Ένα μεγάλο ερώτημα πλανάται στην πλειονότητα των ελληνικών νοικοκυριών μετά την ανακοίνωση της υφυπουργού Παιδείας Σοφίας Ζαχαράκη η οποία δήλωσε ότι οι γονείς οφείλουν να καταβάλουν κανονικά τα προσυμφωνημένα δίδακτρα στα ιδιωτικά σχολεία παρά την προσωρινή απαγόρευση λειτουργίας.
Το ερώτημα, φυσικά δεν είναι άλλο από το «πώς θα αναπληρωθεί ο χαμένος χρόνος χρηματικά μιλώντας»; Και το ερώτημα γεννάει κι άλλα υποερωτήματα: ισοδυναμεί η τηλεκπαίδευση από άποψη ποιότητας κι αποτελέσματος με την δια ζώσης εκπαιδευτική διαδικασία; Αν ένας γονιός δεν έχει πληρώσει καθόλου το φροντιστήριο από την παύση λειτουργίας του κι έπειτα και το παιδί του απείχε από τα ηλεκτρονικά μαθήματα, τι θα γίνει όταν ανοίξει ξανά το φροντιστήριο;
Με την χώρα σε καθεστώς lock down το σύνολο σχεδόν των υπουργείων της κυβέρνησης έχουν στο σύνολο τους λάβει μέριμνα για τις συνέπειες της πρωτοφανούς κρίσης που έχει προκαλέσει η εξάπλωση του κορονοϊου, σε σχέση με τον τομέα τους. Εξαίρεση το υπουργείο Παιδείας, που δεν έχει καν προβλέψει τι θα γίνει με τα δίδακτρα που οφείλουν να καταβάλλουν ή έχουν καταβάλει ήδη εκατοντάδες χιλιάδες γονείς σε ιδιωτικά σχολεία, παιδικούς σταθμούς και κέντρα ξένων γλωσσών όντας κλειστά με κυβερνητική απόφαση.
Την ώρα που εκατομμύρια εργαζόμενοι τη χώρας θα βγουν σε αναστολή εργασίας ή τους επιβάλλεται εκ περιτροπής εργασία, μειώνοντας τα εισοδήματα τους στο μισό, την ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρηματίες και επαγγελματίες βλέπουν τις επιχειρήσεις του να κλείνουν με κρατική εντολή, το υπουργείο Παιδείας δια στόματος της υφυπουργού κ. Σοφία Ζαχαράκη μένει σε ευχολόγια και μάλιστα προκλητικά τονίζοντας ότι όλοι οι παραπάνω θα πρέπει να καταβάλλουν κανονικά τα δίδακτρα και είναι στο χέρι τους να ρυθμίσουν το κρίσιμο για χιλιάδες νοικοκυριά στην χώρα θέμα και αυτό με το που ανοίξουν και πάλι τα σχολεία.
Όπως είναι γνωστό σύμφωνα με την ΚΥΑ για το κλείσιμο σχολείων και όλων των εκπαιδευτικών δομών η οποία εκδόθηκε στις 21 Μαρτίου, απαγορεύτηκε η «διεξαγωγή των πάσης φύσεως εκπαιδευτικών λειτουργιών, οι οποίες πραγματοποιούνται με φυσική παρουσία».
Η παραπάνω ΚΥΑ άφησε σε μια γκρίζα ζώνη την τηλεκπαίδευση (δεν την απαγόρευσε αλλά δεν την όρισε κιόλας), στην οποία προχώρησε η πλειονότητα των ιδιοκτητών ιδιωτικών εκπαιδευτικών δομών.
Σύμφωνα με τον Γιώργο Χριστόπουλο, γενικό γραμματέα της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εξωεκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος (ΟΙΕΛΕ), τον τελευταίο καιρό, η ομοσπονδία δέχεται πλήθος μηνυμάτων από γονείς που αγωνιούν για το τι μέλλει γενέσθαι με τα δίδακτρα. Σημειώνεται εδώ ότι σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του «Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής» της ΓΣΕΕ, τα ελληνικά νοικοκυριά ξοδεύουν ετησίως περί τα 4 δισ. ευρώ ετησίως σε πάσης φύσεως υπηρεσίες ιδιωτικής εκπαίδευσης.
Όπως εξηγεί ο κος Χριστόπουλος, η ομοσπονδία αν και αναρμόδια για το ζήτημα, επισημαίνει στους παραπάνω πολλούς γονείς ότι το σχολικό έτος διαρκεί 12 μήνες και ότι η τελευταία δόση των διδάκτρων στα ιδιωτικά σχολεία αντιστοιχεί στην προετοιμασία για τις Πανελλαδικές εξετάσεις, στις διαδικασίες έκδοσης προαγωγικών και απολυτήριων τίτλων, κ.λπ. Σημειώνεται εδώ, ότι στα ιδιωτικά σχολεία συγκεκριμένα, οι γονείς προπληρώνουν κατά βάση τη σχολική χρονιά.
