Ο κ. Τερεζάκης επέρριψε ευθύνες τόσο στον μοιραίο σταθμάρχη, όσο και στο μηχανοδηγό της επιβατικής αμαξοστοιχίας, λέγοντας ότι «ο σταθμάρχης έκανε λάθος στη χάραξη. Ο πίνακας του έδειχνε, τις θέσεις και που είναι οι αλλαγές, άρα το μόνο λογικό συμπέρασμα είναι ότι κάπου η προσοχή του απορροφήθηκε και δεν κοίταξε την διαδρομή».
«Όταν ήταν κοντά στο σημείο εκείνο που μάλλον είχε αντιληφθεί ότι πήγαινε λάθος, η μαγική λέξη που έπρεπε να ακουστεί ήταν ‘που πάει η 62.’ Άν ακουγόταν αυτό, τουλάχιστον άλλα 5 vhf θα το είχαν ακούσει και θα είχε ξυπνήσει ο σταθμάρχης. Δυστυχώς η μοιραία αυτή λέξη δεν ακούστηκε ποτέ από τον ασύρματο», πρόσθεσε, αναφέροντας πως «57 ζωές χάθηκαν για το τίποτα».
Αναφορικά με τους χειρισμούς του μηχανοδηγού, τόνισε πως «είναι σαν να με ρωτάτε όταν οδηγείτε αυτοκίνητο και μπείτε από τη δεξιά στα αριστερή λωρίδα, αυτό δεν θα το καταλάβετε;», ενώ υποστήριξε πως τοπικό σύστημα τηλεδιοίκησης υπήρχε που θα μπορούσε να αποτρέψει το ατύχημα.
Αφού ζήτησε συγγνώμη από τους συγγενείς των θυμάτων και είπε πως ο ΟΣΕ θα αναλάνβει τις ευθύνες που του αναλογούν, αποκάλυψε ότι ο ίδιος είχε εισιτήριο για την μοιραία αμαξοστοιχία.
«Μου είπε ο προκάτοχός μου μην πας, γιατί αύριο έχουμε θέμα και σοβαρές συσκέψεις και τελικά δεν πήγα», είπε χαρακτηριστικά. Μάλιστα έκανε γνωστό και ένα περιστατικό που είχε βιώσει όταν ήταν μικρό παιδί, λέγοντας πως «Ήμουν στο δυστύχημα του ‘69 στο Δερβένι. Ήμουν στο τελευταίο βαγόνι με την οικογένειά μου. Σκοτώθηκαν 40 άτομα, γλύτωσα μόνο εγώ και η οικογένειά μου . Αυτό ήταν το έναυσμα να ασχοληθώ με το σιδηρόδρομο».
Σε εκείνο το σημείο ο κ. Τερεζάκης λύγισε και με δάκρυα στα μάτια, είπε πως« τότε είχα βάλει στοίχημα με τον εαυτό μου να μην επιτρέψω να γίνει κάτι τέτοιο, και δυστυχώς έγινε».
