Στην περίπτωση εμπλοκής του Δημήτρη Αβραμόπουλου στο σκάνδαλο Qatargate εντοπίζεται ένα οξύμωρο. Ο πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος από χθες προαναγγέλλει - ξανά - προσφυγή στη Δικαιοσύνη, καταγγέλλοντας πως η εμπλοκή του στην υπόθεση Fight Impunity και στο Qatargate ήταν «αυθαίρετη, απαράδεκτη και ύποπτη και θα αντιμετωπιστεί με κάθε νόμιμο μέσο» καθώς και ότι δεν είχε καμία απολύτως σχέση με παράνομες δραστηριότητες.
Κάπου εδώ είναι που προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα:
Έχουν περάσει σχεδόν τέσσερα χρόνια από τότε που το όνομά του βρέθηκε στο επίκεντρο μιας υπόθεσης που προκάλεσε διεθνή πολιτικό σεισμό. Αν πράγματι υπήρξε θύμα μιας άδικης και συκοφαντικής εμπλοκής, γιατί δεν είδαμε μέχρι σήμερα μια δυναμική νομική κίνηση εναντίον του Αντόνιο Παντσέρι, της Fight Impunity ή οποιουδήποτε άλλου τον συνέδεσε με το σκάνδαλο; Γιατί δεν αναζητήθηκαν ευθύνες από εκείνους που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, έπληξαν την τιμή και την πολιτική του διαδρομή; Εκτός εάν έχει προβεί σε σχετικές νομικές ενέργειες και δεν το έχει γνωστοποιήσει.
Σε τόσο μείζονος σημασίας υποθέσεις που αμφισβητείται η ηθική ακεραιότητα ενός πολιτικού προσώπου, πολλώ δε μάλλον ενός πολιτικού που έχει θητεύσει σε κορυφαία ευρωπαϊκή θέση, η αξιοπιστία δεν κρίνεται μόνο από τις διαψεύσεις αλλά και από τις πράξεις που τις συνοδεύουν. Ή και όχι.
Ν.Α.































