Μια απίστευτη ιστορία διηγείται ο στιχουργός Νίκος Μωραΐτης από το διάστημα που ήταν ...κολλητός του Στέφανου Κασσελάκη πριν τα σπάσει μαζί του.
Ο Στέφανος έλεγε ενώπιον βουλευτών πως θα αφήσει στη χώρα αποτύπωμα μεγαλύτερο από αυτό του Ανδρέα Παπανδρέου! Χωρίς άλλα σχόλια, διαβάστε την ανάρτηση Μωραΐτη στο f/b:
«Δεν έχω κρυφτεί ποτέ. Θεωρώ τον Κασσελάκη από τους χειρότερους χαρακτήρες που έχω γνωρίσει, αλλά χθες έκανε μία λαθροχειρία υπερβολική ακόμα και για τα δικά του μέτρα. Ο Τσίπρας γράφει για ένα διάλογο του Στέφανου με τη σύζυγό του, και ο Κασσελάκης εμπλέκει στον διάλογο τον δικό του σύζυγο, τον οποίο ο Τσίπρας δεν αναφέρει ποτέ! Βέβαια όλα τα site της ΝΔ αναπαρήγαγαν το ψέμα του Κασσελάκη, όλοι έμαθαν το ψέμα ως αλήθεια, ενώ πολλοί πίστεψαν το βίντεό του: «Ε, δεν μπορεί να ρώτησε πώς θα μεγαλώσουν τα παιδιά του στο Μαξίμου. Δεν μπορεί να είναι τόσο φαντασμένος».
Τώρα που αυτό το πολιτικό αστείο βρίσκεται στο 1,3% και οδεύει προς το τέλος του, θα σας διηγηθώ μία μικρή σπαρταριστή ιστορία.
Ήμουν τότε κοντά στον Στέφανο, πράγμα για το οποίο δεν είμαι καθόλου περήφανος. Όχι βέβαια σε «κομματίλες» και τέτοια, μόνο μία φορά βρέθηκα σε μία σύσκεψη, στο ξενοδοχείο όπου διέμενε τότε, το ΟΝΕ.
Ήθελαν να κάνουν το Κόκκινο μουσικό σταθμό και αναγκάστηκα να πάω να πω μια γνώμη μπας και αποφευχθεί το φιάσκο. Τους εξήγησα ότι ήταν κακή ιδέα, ότι υπάρχουν πολλοί και εξειδικευμένοι μουσικοί σταθμοί στην Αθήνα και ότι θα ανοίξουν μέτωπο με τους εργαζόμενους, χωρίς να πετύχουν αύξηση ούτε της ακροαματικότητας ούτε των εσόδων.
Μετά η συζήτηση έφυγε σε άλλα θέματα. Ήταν Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2023, μία μέρα πριν αποχωρήσουν οι 9 βουλευτές της «ομάδας Αχτσιόγλου» και το κλίμα ήταν πολύ βαρύ. Κάποια στιγμή πιάνει τον Στέφανο η κρίση μεγαλείου: «Δεν πειράζει, ας φύγουν, το θέμα είναι ότι έχουμε ένα μεγάλο asset, έχουμε έναν Πρόεδρο (σ.σ.: τον εαυτό του) ο οποίος μπορεί να αφήσει αποτύπωμα στην Ελλάδα εν δυνάμει μεγαλύτερο και από του Ανδρέα Παπανδρέου, έτσι δεν είναι;».
Σιωπή στο τραπέζι. Τα μάτια μου γυρνούν και κοιτούν αργά αργά έναν έναν τους ομοτράπεζους, όπως η κινηματογραφική κάμερα: τους δύο γραμματείς, τον διευθυντή του γραφείου του, έναν πολιτευτή από την Κρήτη, τον ναύαρχο. Απελπισμένοι όλοι με τη μαύρη μοίρα που τους έλαχε, αλλά σιωπηλοί.
«ΟΧΙ!», ακούγεται τότε η φωνή μου. Ο Κασσελάκης ταράζεται:
«Είπα εν δυνάμει!».
«Εν δυνάμει μπορεί να είσαι ο νέος Ανδρέας Παπανδρέου, μπορεί να είσαι και ο άνθρωπος λόγω του οποίου δε θα ξανακυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ», του απαντώ, εκνευρίζοντάς τον ακόμη περισσότερο.
Οπότε τη φράση «πώς θα μεγαλώσουν τα παιδιά μου στο Μαξίμου», που ο Τσίπρας στο βιβλίο του αποδίδει στον Κασσελάκη για να δείξει τη μεγαλομανία του (και ο Κασσελάκης στο χθεσινό του βίντεο είπε ψέματα ότι ο Τσίπρας την αποδίδει στον Τάιλερ Μακμπέθ), τη βρίσκω απόλυτα συμβατή με τον Στέφανο, γιατί όσοι τον ξέρουν έχουν ακούσει τα ίδια και χειρότερα!
Αυτό όμως, ρε παιδί μου, που μου έκανε εντύπωση είναι ότι πέντε πολιτικοί έμειναν σιωπηλοί μπροστά στον Αρχηγό που βρισκόταν σε παραλήρημα, και έπρεπε να έρθει ένας άσχετος, απ’ έξω, για να πει «ο βασιλιάς είναι γυμνός».
Για την αντιγραφή:
Τ.Τε.
