Και μόνο το γεγονός ότι στο υπουργείο Εξωτερικών δηλώνουν άγνοια για το αν και πότε θα έρθει ως επικεφαλής της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα η Κίμπερλι Γκιλφόιλ δείχνει ότι δεν υπάρχουν, ούτε στοιχειωδώς, δίαυλοι επικοινωνίας με την Ουάσιγκτον.
Και μόνο το γεγονός ότι ακόμη δεν έχει αποφασιστεί ποιος θα είναι ο Ελληνας πρέσβης στην Ουάσιγκτον (σσ ανακοινώθηκε μετά το γράψιμο του κειμένου την περασμένη Τετάρτη) δείχνει τη δυσκολία συνεννόησης μεταξύ Μεγάρου Μαξίμου και υπουργείου Εξωτερικών, με αποτέλεσμα σπασμωδικές κινήσεις και αμήχανες παλινωδίες.
Και μόνο ότι κυκλοφορούν τόσες φήμες για αλλαγές στη Βασιλίσσης Σοφίας χωρίς να γίνεται κάποια κατηγορηματική διάψευση που θα περιόριζε το θόρυβο είναι ενδεικτικό της αναζήτησης λύσεων για τη διαχείριση της εξωτερικής πολιτικής που από δυνατό χαρτί του πρωθυπουργού έχει γίνει πρόβλημα.
Το τελευταίο δυσμενές δεδομένο για την ελληνική διπλωματία είναι η ενεργοποίηση του άξονα Τουρκίας - Λιβύης που στέλνει υπέρογκο αριθμό μεταναστών στην Κρήτη, ανακουφίζοντας την Ιταλία, θέτοντας παράλληλα θέμα γκρίζων ζωνών, πέρα από το Αιγαίο, και στη Μεσόγειο.
Η αποστολή πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού στην επίμαχη περιοχή ανακοινώθηκε από τον Πρωθυπουργό σύμφωνα με πληροφορίες ερήμην του υπουργό Άμυνας Ν. Δένδια και του υπουργού Μετανάστευσης Μ. Βορίδη που έχει έτσι κι αλλιώς αποδυναμωθεί πολιτικά λόγω του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης έχει προγραμματίσει επίσκεψη στη Λιβύη χωρίς να έχει προετοιμαστεί μια θετική έκβαση των συζητήσεών του εκεί και με τις προκλήσεις από την πλευρά της αφρικανικής χώρας να πολλαπλασιάζονται.
Το πρόβλημα γίνεται αδιέξοδο για την ελληνική διπλωματία ελλείψει ισχυρού συμμάχου που μπορεί να πιέσει την Τουρκία για να πιέσει τη Λιβύη...
Το αντίθετο συμβαίνει: Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντ. Τραμπ το πρώτο που έκανε φτάνοντας στη Χάγη για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ ήταν να συναντηθεί με τον Ρ. Τ. Ερντογάν που απαιτεί επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F 35.
Η κυβέρνηση έχει επενδύσει στον εναγκαλισμό με τον κατηγορούμενο για εγκλήματα πολέμου Μπ. Νετανιάχου, ο οποίος, όπως αποδείχθηκε με την εκεχειρία με το Ιράν στην οποία υποχρεώθηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ. στην σχέση με τον Ντ. Τραμπ δεν έχει το πάνω χέρι. Ο Ντ. Τραμπ φρόντισε να το δείξει και προς τα έξω διαφημίζοντας πόσο άγρια του μίλησε για να συνετιστεί και να τηρήσει την εκεχειρία. Ετσι, το μόνο που σίγουρα δεν μπορεί να κάνει ο Νετανιάχου είναι να μεσολαβήσει υπέρ των ελληνικών συμφερόντων στην αμερικανική διοίκηση.
Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης είχε αρχικά επιλέξει να ακολουθήσει τον Εμμ. Μακρόν με την υπογραφή ελληνογαλλικής συμφωνίας αμυντικής συνδρομής και τις προμήθειες γαλλικών εξοπλισμών. Ομως ο Γάλλος πρόεδρος τελειώνει την πολιτική καριέρα του εντελώς αποδυναμωμένος, ενω ο Γερμανός καγκελάριος Φ. Μερτς, που θα μπορούσε να αποτελέσει εναλλακτική συμμαχία, είναι πολιτικά αδύναμος με το ξεκίνημα της θητείας του.
Απέτυχε και η προσπάθεια προσέγγισης με την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι, εκλεκτή του Τραμπ, από τη στιγμή που η Ιταλία αγκάλιασε την Τουρκία στον τομέα της ασφάλειας και άμυνας και εφόσον εξυπηρετείται από τη μεταφορά των μεταναστευτικών ροών από τη Λιβύη στην Κρήτη.
Με άλλα λόγια, η Ελλάδα, έχοντας προκαλέσει ρήξη με τη Μόσχα λόγω ουκρανικού, δεν έχει σημείο επαφής με τις ΗΠΑ και καμία συμμαχία στη Δύση πέρα από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπ.Νετανιάχου.
Και επειδή η ελληνική στρατηγική στα εθνικά θέματα βασίζεται στο διεθνές δίκαιο και στο άρθρο 5 του ΝΑΤΟ (επίθεση εναντίον ενός ισούται με επίθεση εναντίον της Συμμαχίας), το ελληνικό καράβι πηγαίνει ολοταχώς προς το παγόβουνο.
Γιατί ο Ντ. Τραμπ ποδοπατάει το διεθνές δίκαιο και αμφισβητεί τη δεσμευτικότητα του άρθρου 5 λύνοντας τα χέρια του Ρ. Τ. Ερντογάν που δεν έχει πλέον λόγο να φοβάται δυναμική διεθνή αντίδραση ό,τι και αν κάνει σε βάρος της Ελλάδας...
(Το άρθρο γράφτηκε την περασμένη Τρίτη για την εφημερίδα «το Καρφί» που κυκλοφορεί από το Σάββατο το πρωί στα περίπτερα)
