Σύμφωνα με ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο πλαίσιο του προγράμματος, διατίθενται κάθε σχολικό έτος 150 εκατ. ευρώ για φρούτα και λαχανικά και 100 εκατ. ευρώ για γάλα και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα, από την κοινή γεωργική πολιτική.
Ειδικότερα, για την Ελλάδα αντιστοιχούν 3,219 εκατ. ευρώ για φρούτα και λαχανικά και 1,55 εκατ. ευρώ για γαλακτοκομικά προϊόντα.
Το πρόγραμμα της ΕΕ έχει ως στόχο τη διάδοση υγιεινών διατροφικών συνηθειών στα παιδιά και εκτός από τη διανομή φρούτων, λαχανικών και γαλακτοκομικών προϊόντων, περιλαμβάνει και ειδικά παιδαγωγικά προγράμματα με τα οποία οι μαθητές διδάσκονται τη σημασία της σωστής διατροφής και τη διαδικασία με την οποία παράγονται τα τρόφιμα.
Κατά το σχολικό έτος 2016-2017, πάνω από 12,2 εκατομμύρια παιδιά σε 79.000 σχολεία συμμετείχαν στο πρόγραμμα της ΕΕ για την προώθηση της κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών στα σχολεία και περίπου 18 εκατομμύρια παιδιά συμμετείχαν στο πρόγραμμα της ΕΕ για την προώθηση της κατανάλωσης γάλακτος, σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής. Ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει 74.000 και πλέον τόνους φρούτων και λαχανικών και πάνω από 285.000 τόνους γαλακτοκομικών προϊόντων, που διανέμονται κατά κύριο λόγο σε παιδιά ηλικίας μεταξύ 6 και 10 ετών.
Κατά την περίοδο 2016-2017, τα φρούτα που διανεμήθηκαν περισσότερο ήταν τα μήλα, μαζί με τα αχλάδια, τα δαμάσκηνα, τα ροδάκινα, τα νεκταρίνια, τα πορτοκάλια, τις φράουλες και τις μπανάνες. Τα πιο δημοφιλή λαχανικά ήταν οι ντομάτες, τα καρότα, τα αγγούρια και οι πιπεριές. Στα εκπαιδευτικά μέτρα περιλαμβάνονταν επισκέψεις σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις, σχολικούς κήπους, μαθήματα και/ή διαγωνισμούς μαγειρικής, μαθήματα με διατροφολόγους, παιχνίδια κ.λπ. Το γάλα, το αρωματισμένο γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα που έχουν υποστεί ζύμωση, όπως το γιαούρτι, ήταν οι δημοφιλέστεροι κατηγορίες προϊόντων στο πλαίσιο του προγράμματος για το γάλα στα σχολεία - διανεμήθηκε, επίσης, ευρέως, τυρί.
Η επιλογή των προϊόντων που διανέμονται βασίζεται σε παραμέτρους που αφορούν την υγεία και το περιβάλλον, την εποχικότητα, την ποικιλία και τη διαθεσιμότητα. Τα κράτη-μέλη μπορούν να ενθαρρύνουν τις τοπικές ή περιφερειακές αγορές, τα βιολογικά προϊόντα, τις βραχείες αλυσίδες εφοδιασμού, τα περιβαλλοντικά οφέλη, τα συστήματα ποιότητας για τα γεωργικά προϊόντα.
