«Πιστεύω ότι αυτό θα συμβεί. Τόσο ο πρωθυπουργός όσο και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης είναι μεταρρυθμιστές και με διαβεβαίωσαν ότι υποστηρίζουν τους στόχους του προγράμματος ΕΜΣ» είπε χαρακτηριστικά.
Την ίδια ώρα, ο κ. Ρέγκλινγκ τονίζει ότι η Ελλάδα «όχι μόνο διέκοψε αλλά και αντέστρεψε τις μεταρρυθμίσεις κατά το πρώτο μισό του 2015». «Το κόστος τιμολογείται από 86 έως 200 δισ. ευρώ» γράφει ο κ. Ρέγκλινγκ, σε άρθρο που φιλοξενείται στην εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής».
Στο άρθρο του, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας κάνει μια σύντομη αναδρομή της οικονομικής κρίσης και θυμάται, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά «την ανακούφισή του όταν οι ηγέτες της Ευρωζώνης συμφώνησαν με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα ένα πακέτο βοήθειας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης νωρίς το πρωί στις 13 Ιουλίου του 2015».
«Αυτό αποτέλεσε και τη βάση για ένα νέο πρόγραμμα της Ελλάδας, το οποίο οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης ενέκριναν στις 19 Αυγούστου του 2015 και που επέτρεψε στη χώρα να παραμείνει στην νομισματική ένωση και να ξεκινήσει εκ νέου τη διαδικασία μεταρρύθμισης» γράφει ο ίδιος, και συμπληρώνει: «Είχαμε μόλις αποφύγει ένα Grexit, για το οποίο πάντα προειδοποιούσα ότι θα ήταν η πιο ακριβή λύση για την Ελλάδα αλλά και για τα υπόλοιπα 18 κράτη-μέλη».
Αναφερόμενος εμμέσως στην εποχή του Γιάνη Βαρουφάκη, ο κ. Ρέγκλινγκ υπογραμμίζει ότι η εμπειρία δίδαξε στους εταίρους μας ότι μπορούσαν να «βασίζονται στους πιο σημαντικούς Έλληνες συνομιλητές τους, τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον αναπληρωτή υπουργό του Γιώργο Χουλιαράκη».
Μιλώντας για την αρχή των οικονομικών δεινών της Ελλάδας, ο κ. Ρέγκλινγκ αναφέρει ότι από το 1999 οι μισθοί και οι συντάξεις στην Ελλάδα αυξάνονταν πιο γρήγορα από οποιαδήποτε άλλη χώρα του ευρώ ενώ το κόστος της εργασίας «ξεπερνούσε την αύξηση της παραγωγικότητας».
«Ως αποτέλεσμα η χώρα υπονόμευε την ανταγωνιστικότητά της, ενώ το έλλειμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών κατέστη μη βιώσιμο» υπογράμμισε ο επικεφαλής του ΕΜΣ, και συμπλήρωσε: «Οι επενδυτές τελικώς αρνήθηκαν να δανείσουν στην Ελλάδα το 2009, σοκαρισμένοι από την τεράστια ανοδική αναθεώρηση του ελληνικού δημοσιονομικού ελλείμματος στο 15,6%».
Τονίζει δε, ότι ο μοναδικός τρόπος διόρθωσης των λαθών των περασμένων ετών ήταν οι οδυνηρές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, που περιελάμβαναν μείωση μισθών και συντάξεων συν τη σμίκρυνση του δημόσιου τομέα.
Ωστόσο εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι οι «τεράστιες προσπάθειες από μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού -συχνά από τους πιο ευάλωτους- δεν αναγνωρίζονταν πάντοτε στη Γερμανία και σε άλλες χώρες».
Σχολιάζοντας το εύρος και το μέγεθος της στήριξης που έλαβε η Ελλάδα από τους εταίρους και αφού υπενθυμίζει ότι η βοήθεια δεν ήλθε μόνο από τις χώρες της ευρωζώνης αλλά και από ιδιώτες που κούρεψαν το ελληνικό χρέος κατά 100 δισεκατομμύρια ευρώ το 2012, ο κ. Ρέγκλινγκ ισχυρίζεται: «Νομίζω είναι δικαιολογημένο να πούμε ότι η Ευρώπη συμμετείχε στην μεγαλύτερη πράξη αλληλεγγύης που έχει δει ποτέ ο κόσμος».
