Το πρόβλημα γεννιέται όταν χάριν της τακτικής θυσιάζεται η στρατηγική ενός πολιτικού χώρου.
Μια τέτοια περίπτωση μοιάζει να είναι ο παράξενος «συντονισμός» που παρατηρείται τις τελευταίες μέρες στα social media. Λογαριασμοί που πρόσκεινται στο…. ευρύτερο μητσοτακικό φάσμα (για να θυμηθούμε τη ρήση του Γιώργου Κοσκωτά) ποστάρουν το ίδιο περιεχόμενο με λογαριασμούς που εκφράζουν τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Από κοντά, ο Παύλος Πολάκης και οι δικοί του.
Τα περί απευθείας αναθέσεων στον δήμος της Αθήνας τα είδαμε δηλαδή εις τριπλούν. Κάτι ανάλογο έγινε και με το αν είναι δεοντολογικό να είναι κάποιος δήμαρχος και αρχηγός κόμματος ταυτόχρονα.
Η κριτική είναι βέβαια θεμιτή. Πόσο μάλλον όταν αφορά μια άστοχη κίνηση. Άλλο όμως η κριτική ή ακόμα και η πολεμική (που είναι αναπόφευκτη σε μια εσωκομματική σύγκρουση) και άλλο η συμπόρευση με τον βασικό πολιτικό αντίπαλο του προοδευτικού χώρου.
Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί πως ο διαδικτυακός «συντονισμός» αποτελεί μία απλή σύμπτωση και δεν κρύβει κάτι παραπάνω. Αλλά τα διαδικτυακά «χτυπήματα» συνοδεύονται και από πανομοιότυπα «πυρά» σε κορυφαίο επίπεδο. Τόσο από το Μέγαρο Μαξίμου όσο και από την πλευρά των εσωκομματικών αντιπάλων...
