Το 4ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ πέρασε στην ιστορία, με τις ομιλίες, τις κορώνες, τις συμμαχίες και τελικά με τα ποσοστά των διαφόρων τάσεων στην εκλογή των μελών της νέας Κεντρικής Επιτροπής.
Προφανώς δεν είναι ο ρόλος μου ή η θέση μου στην Επιτροπή για τη Διεύρυνση, που θα μου επέτρεπε να εισέλθω σε ζητήματα κομματικής αποτίμησης του συνεδρίου.
Επειδή όμως, ύστερα από πολλά χρόνια, «ήμουνα κι εγώ εκεί», θέλω να υπογραμμίσω το έντονο αίτημα για Αλλαγή, τη συγκινησιακή ατμόσφαιρα και την αναθέρμανση της συντροφικής παρέας.
Είναι δεδομένο ότι η κοινωνία έχει κουραστεί με την «πολιτική από τα πάνω», δηλαδή με τις διάφορες (πραγματικές ή φημολογούμενες) συμφωνίες κορυφής των αρχηγών των κομμάτων για κεντροαριστερή (;) διακυβέρνηση, με άγνωστο ηγέτη.
Από την άλλη η ‘πολιτική από τα κάτω΄, δηλαδή από τη βάση, από το λαό, μολονότι έχει υπονομευθεί από διάφορους συνωμοσιολόγους, οι οποίοι προκειμένου να χτυπήσουν (και σωστά) τα κυβερνητικά λάθη, στοχοποιούν (εκ δόλου;) και πυροβολούν τα πόδια της Δημοκρατίας, παραμένει η στρατηγική της Διεύρυνσης.
Ένα σύγχρονο δημοκρατικό, σοσιαλιστικό με αριστερό πρόσημα, ευρωπαϊκό, μεταρρυθμιστικό, ανοικτό και ανανεωμένο κόμμα πρέπει να βρει τρόπο να επικοινωνήσει με την απελπισμένη, διαψευσμένη, προδομένη, φοβισμένη και φοβική κοινωνία, αλλά και με όλες τις εναλλακτικές «κοινότητες», ώστε να διαμορφώσει το αναγκαίο κλίμα ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ και να σηκώσει από τον καναπέ της αδιαφορίας και της απάθειας τον αδρανοποιηθέντα πολίτη.
Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει πολλά να κερδίσει από τις διαρροές των κουρασμένων και κορεσμένων νεοδημοκρατών, ούτε από τις ρωγμές στα αριστερά κόμματα ή από τους προ(σ)τρέχοντες στο κόμμα (;) της ΙΘΑΚΗΣ.
Όσον αφορά στους «συνετούς κεντρώους» αυτοί θ’ αποφασίσουν τι και ποιόν θα ψηφίσουν όχι με βάση τις παροχές (όπου είναι λογικό η ΝΔ να υπερτερεί σε υπο-σχέσεις), αλλά με βάση τη βεβαιότητα ως προς την ιδεολογικοπολιτική ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ, την ειλικρίνεια και τη συνέπεια «καθαρών λόγων» από «καθαρά πρόσωπα» με «καθαρά χέρια».
Η «πολιτική από τα κάτω» των μελών της Σύμπραξης ή θα είναι μία πολιτική ηθικών αρχών και αξιών ή θα καταλήξει -δυστυχώς- σε ένα κακό ομοίωμα της «πολιτικής από τα πάνω», δηλαδή σε μηχανισμούς αυτοπροβολής από εξωγενή κέντρα εξουσίας προς ίδιον όφελος.
Επειδή οι πολίτες βιώνουν την Πολιτική μόνον «από τα κάτω» καθώς πάντοτε πληρώνουν τα σπασμένα των λαθεμένων[λόγω ευήθειας ή εκ προθέσεως]επιλογών των πολιτικών, έργο κι ευθύνη των προσώπων που συμμετέχουν στην Επιτροπή Διεύρυνσης είναι να πείσουν –αδιαμεσολάβητα- την πλειοψηφία του ελληνικού λαού ότι ,όπως η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα της ανανεούμενης αισιοδοξίας, έτσι και το αναγεννημένο ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα της έντιμης κι ανιδιοτελούς πολιτικής ευρυχωρίας
Η πολιτική «από κάτω» μοιάζει να μη συγκινεί πολιτικούς [των ‘άνω’ ή των ‘κάτω’ θεωρείων] άλλων κομμάτων, απλούστατα γιατί δεν υφίστανται τις συνέπειες των θεατρικών τους παραστάσεων, όπως συμβαίνει με όσους βρίσκονται ‘στην πλατεία’ ή στη ‘γαλαρία’.
Το ΠΑΣΟΚ αντίθετα οφείλει να δώσει νόημα στην Πολιτική της βάσης, να καταρτίσει σχέδιο με τη συμβολή των μελών του και να υποβάλλει κυβερνητική πρόταση στους πολίτες.
Το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει ν’ αφήσει να διαιωνισθεί ο τριχοτομημένος κόσμος του νεοφιλελευθερισμού: οι βολεμένοι, οι ανασφαλείς και οι αποκλεισμένοι, ούτε θ’ ανεχθεί ανθρώπους χαμένους εξαρχής [λόγω οποιουδήποτε μειονεκτήματος].
Θα πραγματώσει το όραμα μιας Ευρώπης και μιας Ελλάδας των πολιτών και των ανθρώπων που ζουν με αξιοπρέπεια κι ελπίζουν ότι θα παραδώσουν έναν καλύτερο κόσμο στα παιδιά τους.
(Ο Γιάννης Πανούσης είναι μέλος της επιτροπής Διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ)
