Τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής τα διαχειρίζονται πλέον στο Μέγαρο Μαξίμου. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι μετά την αποστολή από την Αγκυρα στην ΟΥΝΕΣΚΟ χάρτη με το μισό Αιγαίο τουρκικό, στο πλαίσιο του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού, η απάντηση της ελληνικής πλευράς, εξαιρετικά ήπια, δόθηκε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Ούτε διάβημα δια της διπλωματικής οδού, ούτε επικοινωνία Γεραπετρίτη - Φιντάν, ούτε συνεννόηση μεταξύ ηγεσίας ΥΠΕΞ και πρωθυπουργικού επιτελείου.
Εξάλλου, η πληροφορία ότι μπορεί να τοποθετηθεί επικεφαλής της πρεσβείας στην Ουάσιγκτον, ως πρέσβειρα εκ προσωπικοτήτων, η Γιάννα Αγγελοπούλου, βασίζεται σε πραγματική εισήγηση προς το Μέγαρο Μαξίμου, ερήμην του ΥΠΕΞ, που το διέψευσε.
Οποια και αν είναι η τελική απόφαση, γεγονός είναι ότι στο Μέγαρο Μαξίμου «ψάχνονται» να βρουν λύση για επανεκκίνηση στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, με by pass στον ΥΠΕΞ Γ. Γεραπετρίτη, τον οποίο, όπως όλα δείχνουν, δεν εμπιστεύονται πλέον.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο Κ. Μητσοτάκης έχει χάσει το πλεονέκτημα που είχε στον διπλωματικό τομέα. Με το «έπος του Εβρου» και την ομιλία στο Κογκρέσο είχε απογειωθεί δημοσκοπικά ως προς την ηγετική του εικόνα για τη διαχείριση των διεθνών σχέσεων της χώρας και των εθνικών θεμάτων. Συνεργάτες του θεωρούν ότι το 40% που πέτυχε η ΝΔ το 2023 οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό σε αυτό. Ωστόσο, μετά από έξι χρόνια πρωθυπουργικής θητείας η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική και η μια κατραπακιά διαδέχεται την άλλη (από το «ναυάγιο» του καλωδίου στην Κάσο μέχρι την αναβάθμιση των ευρωτουρκικών σχέσεων στα εξοπλιστικά), με τελευταία και ηχηρή την δυσμενή εξέλιξη σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Μονής Σινά.
Η κινητικότητα του Αντ. Σαμαρά προς την κατεύθυνση δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα, με «σημαία» τα εθνικά θέματα, επιτείνει την ανησυχία στο Μέγαρο Μαξίμου, γιατί αναστατώνει την ισχυρή πατριωτική πτέρυγα της ΝΔ και δημιουργεί δυναμική στο χώρο δεξιά του κυβερνώντος κόμματος.
Αλλοι σκέφτονται ότι θα βοηθούσε στην εσωκομματική ηρεμία η αξιοποίηση του καραμανλικού, καθηγητή και πρώην υφυπουργού Εξωτερικών Γιάννη Βαληνάκη, άλλοι προτείνουν μια μεγάλη έκπληξη με ανάθεση ειδικού ρόλου στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Σαμαρά, πρώην υπουργού Εξωτερικών και πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Βενιζέλο.
Οι περισσότεροι καταλαβαίνουν, πάντως, ότι η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ. Με έναν υπουργό Εξωτερικών αδύναμο και απομονωμένο, με έναν υπουργό Άμυνας ισχυρό αλλά απομακρυσμένο από το Μέγαρο Μαξίμου και με τη συνεννόηση κυβέρνησης - αντιπολίτευσης ανύπαρκτη, η αναταραχή στο γεωπολιτικό μας περίγυρο και οι ραγδαίες αλλαγές στο διεθνές περιβάλλον μόνο δεινά μπορεί να φέρουν για την Ελλάδα. Οπως χαρακτηριστικά σχολιάζει παράγοντας της ελληνικής διπλωματίας, «την ώρα που χρειαζόμαστε νέο εθνικό δόγμα, δεν έχουμε καν τους συντάκτες του».
Η συνάντηση που θα έχουν στη Χάγη, στις 24-5 Ιουνίου, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, οι Κ. Μητσοτάκης και Ρ. Τ. Ερντογάν θα έχει σημασία γιατί θα φανεί αν θα πραγματοποιηθεί, στην Αγκυρα, τον Ιούλιο, το Ανώτατο Συμβούλιο Στρατηγικής Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας, που αναβάλλεται διαρκώς από την άνοιξη.
Στις σημαντικές εκκρεμότητες γύρω από τα ελληνοτουρκικά περιλαμβάνονται η κατάθεση του τουρκικού χάρτη με το διχοτομημένο Αιγαίο στον ΟΗΕ και η δημοσιοποίηση των ορίων του θαλάσσιου πάρκου στις Κυκλάδες που έχει προαναγγείλει η ελληνική πλευρά. Πιθανότατα, η μία εξέλιξη θα επηρεάσει την άλλη.
(Το κείμενο έχει γραφτεί για την εφημερίδα «Στο Καρφί» που κυκλοφορεί στα περίπτερα από το Σάββατο)
ΥΓ: Όταν συνάχθηκε το κείμενο δεν υπήρχε το νέο φιάσκο με τη Λιβύη, γεγονός που ισχυροποιεί τα συμπεράσματα του κειμένου
