Κανένα τέλος δεν γνωρίζει ορθογραφία
Κική Δημουλά, Απροσδοκίες
Δεν θα αναρωτηθώ, όπως ο ποιητής για το «πού πήγε η σιωπή των ρητόρων και των σοφιστών;», ούτε θ’ασχοληθώ με την ασάφεια των διακηρύξεων και των στοχεύσεων πολλών κομμάτων.
Χαρακτηρισμοί όμως [εύστοχοι κατά τη γνώμη μου], όπως «η πολιορκούμενη ΝΔ» [Γρ.Τζιοβάρας,Βήμα Κυριακής 15/2/26] ή «η boutique αριστερά» [Αντ.Ανδρουλιδάκης, Δρόμος της Αριστεράς 14/2/26] δείχνουν ότι υπάρχει μία γενικευμένη καχυποψία ως προς την κατάσταση των κομμάτων στην παράδοξη εποχή μας.
Άλλοι αναταράσσονται, άλλοι αναδιατάσσονται, άλλοι παρατάσσονται, λίγοι όμως παρουσιάζουν ένα αξιόπιστο αφήγημα.
Στη φάση αυτή εμφανίστηκε και η επιτροπή Σύμπραξης για τη Διεύρυνση της επιρροής [ιδεολογικής, πολιτικής, εκλογικής] του ΠΑΣΟΚ. Μολονότι οι συμμετέχοντες χαρακτηρίστηκαν ως «οι άσωτοι του ΠΑΣΟΚ» [Δ.Μανιάτης, Νέα 10/2/26], οι «γέροντες» [Γ.Λακόπουλος, Ανοιχτό παράθυρο,13/2/25], «η περιστρεφόμενη πόρτα» [Δώρα Αντωνίου, Καθημερινή Κυριακής 15/2/26] και μολονότι το συστημικό της αποτύπωμα προεξοφλήθηκε [Ηλ.Κανέλλης, Νέα 10/2/26] είναι δεδομένο ότι δεν πρόκειται μόνο για μία πλατφόρμα συνεργασιών με πρόσωπα της κοινωνίας και δεν συνιστούν μία απάντηση/ισοσκέλιση στις μεταγραφές του κόμματος Τσίπρα από πρώην μέλη του ΠΑΣΟΚ.
Είναι, κατά τη γνώμη μου, μία πρωτοβουλία ανοικτής πρόσκλησης και ανοικτής πόρτας σε κάθε πολίτη [ό,τι /όποιον κι αν έχει ψηφίσει στο παρελθόν] για συνάντηση, συμμετοχή, συνεννόηση σε μία πορεία ενίσχυσης της μόνης [αυτή τη στιγμή] σταθεράς του σοσιαλιστικού/αριστερού χώρου.
Μακάρι στο άμεσο μέλλον να δημιουργηθούν κι άλλλοι συγγενείς ή όμοροι χώροι,με σταθερούς προσανατολισμούς. Μέχρι τότε όμως το πολιτικό σύστημα μοιάζει ιδιαίτερα ασταθές [και ολισθηρό] με συνέπεια πολλοί απελπισμένοι ή αγανακτισμένοι από το μοντέλο διακυβέρνησης της ΝΔ,να στρέφονται σ’επικίνδυνες ατραπούς.
Συνεπώς η πρόσκληση για Διεύρυνση δεν είναι μόνο μία μορφή συστράτευσης στο ΠΑΣΟΚ, αλλά κι ένα ανάχωμα στις επιλογές προς άγνωστες αντιδημοκρατικές κατευθύνσεις.
ΥΓ: Πολλοί αντί ν’αξιολογούν την κίνηση με πολιτικούς όρους αρκούνται στο να σχολιάζουν [συχνά με κουτσομπολίστικο στυλ] τα πρόσωπα που συμμετέχουν.
Προφανώς ο καθένας ή μένει σπίτι του και παρακολουθεί τα γεγονότα από την τηλεόραση ή μπαίνει στο πολιτικό παιχνίδι κουβαλάει μαζί του ένα παρελθόν,με σωστές και λαθεμένες κινήσεις.
Όμως αυτό που μετράει τώρα δεν είναι οι προσωπικές πορείες, αλλά ο κοινός σκοπός της συσπείρωσης γύρω από ένα πρόγραμμα νέας Διακυβέρνησης.
Ούτε λοιπόν δαιμονοποιήσεις,ούτε αγιοποιήσεις.
Ούτε πόλεμοι προθέσεων,ούτε δολοφονίες χαρακτήρων.
Αισιοδοξία, για τους φίλους της Σύμπραξης.
Ψυχραιμία, για τους εχθρούς της.
Όλα θα κριθούν στο πεδίο των ιδεών κι όχι στην αρένα των αφορισμών.
(Ο Γιάννης Πανούσης είναι καθηγητής εγκληματολογίας, πρώην υπουργός)
