Τα Παιχνίδια Εξουσίας έλαβαν μια πολύ ενδιαφέρουσα επιστολή από αναγνώστρια της στήλης για το Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή που συμπληρώνει φέτος 50 χρόνια. Την αναδημοσιεύει ως έχει- και συνυπογράφει και τα 10 μεγάλα facts του Φεστιβάλ:
1. Είναι το μοναδικό Φεστιβάλ που στήνεται χωρίς χορηγούς.
2. Μπορεί, αν χάσεις κάτι, να απευθυνθείς στη διοργάνωση, δηλαδή στην ΚΝΕ και το ΚΚΕ, και να το βρεις!
3. Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ διεξάγεται κάθε χρόνο ένας από τους ελάχιστους αγώνες δρόμου (5 και 10 χλμ.) με χρονομέτρηση, άρτια διοργάνωση και ενδιαφέρουσα διαδρομή με δωρεάν συμμετοχή.
4. Είναι το μοναδικό Φεστιβάλ που οι “ευαισθησίες” του δεν είναι υποκριτικές, γι’ αυτό από όποιον χώρο, όποια πλατεία, όποιο πάρκο περνά το Φεστιβάλ, ο χώρος παραδίδεται σε πολύ καλύτερη κατάσταση από αυτήν που παρέλαβε η ΚΝΕ.
5. Είναι το μοναδικό Φεστιβάλ στο οποίο θα βρεις στο ίδιο πάνελ συζήτησης να συμμετέχουν ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Μασσαλίας της Γαλλίας (με πρωτοπόρο ρόλο στην οργάνωση των πρόσφατων μεγάλων απεργιακών αγώνων στη Γαλλία), ο πρόεδρος του «Amazon Labor Union» των ΗΠΑ, η πρόεδρος της Ένωσης Παλαιστινιακών Συνδικάτων της Ιερουσαλήμ.
6. Είναι το μοναδικό Φεστιβάλ στο οποίο μπορείς να ακούσεις πολεμικούς ανταποκριτές να μιλάνε χωρίς τα ενοχλητικά “φίλτρα” της ευρωατλαντικής προπαγάνδας, όπως στη συζήτηση στη Διεθνούπολη, την Τετάρτη 18/9, με τίτλο: «Κοιτώντας τη βαναυσότητα στα μάτια – Οι πολεμικές συγκρούσεις στην πρώτη γραμμή».
7. Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του “Οδηγητή” διοργανώνεται φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους. Εκεί θα δώσει το «παρών» ο μεγάλος σκηνοθέτης Εμίρ Κουστουρίτσα σε μία από τις σπάνιες εμφανίσεις του στη χώρα μας.
8. Είναι το μοναδικό Φεστιβάλ που τα μηνύματά του δεν επιχορηγούνται από ιδρύματα, στέγες και φιλεύσπλαχνους κροίσους, δεν κοιμίζουν στα... πολλά «εγώ» και τον ατομισμό, αλλά αφυπνίζουν για να στέκει ψηλά και πάνω απ' όλα το «εμείς».
9. Περίοπτη θέση στο Φεστιβάλ έχει το βιβλιοπωλείο της “Σύγχρονης Εποχής”. Δεν ξέρουμε αν υπάρχει άλλο φεστιβάλ που έχει για μότο του απέναντι στους επισκέπτες του «φεύγουμε από το Φεστιβάλ έχοντας προμηθευτεί σίγουρα ένα βιβλίο»... Και όντως γίνεται!
10. Αν για κάτι δεν μπορεί να κατηγορηθεί το Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του “Οδηγητή” είναι η μονοθεματικότητά του. Στις σκηνές του ανεβαίνουν μουσικοί, ερμηνευτές και καλλιτέχνες όλων των μουσικών ειδών, συμμετέχουν παράλληλα εικαστικοί με έκθεση έργων, ηθοποιοί και stand up comedians, ενώ οι χώροι του φεστιβάλ “ακουμπούν” τις ανησυχίες, τις αγωνίες και τις ανάγκες όλων των τμημάτων της νεολαίας και των εργατικών-λαϊκών οικογενειών. Γι’ αυτό στον ίδιο χώρο υπάρχει στέκι νέων εργαζομένων και παιδότοπος, μαθητικό στέκι και στέκι για τις ηλικίες των τελευταίων τάξεων του δημοτικού, χώρος για την ισοτιμία και τη χειραφέτηση των γυναικών, αλλά και χώρος φαντάρων και αξιωματικών ενάντια στον πόλεμο, στέκι αθλητισμού και χώρος αφιερωμένος στην πάλη ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά.
Όλα τα παραπάνω μπορεί να δίνουν και μία απάντηση στο πώς “αντέχει” εδώ και μισό αιώνα το Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του “Οδηγητή”, κατοχυρώνοντας τη θέση του ως ο μεγαλύτερος πολιτικός - πολιτιστικός θεσμός της χώρας. Δίνουν και μία απάντηση εδώ που τα λέμε και στο “γιατί” το ΚΚΕ διατηρεί το προνόμιο να μιλάει διά ζώσης με χιλιάδες νέους και νέες, την ώρα που τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης ψάχνουν... κλειδαράδες για τα γραφεία των προέδρων τους...
