Τα «Παιχνίδια Εξουσίας» αναδημοσιεύουν από το K-Report των Κώστα Καλλίτση και Παύλου Τσίμα που κυκλοφορεί σε συνδρομητική βάση καθημερινά και με πλούσια ύλη:
Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι το κόστος ζωής, η κρίση των θεσμών και η διαφθορά είναι τα μεγάλα θέματα που δεν αντιμετωπίζονται και απασχολούν την κοινή γνώμη, με αποτέλεσμα να καθηλώνεται η κοινωνική και η πολιτική εμπιστοσύνη σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα.
Τις τελευταίες ημέρες η κατάσταση φάνηκε να χειροτερεύει. Ορισμένοι κυβερνητικοί χειρισμοί ξάφνιασαν δυσάρεστα γενικώς και τον επιχειρηματικό κόσμο ειδικώς -προκάλεσαν, μάλιστα, τις διαμαρτυρίες και επιχειρηματικών κύκλων φίλα προσκείμενων στη σημερινή διακυβέρνηση. Αφορμή, η προνομιακή μεταχείριση συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων:
Πώς αποκτάς λιμάνι: Μέχρι τώρα, αν κάποιος ήθελε να εκμεταλλευτεί ένα λιμάνι, θα έπρεπε να περιμένει να πάρει μέρος σε κάποιον διαγωνισμό για την ιδιωτικοποίηση ενός υπάρχοντος ή, εναλλακτικά, να συμμετέχει σε κάποιον διαγωνισμό για την κατασκευή καινούργιου, εφόσον οι αρμόδιες αρχές λιμενικού σχεδιασμού έκριναν ότι η χώρα μας το ‘χει ανάγκη.
Τις αμέσως προηγούμενες ημέρες, ωστόσο, με παρέμβαση της νέας Αμερικανίδας πρέσβειρας, υπήρξαν ανησυχίες ότι εγκαινιάζονται καινοφανείς πρακτικές υπέρ της ΟΝΕΧ -των ναυπηγείων Σύρου και Ελευσίνας:
Απευθείας δωρεά: Η ΟΝΕΧ θέλει να κάνει λιμάνι ακριβώς δίπλα στο λιμάνι της Ελευσίνας και η κυβέρνηση σπεύδει (χωρίς σχεδιασμό και χωρίς διαγωνιστικές διαδικασίες) να της δώσει τη σχετική άδεια μαζί με 400 στρ. δημόσια γη, με φωτογραφική νομοθετική ρύθμιση που δήλωσε ότι θα φέρει στη Βουλή τις επόμενες ημέρες –διότι, κανονικά, παραχώρηση δημόσιας ιδιοκτησίας δεν επιτρέπεται να γίνει χωρίς διαγωνισμό.
Επιστράτευση της Βουλής: Έτσι, η Βουλή θα κληθεί καταρχήν να διευρύνει τις αρμοδιότητες της ONEX ώστε να περιληφθεί και η παροχή λιμενικών υπηρεσιών και, στη συνέχεια, πάλι με νομοθετική ρύθμιση, θα της παραχωρήσει 400 στρ. δημόσια γη στην Ελευσίνα. Έγκυροι νομικοί κύκλοι θεωρούν δεδομένο ότι τέτοια απόφαση δύσκολα θα σταθεί στα ελληνικά και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, αλλά αυτό δεν φαίνεται να πτοεί τους εμπλεκόμενους.
Είχε προηγηθεί κάτι άλλο που προκάλεσε και προκαλεί συζητήσεις, η συμφωνία της κρατικής ΔΕΠΑ Εμπορίου και του ιδιωτικού ομίλου Aktor για το αμερικανικό LNG:
Το αμερικανικό LNG: Στις 4 Νοεμβρίου συστάθηκε η εταιρεία Atlantic – SEE LNG Trade, με δύο μετόχους, την ΔΕΠΑ Εμπορίας με 40% και με 60% τον Aktor -του ταχύτατα αναπτυσσόμενου τα τελευταία χρόνια σε τραπεζικό τομέα, κατασκευές, μέσα ενημέρωσης, οσονούπω ίσως και σε δεξαμενόπλοια LNG, ομίλου. Και λίγα 24ωρα μετά, στις 7 Νοεμβρίου, η Atlantic πήρε από την αμερικανική Venture Global Inc. συμβόλαιο για μεταφορά 0,5-1,5 εκατ. τόνους αμερικανικού LNG στην Ευρώπη ετησίως, για 20 χρόνια, από το 2030, εδώ. Αυτά έγιναν αστραπιαία και ξένισαν.
Κατά τα λοιπά, οι πανηγυρισμοί περί ελληνικής επιτυχίας που καθιστά τη χώρα «ενεργειακό κόμβο», μάλλον είναι υπερβολικοί. Ο Ντ. Τραμπ θέλει να προωθήσει το αμερικανικό σχιστολιθικό αέριο στην Ευρώπη, σε υποκατάσταση του ρωσικού φυσικού αερίου. Και κατά την πρόσφατη επίσκεψη Ερντογάν στο Λευκό Οίκο, η τουρκική κρατική BOTAS έκανε συμφωνία για αγορά 4 δισ. τόνων ετησίως από το 2026.
