Με τον πληθωρισμό να κινείται στη χώρα μας στο 10% και την αγοραστική δύναμη των πολιτών να συρρικνώνεται δραματικά, οι τράπεζες επιλέγουν να διατηρούν σε μηδενικά σχεδόν επίπεδα -της τάξης του 0,11%- το επιτόκιο για τις νέες προθεσμιακές καταθέσεις ενός έτους, με αποτέλεσμα να διαβρώνεται η αξία και των αποταμιεύσεων.
Την ίδια στιγμή, το μέσο σταθμισμένο επιτόκιο του συνόλου των νέων δανείων προς νοικοκυριά και επιχειρήσεις αυξήθηκε κατά 60 μονάδες βάσης και διαμορφώθηκε στο 4,60%.
Εκτός της διαφοράς επιτοκίου καταθέσεων και δανεισμού, οι συστημικές τράπεζες στην Ελλάδα αντλούν τεράστια επιτοκιακά κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ και από τη φτηνή ρευστότητα άνω των 50 δισεκατομμυρίων, που άντλησαν από την Ε.Κ.Τ. την προηγούμενη τριετία με αρνητικά επιτόκια χωρίς να τονώνουν επαρκώς την αγορά.
Όπως συμβαίνει και με την ενεργειακή κρίση, τα νοικοκυριά, η νέα γενιά και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις καλούνται ξανά να σηκώσουν το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του κόστους από την αύξηση των επιτοκίων δανεισμού.
Ενώ ευρωπαϊκά κράτη όπως η Ισπανία ψήφισαν την επιβολή έκτακτης εισφοράς ύψους 4,8% στα κέρδη από τη διαφορά του επιτοκίου και τις προμήθειες που επιβάλλουν οι τράπεζες, η ελληνική κυβέρνηση επιτρέπει τη δημιουργία υπερκερδών στις συστημικές τράπεζες , τα επιδοτεί στις μεγάλες εταιρείες ενέργειας και κερδοσκοπεί μέσω των ανατιμήσεων και του ΦΠΑ εις βάρος των πιο ευάλωτων και των μεσαίων στρωμάτων.
Μόνο με δίκαιες και τολμηρές πολιτικές μπορούμε να διαφυλάξουμε την κοινωνική συνοχή και να διασφαλίσουμε την ανταγωνιστικότητα και βιωσιμότητα της παραγωγικής βάσης της πατρίδας μας.
