Οι εκπτώσεις τελείωσαν. Ακολουθεί η μεταβατική περίοδος του Σεπτεμβρίου μέχρι αλλαγή της σεζόν.
Άφησαν όμως πίσω τους μια πικρία και μια μεγάλη απογοήτευση.
Ο τζίρος των εκπτώσεων σύμφωνα με τις έρευνες του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών αλλά και της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου μειώθηκε σε όλες τις μικρές επιχειρήσεις κατά -25%.
Είχαμε πει ότι όταν έχεις μια κακή σεζόν, όπως είχαμε, οι εκπτώσεις θα είναι μεγάλη σωτηρία ή μεγάλη απογοήτευση.
Ήταν μια απογοήτευση. Επιβεβαιωθήκαμε δυστυχώς.
Όταν η πολιτεία σκοπίμως και δια νόμου φΕΚ 2440/21-4-2023 έχει απελευθερώσει τις προσφορές καθ όλη τη διάρκεια του χρόνου (όπου στην αγορά ο κάθε ένας κάνει ότι θέλει όποτε το θέλει όταν το θέλει) ουσιαστικά έχει αποδυναμώσει αν δεν έχει καταργήσει το θεσμό των εκπτώσεων.
Οι εκπτώσεις ήταν το μοναδικό εργαλείο ρευστοποίησης των αποθεμάτων που είχαν απομείνει στη σεζόν. Το χάσαμε!!!
Το μεγαλύτερο μέρος των εμπορευμάτων παρόλο που πουλήθηκε στο κόστος, όσο πουλήθηκε, κατά τη διάρκεια αυτών των εκπτώσεων οι εισπράξεις δεν έφτασαν να καλύψουν τα γενικά έξοδα των επιχειρήσεων. Οι εκπτώσεις ήταν μεγάλες.
Τώρα οι συνάδελφοι είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν τους προμηθευτές και τα γενικά έξοδα δανειζόμενοι από τις αβέβαιες μελλοντικές εισπράξεις τους με την ελπίδα ότι θα επιμηκύνουν το χρόνο επιβίωσής τους.
Σε λίγο καιρό τις εκπτώσεις θα τις θυμόμαστε πλέον σαν έθιμο. Η προσπάθεια της πολιτείας με ένα νόμο γραμμένο στο πόδι να καταργήσει ουσιαστικά τις εκπτώσεις φαίνεται ότι πετυχαίνει!!!
Η μεταφορά τζίρου από τις μικρές επιχειρήσεις του λιανικού εμπορίου στις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες και γενικά στις μεγάλες επιχειρήσεις (των κλάδων που ουσιαστικά αφορούν οι εκπτώσεις) συντελείται διαρκώς με τις ευλογίες της πολιτείας.
Από την άλλη μεριά ένα τραπεζικό σύστημα που θα μπορούσε να βοηθήσει σε αυτή τη δυσκολία τις μικρές επιχειρήσεις είναι εντελώς κλειστό.
Αφού η πολιτεία επιθυμεί όλες οι συναλλαγές να περνούν μέσα από το τραπεζικό σύστημα ηλεκτρονικά και προς τούτο νομοθετεί γιατί θα πρέπει να δηλώνει αδυναμία ελέγχου στις χρεώσεις που έχει το τραπεζικό σύστημα;;;
Γιατί επιτρέπει αυτές τις εναρμονισμένες πρακτικές εις βάρος των μικρών επιχειρήσεων και επαναλαμβάνω όχι των μεγάλων;
Το τραπεζικό σύστημα είναι κλειστό για χρηματοδοτήσεις στις ΜΜΕ και επιπλέον επιβαρύνει με 150€ τον μήνα την κάθε μικρή επιχείρηση στις συναλλαγές της χωρίς να υπολογίζουμε τις προμήθειες των POS, των τόκων των δανείων και λοιπά.
Η πολιτεία γιατί σφυρίζει αδιάφορα σε αυτό το έγκλημα που συντελείται από το τραπεζικό σύστημα και δεν επεμβαίνει με τα όργανα που διαθέτει;;;
Υπάρχουν βέβαια και άλλοι λόγοι που οι εκπτώσεις απέτυχαν.
Η ακρίβεια των προϊόντων πρώτης ανάγκης έχει περιορίσει το διαθέσιμο καταναλωτικό εισόδημα αλλά και την ψυχολογία του καταναλωτή.
