«Είμαστε υποχρεωμένοι να παραμένουμε για πάντα στο πλευρό των λαών όλου του κόσμου που αντιμετωπίζουν με τη βία συνθήκες συνταγματικής αλλαγής, ανελευθερίας και μεταβολές συνόρων». Παραπέμποντας στα λόγια του Γιώργου Σεφέρη, υπογραμμίζει ότι κάτι τέτοιο «είναι εθνική επιταγή».
Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ:
Πενήντα πέντε χρόνια πέρασαν από την ημέρα που επιβλήθηκε στην Ελλάδα η στυγνή Δικτατορία των Συνταγματαρχών. Η εποχή αυτή κράτησε εφτά χρόνια, ωστόσο προετοιμαζόταν πολύ καιρό πριν και τα απολειφάδια των νοσταλγών της ταλαιπώρησαν τη δημόσια ζωή του τόπου έως πρόσφατα.
Ο ελληνικός λαός βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα και χιλιάδες αγωνιστές της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας βρέθηκαν εξόριστοι και φυλακισμένοι. Η νεολαία του τόπου βίωσε μια εποχή καταπίεσης των δικαιωμάτων της, ενώ πλήθος Ελλήνων που βρέθηκαν στο εξωτερικό δεν είχαν το δικαίωμα να επιστρέψουν στην πατρίδα τους ή τους αφαιρέθηκε ακόμα και η ιθαγένεια. Η χούντα ήταν το συνδυαστικό αποτέλεσμα εσωτερικών και εξωτερικών αντιθέσεων.
Στο εσωτερικό αποτέλεσε προσπάθεια καταστολής του μεγάλου δημοκρατικού ρεύματος που είχε εκφραστεί με αποκορύφωμα τα Ιουλιανά και την αντίσταση στην αποστασία. Στην διεθνή εικόνα επικαθορίστηκε από τον Ψυχρό Πόλεμο και την πολιτική των ΗΠΑ στην Ευρώπη.
Το καθεστώς επέβαλε στην χώρα μια πρωτοφανή κατάσταση εγκλωβισμού της πολιτικής και πολιτιστικής ζωής. Το κίνημα κατά της δικτατορίας είχε διεθνή διάσταση με σημαντικές κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό τόσο στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο.
Ήταν μια κατάσταση «υποχρεωτικής νάρκης», όπως επισήμανε ο Γιώργος Σεφέρης στην ιστορική δήλωσή του, στην οποία είχε δει πως «στις δικτατορικές καταστάσεις η αρχή μπορεί να μοιάζει εύκολη, όμως η τραγωδία περιμένει αναπότρεπτη στο τέλος».
Κι αυτό το δράμα δεν ήταν παρά το αποτέλεσμα των ενεργειών φασιστών που με τη βία ανέλαβαν τα ηνία της χώρας και οδήγησαν στην τραγωδία της Κύπρου με την οποία βαρύνονται μέχρι σήμερα οι πολιτικοί απόγονοί τους.
Η εμπειρία των Ελλήνων από τη φριχτή ημέρα που ξεκίνησε στις 21 Απριλίου 1967 δεν έχει ξεχαστεί. Είμαστε υποχρεωμένοι να παραμένουμε για πάντα στο πλευρό των λαών όλου του κόσμου που αντιμετωπίζουν με τη βία συνθήκες συνταγματικής αλλαγής, ανελευθερίας και μεταβολές συνόρων. Και για να ξαναθυμηθούμε τον Σεφέρη, κάτι τέτοιο «είναι εθνική επιταγή».
