Το ζήτημα της αποστολής - και πλέον και της παραμονής - της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία, ιδιαίτερα μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Μέκκας, αποτελεί πλέον ένα σοβαρό αγκάθι για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία για μια άλλη φορά αδειάζεται μεγαλοπρεπώς.
Πρώτα είχαμε την πολιτική της «πρώτης γραμμής» στον πόλεμο με την Ουκρανία, όπου στην προσπάθεια του να γίνει αρεστός στο Πρόεδρο Μπάιντεν ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρωταγωνίστησε στην αποστολή βαρέων όπλων στο Κίεβο. Το αποτέλεσμα; Ο Ουκρανός Πρόεδρος Ζελένσκι, πέρα από κάποιες γενικές ευχαριστίες προς την Ελλάδα, με την Τουρκία συνάπτει στρατηγικές συμφωνίες - από τα σιτηρά μέχρι την άμυνα - και μολονότι ομνύει στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας του δεν έχει τολμήσει να πει μία λέξη για το μόνο κράτος - μέλος. της ΕΕ του οποίου εδάφη βρίσκονται υπό κατοχή, την Κύπρο. Κυρίως, δεν περνάει μέρα που να μην τονίζει ότι η Ευρώπη για να έχει μέλλον πρέπει να συμπεριλαμβάνει και την Τουρκία. Γιατί άραγε;
Τώρα έχουμε το «σαουδαραβικό παράδοξο». Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέστειλε Patriot στη Σαουδική Αραβία μαζί με Έλληνες στρατιωτικούς, στο πλαίσιο της ΕΛΔΥΣΑ. Θα περίμενε κανείς βέβαια ότι η αποστολή τέτοιου οπλισμού θα συνοδευόταν από σοβαρά ανταλλάγματα υπέρ της χώρας μας, ιδίως όταν υπερασπιζόμαστε την αεράμυνα ενός άλλου κράτους σε μια περιοχή πολλαπλών κρίσεων.
Φυσικά, όχι μόνο δεν υπήρξε χειροπιαστό όφελος για την Ελλάδα, αλλά αντίθετα η Σαουδική Αραβία αντιδρώντας στην απρόβλεπτη πολιτική Τραμπ ο οποίος άφησε όλους τους συμμάχους στον Κόλπο εκτεθειμένους στους ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους, στράφηκε προς το Πακιστάν και την Τουρκία για αμυντική κάλυψη. Και στράφηκε μάλιστα υπογράφοντας και ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής. Το όφελος εδώ πιο ήταν; Μα φυσικά η εμπλοκή της χώρας σε συγκρούσεις στον Κόλπο εκτός ομπρέλας διεθνών οργανισμών και χωρίς καμία κάλυψη.
Επομένως βλέπουμε σε πλήρη «ανάπτυξη» μια εξαιρετικά μονοδιάστατη και αποτυχημένη εξωτερική πολιτική από την κυβέρνηση, η οποία έχει «αδυνατίσει» τις σχέσεις με τα κράτη στην ευρύτερη περιοχή χάριν της προσήλωσης της στη διεθνώς καταζητούμενη κυβέρνηση Νετανιάχου - αφήνοντας πολύτιμο χώρο στην Τουρκία να ασκεί πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με την Αίγυπτο, τη Λιβύη, τη Συρία, το Ιράκ, την Σαουδική Αραβία κτλ. -, ενώ παράλληλα είναι και αποτυχημένη καθώς όχι μόνο η μονοδιάστατη πολιτική μας σε σχέση με την Ουκρανία και τη Σαουδική Αραβία δεν επέφερε θετικά αποτελέσματα, αλλά αντίθετα αυτές οι χώρες συνεργάζονται στενά με την Τουρκία.
Ειδικά για το θέμα των Patriot πάντως, η δύναμη που έθεσε το θέμα με συνέπεια και υπευθυνότητα ήταν η ΕΛ.Α.Σ. και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας. Ο Αλέξης Τσίπρας, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης του Ιανουάριο του 2020 κατά την κύρωση της ελληνοαμερικανικής συμφωνίας, επιτέθηκε κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη για το θέμα των Patriot, ζητώντας μάλιστα σύγκλιση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών.
«Όταν μάς λέτε σήμερα ότι η Ελλάδα θα στείλει πυροβολαρχία Patriot και πάνω από εκατό στελέχη των Ενόπλων Δυναμέων στη Σαουδική Αραβία και μάλιστα, χωρίς καμιά ομπρέλα Διεθνούς Δικαίου, χωρίς καμμία ομπρέλα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, της Εθνικότητας. άλλου διεθνούς οργανισμού στον οποίο ανήκουμε.
Αναρωτιέμαι: Τι δουλειά έχουν δικοί μας πύραυλοι, που αγοράζουν από το υστέρημα του ελληνικού λαού για να προστατεύουν τα ελληνικά νησιά, στη Σαουδική Αραβία; Τι δουλειά έχουν Έλληνες στρατιώτες στη Σαουδική Αραβία; Εμπλέκετε τη χώρα σε περιπέτειες που ξεπερνούν και που αλλάζουν το δόγμα της εξωτερικής πολιτικής και άμυνας που είχε η χώρα για δεκαετίες. Σας ζητήσατε τόσο κατ' ιδίαν όσο και δημόσια να ζητήσετε από το Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη σύνταξη του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών».
Ε.Σ.





























