Η προσωρινή ειρηνευτική συμφωνία για την κατάπαυση του πυρός στην Γάζα, είναι αναμφίβολα ένα θετικό βήμα. Κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει σε αυτό.
Όμως ας μη έχουμε αυταπάτες. Τίποτε ακόμη δεν έχει ΚΡΙΘΕΙ οριστικά.
Η Κυβέρνηση Νετανιάχου επιμένει στον έλεγχο της λωρίδας της Γάζας και συνεχίζει τους εποικισμούς στην Δυτική όχθη.
Η Χαμάς δεν έχει αποκηρύξει την βία και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι θέλει την ανακωχή για να ανασυνταχθεί.
Το σχέδιο Τραμπ, για τον έλεγχο και την ανοικοδόμηση της περιοχής, από μια ιδιότυπη Δομή, με την συμμετοχή των ΗΠΑ, των αραβικών χωρών, του Μπλερ(!!) και άλλων, μπορεί να λειτουργήσει επίσης μεταβατικά, αλλά δεν πρόκειται να δώσει οριστική και βιώσιμη λύση.
Γιατί το ερώτημα του τι θα γίνει μετά, παραμένει.
Όσο οι Παλαιστίνιοι παραμένουν χωρίς πατρίδα, τροφοδοτείται η ανησυχία για την πιθανότητα νέου γύρου βίας.
Πόσο μάλλον όταν αυτή η ιδιότυπη Δομή(?) που θα αναλάβει την ανοικοδόμηση και τις επενδύσεις που θα χρειαστούν για αυτήν, ουσιαστικά θα λειτουργεί ως εταιρεία με δικές της δυνάμεις επιβολής και ασφάλειας.
Πρακτικά με δικό της στρατό.
Που καμία σχέση δεν θα έχει με την πολιτική των ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ, που αναλάμβαναν ανάλογες αποστολές.
Εταιρία που προφανώς θα θελήσει να διαχειριστεί την περιοχή επι μακρόν, για να αποσβέσει και τις δαπάνες της, (στην καλύτερη περίπτωση ).
Αυτή η φόρμουλα φέρνει στο νου την de facto διοίκηση της Ινδίας τους 18ο και 19ο αιώνα, από την περιβόητη Εταιρία Ανατολικών Ινδιών, που είχαν ιδρύσει τα βρετανικά συμφέροντα με την έμμεση κάλυψη του στέμματος. Με κατάληξη μια άκρως αιματηρή εξέγερση, την παρέμβαση του επίσημου Αγγλικού στρατού και τα όσα σταδιακά επακολούθησαν.
Αυτές οι κολοβές δήθεν λύσεις, δεν προσφέρουν καμία ουσιαστική ασφάλεια για το μέλλον.
Γιατί όσο τα προβλήματα θα παραμένουν, νέες απειλές θα γεννιόνται.
Επιβάλλεται από τώρα να οροθετηθούν με συγκεκριμένο τρόπο, τα επόμενα βήματα.
Να υπάρξει συγκεκριμένη προοπτική, που θα φέρει την οριστική ειρήνη σε αυτή την ταλαιπωρημένη περιοχή.
Πιστεύω ότι αυτή η οριστική λύση πρέπει να αφορά τόσο την ασφάλεια του Ισραήλ, όσο και την ικανοποίηση του δικαιώματος του Παλαιστινιακού λαού για ένα ανεξάρτητο κράτος.
Μόνο έτσι θα απομονωθούν οι εκατέρωθεν δυνάμεις της βίας και θα επιστρέψει η ειρήνη και η ελπίδα για μια καλύτερη ζωή στους λαούς της περιοχής.
Η λύση είναι στα χέρια των ΗΠΑ και των συμμάχων τους αραβικών χωρών.
Δυστυχώς για μια ακόμη φορά η Ευρωπαϊκή Ένωση -παρά τις θετικές διακηρύξεις ορισμένων χωρών- δεν έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.
(O Χρήστος Πρωτόπαπας είναι πρώην υπουργός, μέλος της ΚΠΕ ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ)
