Τι ακριβώς σηματοδοτεί η διάλυση του ΡΚΚ και η έναρξη της διαδικασίας πλήρους αφοπλισμού του; Τα «Παιχνίδια Εξουσίας» αναδημοσιεύουν από το K-Report των Κώστα Καλλίτση και Παύλου Τσίμα που κυκλοφορεί συνδρομητικά κάθε μέρα με πλούσια ύλη και που κάθε Τετάρτη παρέχει δωρεάν το «έχετε Γράμμα από την Τουρκία» το οποίο επιμελούνται οι Ευάγγελος Αρεταίος και Μαρία Ζαχαράκη:
Στις 12 Μαΐου το ΡΚΚ ανακοίνωσε επίσημα τη διάλυση του και την έναρξη διαδικασίας πλήρους αφοπλισμού, κλείνοντας ένα αιματηρό κεφάλαιο πενήντα ετών στην ιστορία της Τουρκίας.
Το σχέδιο: Οι λεπτομέρειες που διέρρευσαν στον τουρκικό Τύπο αποκαλύπτουν έναν απόλυτα ελεγχόμενο και σχεδιασμένο μηχανισμό: Tρεις ή τέσσερις περιοχές στο βόρειο Ιράκ —υπό την επιτήρηση της ΜΙΤ και της Περιφερειακής Κουρδικής Κυβέρνησης του Ιράκ θα λειτουργήσουν ως ζώνες παράδοσης όπλων. Περίπου 3.400 μαχητές, που δεν έχουν εμπλακεί σε βίαιες πράξεις, θα επιστρέψουν υπό επιτήρηση στην Τουρκία, ενώ οι υψηλόβαθμοι ηγέτες θα μεταφερθούν σε τρίτες χώρες όπως η Νορβηγία, η Νότια Αφρική ή η Δανία.
Η συμμετοχή του Αμπντουλάχ Οτζαλάν μέσω τηλεδιάσκεψης στο συνέδριο της οργάνωσης όπου ελήφθη η απόφαση για αφοπλισμό αποτελεί άλλο ένα ενδεικτικό στοιχείο του ελεγχόμενου χαρακτήρα αυτής της διαδικασίας.
Η κυβέρνηση διατυμπανίζει πως πρόκειται για το επιστέγασμα της στρατηγικής του «Αιώνα της Τουρκίας», μια συμβολική αλλά και πραγματική νίκη κατά της τρομοκρατίας. Όμως, πόσο ειλικρινής είναι αυτή η διαδικασία; Και ποιος θα διαχειριστεί την επόμενη μέρα;
«Αν και ο τερματισμός της ένοπλης δράσης μπορεί να ανοίξει δρόμους για πολιτικές λύσεις, η αλήθεια είναι πιο περίπλοκη: Το φιλοκουρδικό κίνημα στην Τουρκία διχάζεται, οι Κούρδοι της Συρίας αισθάνονται όλο και μεγαλύτερη ανασφάλεια, ενώ στο Ιράκ ενισχύονται παλι οι ανταγωνισμοί. Ταυτόχρονα, η όλη διαδικασία παραμένει ευάλωτη σε εσωτερικές και εξωτερικές παρεμβολές, με αχαρτογράφητους κινδύνους» σημειώνει στην ανάλυση του ο Βαγγέλης Αρεταίος, εδώ.
Η συνταγματική αναθεώρηση: Πίσω από τους πανηγυρισμούς κρύβεται μια βαθύτερη στρατηγική: Η προετοιμασία για τη συνταγματική αναθεώρηση, που θα επιτρέψει στον Ερντογάν να διεκδικήσει ξανά την προεδρία το 2028, παρά τα συνταγματικά όρια των δύο θητειών.
Όπως εκτιμούν Τούρκοι αναλυτές, η κυβέρνηση σχεδιάζει να παρουσιάσει την ειρηνευτική διαδικασία ως ιστορικό ορόσημο που καθιστά αναγκαία την «επανεκκίνηση» της πολιτειακής δομής -άρα και των θητειών. Ο Ερντογάν, όπως σημείωσε πρόσφατα ο Αμπντουλκαντίρ Σελβί της Χουριέτ, είναι ο αρχιτέκτονας της ειρήνης και μόνο εκείνος μπορεί να διασφαλίσει την υλοποίησή της.
Η αναθεώρηση, σύμφωνα με συνομιλητές του KReport προβλέπεται να ενσωματωθεί σε ένα ενιαίο «πακέτο μεταρρυθμίσεων» το φθινόπωρο: Νέος εκλογικός νόμος, αναδιάρθρωση της Δικαιοσύνης, και, κυρίως, επανεγγραφή της έννοιας του πολίτη. «Η απόδοση δικαιωμάτων στους Κούρδους θα γίνεται μόνο μέσω της πειθαρχημένης ενσωμάτωσης, όχι μέσω διαπραγμάτευσης. Η ειρήνη έτσι μετατρέπεται «όχι σε κοινωνικό συμβόλαιο, αλλά σε μηχανισμό αναπαραγωγής της εξουσίας», είπε στο KReport βετεράνος Τούρκος αναλυτής.
Το DEM: Το φιλοκουρδικό κόμμα DEM δηλώνει πως δεν είναι «ουρά» κανενός και απαιτεί την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων και την κατάργηση του καθεστώτος των επιτρόπων στους κουρδικούς δήμους.
Δύο όψεις: Ο φιλοκυβερνητικός Τύπος (Sabah, A Haber, Milliyet, Yeni Şafak) παρουσιάζει τον αφοπλισμό του ΡΚΚ ως αποκορύφωμα εθνικής ενότητας και θριάμβου του κράτους. Φιλοκυβερνητικοί σχολιαστές απορρίπτουν κάθε έννοια διαλόγου ή διαπραγμάτευσης, ενώ εξυμνούν τη ΜΙΤ και τον Ιμπραήμ Καλίν ως σωτήρες.
Αντίθετα, ο αντιπολιτευόμενος Τύπος (T24, Halk TV, Medyascope, Gazete Duvar) υιοθετεί ψύχραιμη αλλά αιχμηρή στάση. Αντιπολιτευόμενοι σχολιαστές μιλούν για «ειρήνη χωρίς δημοκρατία» και προειδοποιούν ότι «το εύκολο τελείωσε, τώρα αρχίζει το δύσκολο», δηλαδή η αποδοχή του αντιπάλου και η πολιτική ισότητα.
