κασσελάκη, το γεγονός ότι έχουν εμφανιστεί στον χάρτη της «προοδευτικής περιοχής» νέα κόμματα, όπως η Νέα Αριστερά και ο Κόσμος, καθώς και οι εκτιμήσεις για επικείμενο ρεκόρ αποχής είναι στοιχεία που καθιστούν εξαιρετικά ρευστό το σκηνικό και αρκετά αβέβαιες τις προβλέψεις για διάφορα θέματα, μεταξύ των οποίων η μάχη της δεύτερης θέσης και το ποιά κόμματα θα καταφέρουν τελικά να εκλέξουν ευρωβουλευτή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η έως τώρα σύγκρουση Κασσελάκη έναντι Ανδρουλάκη, Ν. Αριστεράς και Κόσμου
Μέχρι τώρα, οι βασικές αψιμαχίες καταγράφονταν μεταξύ της σημερινής ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ από τη μία πλευρά και από την άλλη του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Αριστεράς και του Κόσμου. Συγκεκριμένα ο Στέφανος Κασσελάκης κατηγορούσε τον Νίκο Ανδρουλάκη ως εκβιαζόμενο λόγω των υποκλοπών, ως παραγωγό στελεχών για τη ΝΔ, ενώ έθετε και θέμα για τον τραπεζικό δανεισμό του ΠΑΣΟΚ. Για τη Νέα Αριστερά η κατηγορία της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ αφορούσε τις λεγόμενες «κλεμμένες έδρες». Από την άλλη πλευρά ΠΑΣΟΚ, Νέα Αριστερά και Κόσμος επέκριναν τον Στέφανο Κασσελάκη ότι μεταλλάσσει τον ιδεολογικό χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ ενσωματώνοντας δεξιές πολιτικές, αλλά πως κάνει πολιτική lifestyle, η οποία στην πραγματικότητα ευνοεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ιδίως οι επιθέσεις του Νίκου Αδρουλάκη, από τις οποίες συχνά δεν λείπει το «τρολάρισμα» (όπως η ιστορία για τον ήλιο του ΠΑΣΟΚ στην κολυμπήθρα στο Αρκαλοχώρι και η αναφορά ότι δεν κοιμήθηκε όλο το βράδυ μετά τη δήλωση Κασσελάκη πως δεν θα του τηλεφωνήσει μετά τις ευρωκλογές) είναι όλο και συχνότερες, ενώ αναφέρει συχνά στις δηλώσεις του και το ζήτημα του πόθεν έσχες του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.
Και Κωνσταντοπούλου με Κουτσούμπα εναντίον Κασσελάκη
Ωστόσο, στον καυγά το τελευταίο διάστημα μπήκε και το ΚΚΕ και η Πλεύση Ελευθερίας, με τους αρχηγούς τους να συγκρούονται μετωπικά με τον Στέφανο Κασσελάκη. Συγκεκριμένα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου χαρακτήρισε τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ «ουρανοκατέβατο», σχολιάζοντας τις πολύ θερμές δηλώσεις του για ενδεχόμενη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ και Πλεύσης Ελευθερίας, ενώ το ΚΚΕ εξερράγη εναντίον της ηγεσίας της Κουμουνδούρου με αφορμή την επίσκεψη Κασσελάκη στο Μουσείο Μπελογιάννη στην Αμαλιάδα. Μάλιστα, ο γενικός γραμματέας του Περισσού, Δημήτρης Κουτσούμπας έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίσει τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ «απατεωνίσκο» και «τυχοδιωκτάκο», ξεπερνώντας κατά πολύ τον θεσμικό χαρακτήρα του συνηθισμένου ύφους του.
Η κρίσιμη ώρα για τους συσχετισμούς στο προοδευτικό στρατόπεδο
Μπαίνοντας, λοιπόν, στην τελική ευθεία των ευρωεκλογών, το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι αν ο Στέφανος Κασσελάκης θα αντέξει όλη αυτή την πίεση που του ασκείται από τις υπόλοιπες «δημοκρατικές δυνάμεις» ή αν το κλίμα που δημιουργείται θα υπονομεύσει τη θετική δυναμική που κατέγραφε τους προηγούμενους μήνες αξιοποιώντας την υπερπροβολή των Μέσων Ενημέρωσης. Δηλαδή, αυτό που παίζεται είναι αν θα καταφέρει να πείσει ως άφθαρτος προτοεμφανιζόμενος πολιτικός που τα βάζει με τους «παλιούς» ή αν τα όμορα κόμματα θα καταφέρουν στην πιο κρίσιμη στιγμή να φθείρουν την εικόνα που ο ίδιος δημιούργησε.