Η ακρίβεια που πλήττει όλες τις οικογένειες εμμέσως πλήττει και όλες τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις αφού το καταναλωτικό εισόδημα που προορίζεται για το μικρό λιανικό εμπόριο είναι πλέον ελάχιστο.
Από αυτό το ελάχιστο το μεγαλύτερο μέρος πηγαίνει στις πολυεθνικές εταιρείες και στα πολυεθνικά e-shops και μόνο το 20% πέφτει στην αγορά στα φυσικά καταστήματα του λιανικού εμπορίου.
Αυτό συμβαίνει διότι οι μεγάλες επιχειρήσεις και τα πολυεθνικά e-shops έχουν τη δύναμη της διαφήμισης.
Έχουν έδρες στην Πολωνία, Τσεχία, Βουλγαρία, Ισπανία με ΦΠΑ και φορολόγηση μικρότερη, τριγωνικές συναλλαγές και ελάχιστη φορολόγηση στην Ελλάδα. Η κύρια φορολόγηση τους είναι στους φορολογικούς παραδείσους και έτσι φαίνονται πιο ανταγωνιστικές και αρπάζουν το διαθέσιμο καταναλωτικό εισόδημα που έχει απομείνει για την αγορά των φυσικών καταστημάτων.
Οι ελληνικές επιχειρήσεις όμως φορολογούνται στην Ελλάδα και ο φόρος μένει εδώ και τα κέρδη επενδύονται εδώ.
Υπάρχει μια συγκέντρωση κατανάλωσης στις πολυεθνικές εταιρείες αλλά και στις μεγάλες εταιρείες των κλάδων που τα προϊόντας τους είναι πρωταγωνιστές στην περίοδο των εκπτώσεων.
Οι καταναλωτές αλλάζοντας τις συνήθειες τους προτιμούν πλέον να κάνουν 5 μέρες διακοπές, προτιμούν την εστίαση και οι δύο αυτοί κλάδοι του τουρισμού και της εστίασης δεν αντιμετωπίζουν ουσιαστικό πρόβλημα τόσο έντονο όσο το μικρό λιανικό εμπόριο.
Από την άλλη μεριά η ανάπτυξη που επιχειρεί η πολιτεία δεν φτάνει στις μικρές επιχειρήσεις του λιανικού εμπορίου.
Αντιθέτως αυτή η πολιτική έχει αυξήσει την τελευταία τριετία τα γενικά έξοδα των ΜΜΕ κατά 70% ενώ ο τζίρος των μικρών επιχειρήσεων έχει μειωθεί κατά 20% κάθε χρόνο. Συνολικά 60%.
Έχουν χάσει το μισό τζίρο τους την τελευταία τετραετία υπολογίζοντας βέβαια και τη μεταφορά τζίρου που γίνεται στις πολυεθνικές και στα πολυεθνικά e-shops.
Η πολιτεία θέλοντας να προχωρήσει κάποιες μεταρρυθμίσεις με τον τρόπο που το επιχειρεί είναι σαν να βάζει τρικλοποδιές και έχει εξουθενώσει τις μικρές επιχειρήσεις.
Με τη διασύνδεση των POS, εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας (χωρίς να είναι ώριμες οι συνθήκες), την άδικη φορολόγηση των αυτοαπασχολούμενων, την μη πάταξη της αισχροκέρδειας, την εφαρμογή του νέου εκπτωτικού νόμου που καταργεί τις εκπτώσεις, τη νομοθέτηση υπέρ των πολυεθνικών (ωράρια λειτουργίας καταστημάτων τις Κυριακές με επιπλέον έξοδα και λοιπά).
Γιατί τόση βιασύνη; όλα έγιναν μέσα στους πρώτους 5 μήνες του έτους όταν οι συνθήκες στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν ήταν ώριμες.
Αν ενοχλεί ο μεγάλος αριθμός των μικρών επιχειρήσεων να δοθούν σημαντικά κίνητρα ώστε να αποκτήσουν μέγεθος και να εκσυγχρονιστούν ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στον ανταγωνισμό.
Σημαντικά όμως κίνητρα!!!
Να σταματήσει επιτέλους αυτός ο αφανισμός των μικρών επιχειρήσεων πριν είναι αργά.
(Ο Θάνος Τσαγκάρης είναι Γενικός Γραμματέας Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών)