Ο κος Χριστόπουλος τονίζει ότι η πλειονότητα των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων εφαρμόζει αυτή τη στιγμή τεχνικές σύγχρονης και ασύγχρονης εξ αποστάσεως διδασκαλίας. «Μιλάμε για τουλάχιστον για 4 ώρες ημερησίως μαθημάτων στις πιο προηγμένες πλατφόρμες ομαδικής σύνδεσης». Βέβαια, όπως σημειώνει, η δια ζώσης εκπαίδευση δεν μπορεί να αντικατασταθεί με την τηλεκπαίδευση- στην καλύτερη των περιπτώσεων υποκαθιστά ικανοποιητικά την πρώτη.
Εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα με μισθό από το κράτος
Με τη συντριπτικό κομμάτι των εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση να εργάζονται λοιπόν στην παρούσα στιγμή, ο κος Χριστόπουλος αναρωτιέται πόσο πληττόμενη είναι μια επιχείρηση που δουλεύει με φουλ τη μηχανή της με τον παραπάνω τρόπο.Για τον ίδιο, προκύπτει σωρεία πολιτικών και νομικών θεμάτων για μια μερίδα «πειρατών» ιδιοκτητών που, αν και λαμβάνουν δίδακτρα (ή, ακόμη χειρότερα, τα έχουν προεισπράξει) δηλώνουν ότι τα σχολεία ιδιοκτησίας τους είναι πληττόμενες επιχειρήσεις.
«Τo αποτέλεσμα είναι να στέλνουν τους εκπαιδευτικούς παρανόμως στο μηχανισμό στήριξης των 800 ευρώ βάζοντας χέρι στο κρατικό επίδομα των επιχειρήσεων». O ίδιος καταγγέλλει μάλιστα, ότι πολλοί ιδιοκτήτες ιδιωτικών εκπαιδευτικών κέντρων «απαιτούν από τους γονείς την καταβολή των διδάκτρων και την ίδια στιγμή ενημερώνουν τους εκπαιδευτικούς ότι θα τους καταβάλλουν “μαύρα” το μισθό και τους καλούν να ενταχθούν στο μηχανισμό στήριξης και να επιστρέψουν στο σχολείο τα 800 ευρώ!». Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες του Dikaologitika News οι εκπαιδευτικοί από τουλάχιστον δύο ιδιωτικά σχολεία ετοιμάζονται να προχωρήσουν τις επόμενες ημέρες σε λευκή απεργία για τις παραπάνω παρανομίες.
Η γκρίζα ζώνη που δεν μπορεί να… τηλεκπαιδευτεί
Μια εξίσου σημαντική λεπτομέρεια είναι αυτή των εξτρά εκπαιδευτικών κι εξωσχολικών δραστηριοτήτων οι οποίες επίσης προπληρώνονται στα ιδιωτικά σχολεία και αποτελούν μάλιστα ένα σημαντικό κεφάλαιο της σχολικής χρονιάς.
Οι γονείς, οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό θεωρούν ότι η τηλεκπαίδευση κεφαλοποιεί σε ένα βαθμό τα δίδακτρα που έχουν πληρώσει, αναρωτιούνται τι θα γίνει με το παραπάνω κομμάτι που δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο τηλεκπαίδευσης.
Στην πιο δεινή πάντως θέση βρίσκονται οι γονείς που πληρώνουν δίδακτρα για ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς, εκεί όπου η τηλεκπαίδευση είναι... αδύνατη.
Ο πατέρας ένας τρίχρονου αγοριού μας είπε πως στις 5 Μαρτίου προπλήρωσε -μετά την ηλεκτρονική υπενθύμιση που φρόντισε να του στείλει ο σταθμός-, το τρίμηνο Μάρτιος, Απρίλιος, Μάιος καταβάλλοντας το ποσό των 2000 ευρώ.
Σε μια κλήση που έκανε αυτές τις ημέρες στον βρεφονηπιακό σταθμό για να ρωτήσει τι θα γίνει με τα προπληρωμένα δίδακτρα, απάντησε ….ένας τηλεφωνητής με ένα γενικό ηχογραφημένο μήνυμα στη λογική του «κλειστά μέχρι νεοτέρας».
Τα ίδια μας είπε κι η μητέρα ενός 4χρονου αγοριού: «Εμείς που δεν έχουμε καν αντικείμενο τηλεκπαίδευσης και του χρόνου δεν θα είμαστε σε αυτό τον ιδιωτικό σταθμό, μιας και ο μικρός θα πάει νηπιαγωγείο, πώς θα αποζημιωθούμε;».
«Δεν είμαστε όλοι ίδιοι» λένε συνοικιακά φροντιστήρια και σχολές
Στον υπερ -μεγενθυμένο στην Ελλάδα χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης υπάρχουν … μικρά και μεγάλα ψάρια.
