Ο υπόγειος επιχειρηματικός πόλεμος διαρροών, δημοσιευμάτων και απειλών -που τείνει να γίνει υπέργειος για να είμαστε ειλικρινείς- είναι ενδεικτικός του εκρηκτικού κλίματος που διαμορφώνεται στο δρόμο για τις εκλογές μετά από μία οχταετία Μητσοτάκη.
Λίγο το κλίμα αβεβαιότητας για την επομένη των εκλογών την άνοιξη του 2027, λίγο το ενδεχόμενο αχαρτογράφητων νερών στο γκουβέρνο και κυρίως στους ενοίκους του Μεγάρου Μαξίμου, λίγο η σπουδή «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα», δεν θέλει και πολύ να προκληθεί νευρικότητα και να αρχίσουν οι μπαλωθιές. Το κεφάλαιο εξάλλου, μετά τη φάση της πρωταρχικής συσσώρευσης, είναι εκ φύσεως aggressive.
Όχι ότι η σύγκρουση επιχειρηματικών συμφερόντων με προεκτάσεις στην πολιτική, τραπεζική και μιντιακή ζωή της χώρας αποτελεί κάποια πρωτοτυπία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Από την έκταση ωστόσο και την επιμονή του ιδιότυπου proxy war, που βλέπουμε σε live μετάδοση τις τελευταίες εβδομάδες, παρά τις «πυροσβεστικές» προσπάθειες που έχουν γίνει από θεσμικούς παράγοντες, μπορεί να εξάγει κανείς ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Όπως π.χ. ποιος έχει - ή έστω εκτιμά πως έχει - το πάνω χέρι σε μία σχέση.
Ν.Α.
