Το μόνο «φρούριο» που έχει πέσει, μέχρι στιγμής, είναι το πρώτο διοικητικό σκαλοπάτι, εκείνο των διευθυντών σχολικών μονάδων.
Σύμφωνα με στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος myschool του υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, την περασμένη σχολική χρονιά (2015-16) οι γυναίκες διευθύντριες ήταν περισσότερες από τους άντρες, με τα ποσοστά να έχουν διαμορφωθεί στο 60%-40% υπέρ των γυναικών.
Ωστόσο, όσο ανεβαίνει η ιεραρχία και μεγαλώνει η ευθύνη της θέσης, τα ποσοστά γυναικών φθίνουν. Έτσι, στο αμέσως επόμενο «σκαλοπάτι», εκείνο των διευθυντών Εκπαίδευσης, οι άντρες έχουν τα πρωτεία, με το συντριπτικό ποσοστό 85%-15% υπέρ τους.
Αν δούμε, στη συνέχεια, τους περιφερειακούς διευθυντές Εκπαίδευσης, το ποσοστό αυτό διατηρείται, αφού στους συνολικά 13 περιφερειακούς διευθυντές, μόλις δύο είναι γυναίκες.
Τέλος, στο…πλατύσκαλο της ιεραρχίας και την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας, δεν χρειάζεται κανείς να ανατρέξει σε στατιστικά στοιχεία, καθώς η πραγματικότητα έχει αποδείξει ότι οι γυναίκες υπουργοί Παιδείας κατά τη διάρκεια των ετών είναι σαφέστατα λιγότερες από τους άνδρες. Μάλιστα, μόνο τρεις γυναίκες έχουν διατελέσει υπουργοί Παιδείας στη χώρα, από τη μεταπολίτευση έως σήμερα: Μαριέττα Γιαννάκου (2004-2007), Άννα Διαμαντοπούλου (2009-2012) και Ευφροσύνη Κιάου (επί υπηρεσιακής κυβέρνησης Παν. Πικραμένου το 2012 και Βασ. Θάνου το 2015).
