Αργότερα, ο κ. Στόλτεμπεργκ φέρεται να παρείχε διαβεβαιώσεις ότι οι δηλώσεις του έγιναν σε διαφορετικό πλαίσιο και η πάγια θέση του ΝΑΤΟ σε σχέση με τη Λιβύη δεν έχει αλλάξει. Έπειτα μάλιστα από την τηλεφωνική συνομιλία που είχε ο Γενικός Γραμματέας με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν την Πέμπτη 14 Μαϊου κατόπιν αιτήματος του Προέδρου της Τουρκίας, εκδόθηκε ανακοίνωση από το ΝΑΤΟ με την οποία επαναλαμβάνεται η πάγια θέση που είχε ληφθεί από τους ηγέτες το 2018. Αυτή προέβλεπε ότι το ΝΑΤΟ είναι διατεθειμένο να παράσχει βοήθεια σε θέματα ασφάλειας κα άμυνας εφόσον αυτό ζητηθεί από την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (GNA).
Με ανακοίνωσή του, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών δεν έκρυψε την, έστω κεκαλυμμένη, δυσφορία του. «Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ δεσμεύεται απόλυτα από τις κοινές θέσεις της Συμμαχίας, οι οποίες ως γνωστόν υιοθετούνται με ομοφωνία. Το περιεχόμενο της πρόσφατης συνέντευξής του σε ιταλική εφημερίδα, όπως αυτό αποτυπώθηκε, προφανώς δεν εκφράζει τις θέσεις της Συμμαχίας» σημείωσε χαρακτηριστικά ο εκπρόσωπός του Αλέξανδρος Γεννηματάς. «Η Ελλάδα», πρόσθεσε, «έχει ήδη προβεί στις απαραίτητες επισημάνσεις μέσω της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της στο ΝΑΤΟ και έχει λάβει διαβεβαιώσεις ότι οι συγκεκριμένες δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα δεν απεδόθησαν ορθώς».
Στην ερώτηση του ιταλού δημοσιογράφου σε σχέση με την ατζέντα της Τουρκίας στη Συρία και στη Λιβύη η οποία έρχεται σε αντίθεση με τους εταίρους της, ο κ. Στόλτεμπεργκ εμφανίστηκε να λέει τα εξής: «Στο ΝΑΤΟ είμαστε 30 εταίροι και σε πολλά θέματα υπάρχουν διαφορετικές θέσεις, αλλά η Άγκυρα παραμένει ένας σημαντικός εταίρος. Στη Λιβύη και στη Συρία στηρίζουμε τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών για να φτάσουμε σε μία ειρηνευτική συμφωνία. Στη Λιβύη υπάρχει το εμπάργκο όπλων που πρέπει να γίνει σεβαστό από όλα τα μέρη. Αυτό δεν σημαίνει ωστόσο ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε με τον ίδιο τρόπο τις δυνάμεις των οποίων ηγείται ο Χαφτάρ και την κυβέρνηση του Φαγέζ αλ – Σαράζ, τη μόνη αναγνωρισμένη από τα Ηνωμένα Έθνη. Γι’ αυτό το λόγο το ΝΑΤΟ είναι έτοιμο να στηρίξει την κυβέρνηση της Τρίπολης».
Η Αθήνα στηρίζει τον Χαλίφα Χαφτάρ στον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης καθώς θεωρεί ότι με τον τρόπο αυτό υπάρχουν ελπίδες να ακυρωθεί το τουρκολιβυκό Μνημόνιο περί θαλασσίων ζωνών στην περίπτωση που αυτός επικρατήσει. Σε αυτό το πλαίσιο έχει συνταχθεί με τον άξονα Αιγύπτου και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ζητώντας και την πλήρη εφαρμογή των αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών για το εμπάργκο όπλων – αν και η επίκληση αυτών των αποφάσεων από τα ΗΑΕ είναι υποκριτική λόγω της μαζικής βοήθειας που προσφέρουν στην πλευρά Χαφτάρ, εφάμιλλη ή και ευρύτερη εκείνης που η Τουρκία, παρανόμως, προσφέρει στην κυβέρνηση της Τρίπολης.
