Το δικαστικό Συμβούλιο, με ανάλογα αρνητική επί της προσφυγής εισαγγελική πρόταση, δεν αποδέχεται τις αιτιάσεις που διατύπωσε η αιτούσα εισαγγελική λειτουργός προκειμένου να πετύχει την ακύρωση της ποινικής δίωξης, για ένα κακούργημα και πέντε πλημμελήματα, που ασκήθηκε σε βάρος της μετά την παραγγελία του αντεισαγγελλέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Ζαχαρή για χειρισμούς της στην υπόθεση της φαρμακοβιομηχανίας Novartis.
Σκεπτικό της αιτούσας ήταν εφόσον οι δύο ανώτατοι εισαγγελικοί λειτουργοί είχαν εντολή να λειτουργούν είτε από κοινού είτε και κατά μόνας, από την στιγμή που είχε προηγηθεί η παραγγελία του έτερου διενεργούντα έρευνα αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Λάμπρου Σοφουλάκη για αρχειοθέτηση της υπόθεσης, είναι παράνομη -άνευ νεώτερων στοιχείων- η ανάσυρση της δικογραφίας για την άσκηση ποινικής δίωξης.
Η γνώμη των μελών του Συμβουλίου ομονοεί με την προτείνουσα στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών εισαγγελέα, η οποία έκρινε ότι δεν γεννάται κανένα ζήτημα χρονικής προτεραιότητας του κάθε πορίσματος, επειδή ήταν αυτόνομοι και ισότιμοι οι δύο αρεοπαγίτες στην έρευνα τους και επομένως με δικαίωμα αυτοτελούς κρίσης ο καθένας.
Στο σκεπτικό του βουλεύματος (αριθμός 2294/20) αναφέρεται πως τα δύο πορίσματα «δεν τελούν μεταξύ τους σε σχέση χρονικής υπεροχής ωσάν η προκαταρκτική εξέταση να συνδέεται με την ταχύτητα διεκπεραίωσης της έρευνας.
Η σύνταξη του πορίσματος του κ. Σοφουλάκη σε προγενέστερο χρόνο δεν οδήγησε στην περάτωση της προκαταρκτικής εξέτασης. Η έρευνα ολοκληρώθηκε με την έκφραση της δικαιοδοτικής κρίσης των δύο αντεισαγγελέων» και επομένως ορθώς ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών εκτέλεσε την παραγγελία προϊσταμένων του, ασκώντας ποινική δίωξη κατά της κ. Τουλουπάκη.
Μετά την απόφαση του δικαστικού Συμβουλίου ο υπουργός Δικαιοσύνης δύναται να υποβάλει στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο για αντικατάσταση της κ. Τουλουπάκη, διαδικασία που είχε ανασταλεί ενόψει της κρίσης επί της αίτησης ακυρότητας της δίωξης.
