Αναγνωρίζει ότι «η ισχύουσα διάταξη είναι προβληματική», διότι η μη εκλογή Προέδρου συνεπάγεται διάλυση της Βουλής και εκλογές «με αστάθεια και αβεβαιότητα μακράς διάρκειας». Εντοπίζει στο σημείο αυτό το πρόβλημα της σημερινής διαδικασίας, τονίζοντας ότι πρέπει να επιλυθεί με «σκοπό αυτή η κορυφαία πράξη του Κοινοβουλίου να λειτουργήσει συνθετικά και ενωτικά». Στον άξονα της πλήρους αποσύνδεσης της προεδρικής εκλογής από τη διενέργεια εκλογών εντάσσεται και η πρόταση του, η οποία έχει ως εξής :
Τα κόμματα προτείνουν τον υποψήφιο Πρόεδρο και η Βουλή εκλέγει με βάση τις τρεις ψηφοφορίες (200, 200, 180). Σε περίπτωση μη εκλογής Προέδρου, η πρόταση των κομμάτων με τους ίδιους υποψηφίους θα τίθεται σε λαϊκή ετυμηγορία. Με την επιλογή αυτή, προσθέτει ο πρώην αρχηγός της ΝΔ, «ενισχύεται η κατευθυντήρια γραμμή προς τα κόμματα να συναινέσουν στο πρόσωπο του ΠτΔ, ο οποίος ταυτόχρονα θα έχει πλήρη σεβασμό στο Κοινοβούλιο και τα κόμματα». Επίσης, σημειώνει, δεν θα υπάρχει κλίμα ανασφάλειας από τις επαναλαμβανόμενες εκλογές και δεν θα αλλοιωθεί το πολίτευμα της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας που ορίζει ο νομοθέτης στο Σύνταγμα του 1975. Αλλοίωση η οποία εμπεριέχεται στην πρόσφατα εκφρασμένη πρόταση περί εκλογής ΠτΔ απευθείας από τον λαό, σημειώνει ο κ. Μεϊμαράκης, εκτιμώντας ότι εάν επικρατήσει αυτή η άποψη θα προκύψει «διπολικό σύστημα της εκτελεστικής εξουσίας» και αυξημένες αρμοδιότητες του Προέδρου.
