Aμέσως μόλις ξέσπασε το «σκάνδαλο Παναγόπουλου» στη ΓΣΕΕ, όλοι έτρεξαν να πάρουν αποστάσεις.
Η μεν κυβέρνηση μίλησε για «…σκάνδαλο που αφορά το πρόσωπο αλλά και το ΠΑΣΟΚ συγκεκριμένα, κεντρικό στέλεχος του οποίου υπήρξε ο κ.Παναγόπουλος».
Το ΠΑΣΟΚ τον διέγραψε από τις τάξεις του θέλοντας να μην υποστεί πολιτική φθορά, αλλά παραμιλούσε όταν ρωτήθηκε, αν πρέπει να παραιτηθεί από τη ΓΣΕΕ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Μια σειρά από παρατάξεις μέσα στο ΔΣ της ΓΣΕΕ εξέδωσαν ανακοινώσεις λέγοντας περίπου, ότι ούτε ήξεραν, ούτε γνώριζαν τι συνέβαινε με τα κονδύλια για τα προγράμματα κατάρτισης των εργαζομένων στο ΙΝΕ-ΓΣΕΕ.
Το αποτέλεσμα όλων είναι το εργατικό κίνημα να χρεώνεται συνολικά την υπόθεση, να πλήττεται βάναυσα ο θεσμός της συλλογικής εκπροσώπησης, αλλά και η συλλογική αυτονομία συνολικά και να ωφελούνται εκείνοι που λένε ότι και στο συνδικαλισμό «όλοι ίδιοι είναι».
Επειδή ακριβώς σήμερα οι θεσμοί αμφισβητούνται συνολικά και επειδή ορισμένοι θα επιχειρήσουν με αφορμή ένα υπαρκτό σκάνδαλο να βάλουν οριστική ταφόπλακα στα συνδικάτα και στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, οφείλουμε να διατυπώσουμε ορισμένα «δύσκολα» ερωτήματα για την υπόθεση του κ.Παναγόπουλου, που δεν αφορούν μόνο τον ίδιο. Μέσα από τα ερωτήματα ενδεχομένως να προκύψουν και οι «απαντήσεις»:
1.Αφού οι υπουργοί κ.Γεωργιάδης, κα Κεραμέως και κ.Παπαθανάσης ισχυρίζονται, ότι τα εθνικά και κοινοτικά κονδύλια για τα εκπαιδευτικά προγράμματα δόθηκαν «νόμιμα σύμφωνα με το ελληνικό και ενωσιακό δίκαιο», γιατί παραιτήθηκε η αρχιτέκτονας των προγραμμάτων και γενική γραμματέας της περιόδου 2011-2015 και 2019-2024 από την θέση της Αρχής για τον έλεγχο της Αγοράς κα Στρατινάκη, επικαλούμενη δήθεν «οικογενειακούς λόγους»; Γιατί δεν έχει βγει να απαντήσει μέχρι σήμερα για τον σύντροφό της, που φέρεται να λαμβάνει μεγάλα ποσά από το Υπουργείο Εργασίας αλλά και άλλους φορείς του Δημοσίου;
2.Για ποιο λόγο ο επικεφαλής της Αρχής για το ξέπλυμα χρήματος και νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες κος Βουρλιώτης εντοπίζει το «σκάνδαλο» την περίοδο 2020-2025, δηλαδή την περίοδο διακυβέρνησης της ΝΔ;
3.Για ποιο λόγο η κα Κεραμέως μετέφερε τα κοινοτικά κονδύλια στο Π.Δ.Ε. δηλαδή στον κρατικό προϋπολογισμό, όταν η Κομισιόν προειδοποιούσε για συνθήκες αδιαφάνειας και πιθανότητα κακοδιαχείρισης και κίνδυνο διασπάθισης λόγω της αρχιτεκτονικής των προγραμμάτων, όπερ και τελικά εγένετο;
4.Γιατί δεν έγινε έλεγχος για το που διοχετεύονται οι εθνικοί και ευρωπαϊκοί πόροι από τις ελεγκτικές αρχές του Υπουργείου Εργασίας, την ΑΑΔΕ, την οικονομική αστυνομία και τους λοιπούς φορείς για τουλάχιστον μια 5ετία, ενώ είχαν υπάρξει καταγγελίες από άλλες συνδικαλιστικές παρατάξεις; Γιατί έπρεπε να επέμβει ο κος Βουρλιώτης κατόπιν καταγγελίας ενώ επί χρόνια «βουίζει ο τόπος».
