Η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να συμπεριλάβει τον Φρέντι Μπελέρη στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ έγινε την τελευταία στιγμή και κάτω από την πολιτική πίεση που ασκείται στην κυβέρνηση από την Ακροδεξιά, εντός και εκτός του κόμματος της Δεξιάς. Την επιλογή αυτή είχαν εισηγηθεί πολλοί αναλυτές του χώρου της Δεξιάς, ακόμα και εκείνοι που διστάζουν να ταυτιστούν με τον δήμαρχο της Χειμάρρας. Ενδεικτική η φράση του εκδότη των «Παραπολιτικών» Γιάννη Κουρτάκη, ότι «αν και δεν έχω την καλύτερη άποψη για τον Φρέντι Μπελέρη, ούτε είναι φίλος μου, ούτε έχω μιλήσει ποτέ μαζί του, η συμμετοχή του στο γαλάζιο ευρωψηφοδέλτιο κρίνεται περισσότερο από αναγκαία. Είναι η μόνη που μπορεί κάπως να μαζέψει το σχεδόν απόλυτο ξεχαρβάλωμα της Βορείου Ελλάδος» (6.4.2024).
Η δυσκολία των παραγόντων της Δεξιάς να ταυτιστούν πλήρως με τον Μπελέρη οφείλεται βέβαια στο γεγονός ότι όλοι γνωρίζουν ότι το όνομά του έγινε γνωστό για πρώτη φορά πριν από πολλά χρόνια, όταν συνελήφθη και παραπέμφθηκε σε δίκη μαζί με μια ομάδα ανδρών που αρχικά θεωρήθηκε ότι ανήκουν στην τρομοκρατική οργάνωση ΜΑΒΗ και ευθύνονταν για δράση παραστρατιωτική στα ελληνοαλβανικά σύνορα, αλλά τελικά «έπεσαν στα μαλακά», με ποινές λίγων μηνών για παράνομη κατοχή όπλων (βλ. «Ο άγνωστος Φρέντι Μπελέρης», (Δείτε ΕΔΩ). Οποιος θέλει να καταλάβει το πολιτικό παρελθόν της υπόθεσης, ας κάνει τον κόπο να διαβάσει το βιβλίο του βραβευμένου δημοσιογράφου της «Καθημερινής» Σταύρου Τζίμα, το οποίο κυκλοφόρησε το 2010 με πρόλογο του Αλέξη Παπαχελά («Στον αστερισμό του εθνικισμού»).
Επί χρόνια ο Μπελέρης ήταν αγαπημένος συνομιλητής όλων των ακροδεξιών ελληνικών σχημάτων, από τη Χρυσή Αυγή και τον Νίκο Μιχαλολιάκο μέχρι το ΛΑΟΣ και τον Γιώργο Καρατζαφέρη. Η επίσημη ΝΔ απέφευγε να ταυτιστεί μαζί του. Αλλά οι δεσμοί του ελληνικού «βαθέος κράτους» με την Ακροδεξιά δεν έχουν εκλείψει. Και καθώς φαίνεται ήρθε τώρα η ώρα να βγουν και πάλι στην πρώτη γραμμή. Θυμίζω ότι ενώ σήμερα παρουσιάζεται η υποψηφιότητα Μπελέρη ως το μεγάλο ατού του ευρωψηφοδελτίου της ΝΔ, τον περασμένο Αύγουστο είχε αποδοθεί στην υφυπουργό Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου ότι χαρακτήρισε τον Μπελέρη «πρόσωπο με σκιές».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Ελλάδα οφείλει, βέβαια, να υποστηρίζει τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα της μειονότητας και είναι εμφανές ότι αυτά τα δικαιώματα έχουν καταπατηθεί στην περίπτωση Μπελέρη. Αλλά η υπόθεση έχει σχέση με πολιτικά παιχνίδια στο εσωτερικό της Αλβανίας. Γιατί ναι μεν ο σημερινός πρωθυπουργός Εντι Ράμα φαίνεται να ευθύνεται για όσα συνέβησαν πριν από τις εκλογές στη Χειμάρρα και τη συνέχιση της προφυλάκισης χωρίς δίκη του Μπελέρη, αλλά την ίδια στιγμή εκείνος που στηρίζει τον εκλεγμένο δήμαρχο είναι ο πρώην πρόεδρος (και παλιός του διώκτης) Σαλί Μπερίσα, ο οποίος κατήγγειλε «σταλινική ενέργεια του Εντι Ράμα», μίλησε για τα «μαφιόζικα συμφέροντά του» και κάλεσε τους κατοίκους να ψηφίσουν Μπελέρη («Καθημερινή», 7.6.2023). Ποιος αλήθεια θέλει να δηλώσει υποστηρικτής του Μπερίσα;
Το χειρότερο είναι ότι όλα δείχνουν πως πίσω από την τελική απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να αποδεχτεί την υποψηφιότητα αυτή βρίσκεται ο σημερινός πρώτος υπαρχηγός του στο μέγαρο Μαξίμου, ο Μάκης Βορίδης. Υπάρχει μια άγνωστη «λεπτομέρεια» που συνδέει τον κ. Βορίδη με την εκδίκαση της υπόθεσης της οργάνωσης ΜΑΒΗ από την ελληνική δικαιοσύνη. Η αρχική υποψία για τρομοκρατική δράση της οργάνωσης στα ελληνοαλβανικά σύνορα απορρίφθηκε από τον αντεισαγγελέα Εφετών Ελευθέριο Πατσή που συνέταξε το Πόρισμα, εισηγούμενος τη μετατροπή των κατηγοριών από τρομοκρατική δράση σε λαθρεμπόριο και εν συνεχεία απλή κατοχή όπλων (Πόρισμα 709/1996). Ο αντεισαγγελέας βασίστηκε στο γεγονός ότι ο φερόμενος ως αρχηγός της ομάδας συμμετείχε στο ιδρυτικό συνέδριο του «Ελληνικού Μετώπου», το οποίο πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το ίδιο ακριβώς διήμερο με την τρομοκρατική ενέργεια του ΜΑΒΗ στην Επισκοπή (9-10.4.1994), οπότε αποκλείεται να ευθύνεται (σελ. 152)! Εκτός από τους συγγενείς του (η μητέρα του, η νονά του) και μια γειτόνισσα, το πιστοποιεί και ο ίδιος ο Μάκης Βορίδης με κατάθεσή του, στην οποία μάλιστα επιβεβαιώνεται ότι «αντήλλαξε [μετ’ αυτού] χαιρετισμόν την 10 π.μ. ώραν της δευτέρας ημερησίας συνεδριάσεως» (σελ. 152).
Το «Ελληνικό Μέτωπο» ήταν βέβαια το ελληνικό αντίγραφο του «Εθνικού Μετώπου» και ο κ. Βορίδης φιλοδοξούσε να γίνει ο εγχώριος Ζαν Μαρί Λεπέν, εξασφαλίζοντας μάλιστα την κουμπαριά του γραμματέα του κόμματος Καρλ Λανγκ.
Πρέπει λοιπόν να του το αναγνωρίσουμε. Μπορεί από τον Λεπέν να προσχώρησε αρχικά στον Καρατζαφέρη, στη συνέχεια στον Σαμαρά και τελικά (μέχρι σήμερα) στον Μητσοτάκη, αλλά ο κ. Βορίδης δεν ξεχνά τους παλιούς του συναγωνιστές.
(Ο Δημήτρης Ψαρράς είναι δημοσιογράφος)
