Η Ελένη από την Ελλάδα, η Γκάλια από τη Βουλγαρία και η Ιλόνα από τη Μολδαβία είναι τρεις μητέρες, των οποίων οι κόρες, 13 χρονών και οι τρεις, θα πάνε φέτος στη β' Γυμνασίου. Συμμαθήτριες από πέρυσι, φίλες και γειτόνισσες, περιμένουν στη σειρά να ακούσουν το όνομά τους για να πάρουν τα βιβλία τους. Οι μητέρες τους τις καμαρώνουν και το δείχνουν.
«Το σχολείο είναι πολύ καλό και οι καθηγητές εξαιρετικοί», αναφέρουν οι μητέρες. «Η κόρη μου δεν πέτυχε στην κλήρωση του πειραματικού και θα παρακολουθήσει εδώ σχολείο, αλλά από την εμπειρία μας πέρσι ήμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι, οπότε δεν μας πείραξε», περιγράφει η Γκάλια. «Η δική μου ήταν αδύνατη στα μαθηματικά, μέχρι τέλος του χρόνου αρίστευσε. Κάθε τάξη έχει τρία τμήματα, από 15 παιδιά η κάθε μία, είναι σαν ιδιαίτερα», λέει η Ελένη και προσθέτει πως οι καθηγητές συμπεριφέρονται σε όλα τα παιδιά το ίδιο, ανεξάρτητα από πού κατάγεται το καθένα. «Τα ελληνάκια αποτελούν μειοψηφία, όμως δεν με πειράζει καθόλου, όλα τα παιδιά ίδια είναι. Το περιβάλλον του σχολείου παραμένει καθαρό και πολιτισμένο, η ύλη καλύπτεται με το παραπάνω. Τι σημασία έχει από πού κατάγεται ο καθένας; Μόρφωση χρειαζόμαστε όλοι και να μάθουμε να είμαστε καλοί άνθρωποι», υπογραμμίζει.
Ο διευθυντής του γυμνασίου, Θωμάς Κρεμιώτης, εξηγεί στο ΑΠΕ - ΜΠΕ πως τα προσφυγάκια που παρακολουθούν το σχολείο στην αρχή δεν μιλούν λέξη ελληνικά. «Πολύ γρήγορα όμως τα μαθαίνουν και εγκλιματίζονται.Την πρώτη μέρα είναι μαζεμένα, αλλά από τη δεύτερη μέρα κιόλας χαμογελούν. Από τους περσινούς μαθητές, όλοι εντάχθηκαν και προήχθησαν στην επόμενη τάξη. Φέτος διαπιστώσαμε πως κάποια παιδιά έφυγαν από την Ελλάδα, τα υπόλοιπα συνεχίζουν, ενώ ήρθαν καινούργια», επισημαίνει.
«Το σχολείο μας είναι ανοιχτό σε όλα τα παιδιά, ιδιαίτερα στα παιδιά - πρόσφυγες, που το χρειάζονται τόσο. Εφαρμόζεται ειδικό καθεστώς αξιολόγησης για τα δύο πρώτα χρόνια και είμαστε επιεικείς, αφού στόχος μας είναι να ενταχθούν, όχι να τα διώξουμε», συμπληρώνει ο κ. Κρεμιώτης. Τα προσφυγάκια που φοιτούν στο 2ο διαπολιτισμικό γυμνάσιο, όπως και σε άλλα δημόσια σχολεία, έρχονται από οικογένειες που φιλοξενούνται σε κάποιο σπίτι στην περιοχή ή είναι ασυνόδευτα και μένουν σε ξενώνες. Στα τέλη Σεπτεμβρίου αναμένεται η λειτουργία νηπιαγωγείων για προσφυγόπουλα, μέσα στα κέντρα φιλοξενίας και ειδικών τάξεων δημοτικών και γυμνασίων στα δημόσια σχολεία. Στην Ελλάδα λειτουργούν 13 διαπολιτισμικά δημοτικά σχολεία (Αττική, Θεσσαλονίκη, Χανιά, Ιωάννινα, Ροδόπη), οχτώ γυμνάσια (Αττική, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα, Ροδόπη, Κοζάνη) και πέντε λύκεια (Αττική, Θεσσαλονίκη, Ροδόπη, Κοζάνη).
Για να χαρακτηριστεί ένα σχολείο διαπολιτισμικό, σύμφωνα με το ΠΟΔΕ (Ινστιτούτο Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης), απαραίτητη προϋπόθεση είναι ο «αριθμός των παλιννοστούντων ή αλλοδαπών να πλησιάζει το 45% του συνολικού αριθμού» μαθητών. Επιδίωξη της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης δεν είναι να εξασφαλίσει τη μόρφωση των μη γηγενών παιδιών σαν μία ξεχωριστή κατηγορία μαθητών, δίπλα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που απευθύνεται, κατά κύριο λόγο, στα ελληνικής καταγωγής παιδιά. Απεναντίας, στόχος της μέσα από τα προγράμματά της, είναι η μόρφωση των μη γηγενών παιδιών που προσέφυγαν στον τόπο μας, έτσι ώστε να ενσωματωθούν ισότιμα στο βασικό ιστό της εκπαίδευσης, αναφέρει πηγή του ΙΕΠ (Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής).