5.Γιατί το ΠΑΣΟΚ μέχρι σήμερα επισήμως δεν έχει ζητήσει την παραίτηση Παναγόπουλου από τη ΓΣΕΕ, αλλά στελέχη του ζητούν απλά «να διευκολύνει το χώρο του»;
6.Γιατί η συνδικαλιστική παράταξη που πρόκειται στη ΔΑΚΕ σε προχθεσινή της ανακοίνωσή της αναφέρει ότι ο Παναγόπουλος «μόνο τυπικά ήταν στο ΠΑΣΟΚ, ουσιαστικά ήταν στη ΝΔ» και διευκόλυνε(!) μια σειρά από γαλάζιους υπουργούς επι μακρόν;
7.Ποιοι άλλοι κοινωνικοί εταίροι (π.χ. επιμελητήρια, ΟΤΑ) έχουν λάβει προγράμματα και ποιος ελέγχει που έχουν διοχετευθεί τα χρήματα αυτά;
8.Πώς συνδέεται το «σκάνδαλο Παναγόπουλου» με την υπογραφή της Κοινωνικής Συμφωνίας που «έλυσε» τα χέρια της κυβέρνησης στο θέμα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας; Ποια στάση κράτησαν οι λοιπές παρατάξεις στο ΔΣ της ΓΣΕΕ όταν συνεδρίασε το συμβούλιο για να αποφασίσει επί του περιεχομένου της συμφωνίας;
9.Γιατί δεν έγινε πρόταση μομφής κατά του Προέδρου της ΓΣΕΕ όλα τα προηγούμενα χρόνια από τις υπόλοιπες συνδικαλιστικές παρατάξεις, που χαρακτήριζαν την ηγεσία της ΓΣΕΕ ως «συνδικαλιστική μαφία»; Τώρα που υπάρχει το πόρισμα Βουρλιώτη θα γίνει μομφή κατά του Παναγόπουλου;
10.Ποιος ελέγχει το πάρτι που γίνεται εδώ και χρόνια με τα γνωστά ιδιωτικά ΚΕΚ που χρηματοδοτούνται από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους;
Η «υπόθεση Παναγόπουλου» είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Αν περιμένει κανείς από την κυβέρνηση, τους εργοδότες αλλά και την απαξιωμένη ΓΣΕΕ να θεραπεύσει τις παθογένειες τότε είναι σαν να περιμένει κάποιος το πρόβλημα να …δώσει τη λύση.
Επειδή πλέον μιλάμε για τέλμα, είναι η ώρα των εργαζομένων και της κοινωνίας των πολιτών αλλά και των πολιτικών δυνάμεων που θέλουν να έχουν αναφορά στην εργασία, να λάβουν πρωτοβουλίες.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα είναι, ότι η Αριστερά αντί να αρπάξει την ευκαιρία και να προτείνει παρεμβάσεις για την ανασυγκρότηση και επαναθεμελίωση του συνδικαλισμού κοιτάει αμήχανα δίχως μέχρι σήμερα, να έχει αρθρώσει το παραμικρό.
Η ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος απαιτεί συνδικάτα που δεν λειτουργούν γραφειοκρατικά, αλλά ως δίκτυα υποστήριξης και διεκδίκησης, προσβάσιμα σε όλους τους εργαζόμενους, ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας τους.
Οι προτάσεις ανασυγκρότησης πρέπει να εστιάζουν στον εκδημοκρατισμό, στην ψηφιακή αναβάθμιση και στην προσαρμογή στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων:
1. Ψηφιακός Μετασχηματισμός & Επικοινωνία
- Ηλεκτρονικές διαδικασίες: Καθιέρωση ηλεκτρονικών ψηφοφοριών και συνελεύσεων (e-balloting) για τη συμμετοχή εργαζομένων σε ευέλικτες μορφές απασχόλησης (τηλεργασία, part-time).
- Ψηφιακά συνδικάτα: Χρήση social media και εξειδικευμένων εφαρμογών για άμεση ενημέρωση, οργάνωση και νομική υποστήριξη.
- Πλατφόρμα ενημέρωσης: Δημιουργία κεντρικής ψηφιακής βάσης δεδομένων για συλλογικές συμβάσεις και δικαιώματα.
2. Διεύρυνση της Εκπροσώπησης (Inclusivity)
- Συνδικαλισμός νέων & ευέλικτων εργαζομένων: Εστίαση στους εργαζόμενους σε πλατφόρμες (gig economy), τον τουρισμό, και τις υπηρεσίες, οι οποίοι συχνά μένουν εκτός παραδοσιακών δομών.
- Ενσωμάτωση γυναικών: Αύξηση της συμμετοχής γυναικών στις ηγεσίες των συνδικάτων.
- Κλαδική ανασυγκρότηση: Μετατόπιση από τα επιχειρησιακά σωματεία (που είναι ευάλωτα) στα κλαδικά σωματεία για ισχυρότερη διαπραγματευτική ισχύ.
3. Εκδημοκρατισμός & Διαφάνεια
- Καταπολέμηση του «εργατοπατερισμού»: Ριζική αλλαγή της ηγεσίας και των διαδικασιών στη ΓΣΕΕ και τις Ομοσπονδίες, αντιμετωπίζοντας φαινόμενα διαφθοράς.
- Διαφάνεια πόρων: Οικονομικός έλεγχος και δημοσιοποίηση των οικονομικών των συνδικάτων.
- Όρια θητειών: Καθιέρωση αυστηρών ορίων θητείας για τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, ώστε να ανανεώνονται τα πρόσωπα.
4. Αλλαγή Στρατηγικής & Περιεχομένου
- Σύγχρονα αιτήματα: Πέρα από τους μισθούς, η ατζέντα πρέπει να περιλαμβάνει: δικαίωμα αποσύνδεσης (τηλεργασία), ισορροπία επαγγελματικής/προσωπικής ζωής, προστασία προσωπικών δεδομένων.
- Πράσινος Συνδικαλισμός: Σύνδεση των εργασιακών δικαιωμάτων με την οικολογική μετάβαση (Just Transition).
- Κοινωνικές Συμμαχίες: Συνεργασία με κινήματα της κοινωνίας των πολιτών (π.χ. για τη στέγαση, το περιβάλλον) για την αύξηση της κοινωνικής επιρροής.
5. Νομική Θωράκιση & Συλλογικές Συμβάσεις
- Επαναφορά ΣΣΕ: Διεκδίκηση της ουσιαστικής επαναφοράς των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) έναντι των ατομικών συμβάσεων.
- Ελεύθερη δράση: Προάσπιση του δικαιώματος στην απεργία και τη συνδικαλιστική ελευθερία, καταργώντας αντεργατικές ρυθμίσεις.
Η Αριστερά άραγε ακούει…
(Ο Διονύσης Τεμπονέρας είναι Εργατολόγος)
