Στην ερώτησή του, ο Νίκος Χουντής, αφού περιγράφει την πρόσφατη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία ανοίγει ο δρόμος για την ακύρωση της επιβολής φόρων και προστίμων από τις περίφημες λίστες μεγαλοκαταθετών του εξωτερικού (Λαγκάρντ, Μπόργιανς, κλπ), ακόμα και για όσες υποθέσεις έχουν ελεγχθεί, καταγγέλλει ότι, με αυτό τον τρόπο, ουσιαστικά δικαιώνονται όσοι, από παλιά, εξέφραζαν την πεποίθηση ότι ούτε η ελληνική κυβέρνηση, ούτε ΕΕ και ΔΝΤ, προτίθενται να φορολογήσουν και να πατάξουν τη φοροδιαφυγή των μεγάλων εισοδημάτων.
Στην ερώτησή του, ο Έλληνας ευρωβουλευτής, καταλογίζει ευθύνες για πράξεις και παραλείψεις, σε όλες «τις κυβερνήσεις -αλλά και ειδικότερα στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων που είχε την ευθύνη για την έγκαιρη αποστολή εντολών ελέγχου- που διαχειρίστηκαν τις υποθέσεις αυτές».
Ταυτόχρονα, κατηγορεί για ακραίο αμοραλισμό την επιστολή Τσακαλώτου, αφού, τη στιγμή που δεσμεύεται ότι θα περικόψει τις πενιχρές συντάξεις αν δεν επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι, αποδεικνύεται με τις δικαστικές αποφάσεις ότι, «οι ελληνικές κυβερνήσεις, παρά τις διακηρύξεις τους, η ΕΕ και το ΔΝΤ δεν έκαναν τίποτα για να συλλάβουν τη μεγάλη φοροδιαφυγή», ούτε και σε αυτές τις κραυγαλέες περιπτώσεις.
Η πλήρης ερώτηση έχει ως εξής:
«Σε παλαιότερες ερωτήσεις μου (2011, 2012), περιέγραφα την κωλυσιεργία των ελληνικών ελεγκτικών αρχών στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής από τις καταθέσεις Ελλήνων στο εξωτερικό (λίστες Φαλτσιάνι-Λαγκάρντ, Μπόργιανς, κλπ), και τόνιζα ότι «είναι εδραιωμένη πεποίθηση της ελληνικής κοινωνίας ότι ούτε η ελληνική κυβέρνηση, ούτε ΕΕ και ΔΝΤ, προτίθενται να φορολογήσουν και να πατάξουν τη φοροδιαφυγή των μεγάλων εισοδημάτων».
Πρόσφατα, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών αποφάσισε ότι έχουν παραγραφεί οι περισσότερες από τις περιπτώσεις των ανωτέρω φορολογουμένων, συμπεριλαμβανοένων αυτών που έχουν ελεγχθεί ως τώρα, αφού, μεταξύ άλλων, έκρινε αντισυνταγματικές τις παρατάσεις παραγραφής φορολογικών υποθέσεων.
Ερωτάται η Επιτροπή:
1. Υπάρχουν ευθύνες για πράξεις και παραλήψεις στις κυβερνήσεις -αλλά και ειδικότερα στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων που είχε την ευθύνη για την έγκαιρη αποστολή εντολών ελέγχου- που διαχειρίστηκαν τις υποθέσεις αυτές;
2. Δεν αποτελεί πράξη ακραίου αμοραλισμού η επιστολή Τσακαλώτου, ότι σε περίπτωση απόκλισης από τους δημοσιονομικούς στόχους του 2016, θα περικοπούν οι συντάξεις, όταν αποδεικνύεται ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις, παρά τις διακηρύξεις τους, η ΕΕ και το ΔΝΤ δεν έκαναν τίποτα για να συλλάβουν τη μεγάλη φοροδιαφυγή;
3. Υπάρχουν καταγεγραμμένες εκτιμήσεις της ελληνικής κυβέρνησης για το ύψος των φόρων και προστίμων που προσδοκούσε από τις ανωτέρω λίστες; Εάν ναι, πώς θα καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό που προκύπτει;»