Η ιδιοκτήτρια ενός συνοικιακού φροντιστηρίου ξένων γλωσσών, μας είπε ότι η συντριπτική πλειονότητα των γονιών πληρώνουν στα φροντιστήρια με τον μήνα. Η ίδια, πρόσθεσε ότι το φροντιστήριο έχει ήδη χρωστούμενα από γονείς για τον μήνα Φεβρουάριο. Με δεδομένο ότι πολλά νοικοκυριά επλήγησαν οικονομικά τον μήνα Μάρτιο και με άγνωστη εντελώς την ημερομηνία επιστροφής στην κανονικότητα, τα δίδακτρα στο φροντιστήριο της έχουν σχεδόν παγώσει.
Στο συγκεκριμένο φροντιστήριο, οι καθηγητές ξεκίνησαν από την πρώτη ημέρα της αναστολής της λειτουργίας σχολείων και σχολών, τα μαθήματα τηλεκπαίδευσης.
H λογική ήταν να προλάβουν μεν την ύλη στα μεγαλύτερα παιδιά που δίνουν εξετάσεις για διπλώματα (εξετάσεις προσδιορισμένες να υλοποιηθούν στο τέλος Μαΐου κι οι οποίες προς ώρας δεν έχουν ακυρωθεί) αλλά και για να κρατήσουν τους μαθητές … ζεστούς σε μια άγονη εκπαιδευτικά περίοδο, αφού κι η πλατφόρμα τηλεκπαίδευσης του υπουργείου παιδείας ακόμα δεν είναι προσβάσιμη στο μεγαλύτερο κομμάτι της μαθητικής κοινότητας.
Η ιδιοκτήτρια του φροντιστηρίου μας είπε ακόμα πως τα μαθήματα μέσω skype είναι υπηρεσία που θα έπρεπε να θεωρείται πληρωτέα από τους γονείς χωρίς αυτό να αναιρεί ότι η επιχείρηση δεν είναι πληττόμενη. Όπως μας εξήγησε, τα μαθήματα παρακολουθούνται από ένα μόνο μέρος των μαθητών γι αυτό κι η ίδια έχει μεγάλο φόβο για τα έσοδα της το τρίμηνο Μάρτιο –Απρίλιο- Μάϊο. Δεν μας απάντησε πάντως στο αν οι εργαζόμενοι θα δηλώσουν ή όχι συμμετοχή στην πλατφόρμα για τα 800 ευρώ - αυτό είναι ακόμα κάτι που το διερευνά ο λογιστής της επιχείρησης.
Σαφή απάντηση δεν είχε και στο τι θα πράξει με τους γονείς των 2 ή και 3 ταχυτήτων – αυτούς τους λίγους για παράδειγμα που έχουν προπληρώσει τη χρονιά και τα παιδιά τους παρακολουθούν τα μαθήματα μέσω skype, αυτούς που πληρώνουν με τον μήνα κι…. εξαφανίστηκαν (για να αποποιηθούν την πληρωμή) αλλά κι αυτούς που παρακολουθούν αλλά δεν πληρώνουν και ζητούν κατανόηση. Η ίδια παραδέχεται ότι είναι ακόμα άγνωστο ποιο θα είναι το σημείο επανεκκίνησης της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Τα ίδια πάνω κάτω ακούσαμε κι από την ιδιοκτήτρια μιας αναγνωρισμένης από το κράτος σχολής χορού στο κέντρο της Αθήνας. H σχολή προχώρησε κι αυτή σε τηλεκπαίδευση (!) μέσω 30λεπτων μαθημάτων με ήπιες ασκήσεις και με ψηφιακό χώρο άσκησης, την πλατφόρμα του zoom. Μέσα από αυτή, το πολύ 7 άτομα – μαζί με τη δασκάλα- χορεύουν χαλαρά από το σαλόνι τους.
Παρ’ όλα αυτά, όπως μας εξήγησε η συνιδιοκτήτρια μαζί με μια συνεργάτιδα της στη σχολή χορού (οι 2 τους είναι και οι μοναδικές δασκάλες εκεί), η ίδια δεν μπορεί να πουλήσει τα συγκεκριμένα….ζεσταματάκια ως κανονικά μαθήματα κι είναι κάτι που κάνει στο πλαίσιο της διατήρησης της καλής σχέσης που θέλει να έχει με τους πελάτες της.
Για την ίδια, το ηθικό είναι να αναπληρώσει τα χαμένα μαθήματα όταν πια οι σχολές ανοίξουν. Τέλος, ευελπιστεί πως θα είναι από τους ελεύθερους επαγγελματίες που θα εισπράξουν τα 800 ευρώ μιας και τονίζει ότι το οικονομικό πλήγμα που δέχεται αυτή τη στιγμή η επιχείρησή της είναι πολύ μεγάλο. Για περιπτώσεις σαν τις δικές της θεωρεί τη στήριξη του κράτους αυτονόητη.
