Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών είναι ένα ηχηρό μήνυμα για το σύνολο του πολιτικού κόσμου, αποδεικνύει ότι η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία βρίσκεται σε παραλυτική ματαίωση αλλά ακόμα και έτσι αποδοκίμασε την κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη. Ας επιχειρήσουμε μια πρώτη αποκωδικοποίηση του μηνύματος σε τέσσερα και ένα σημεία.
1. Οι μεγάλοι νικητές της 9ης Ιουνίου είναι η αποχή και η απαξίωση του πολιτικού συστήματος, η οποία εκφράστηκε και με την μεγάλη διασπορά της ψήφου σε μικρά και πολύ μικρά κομματίδια. Η διάρρηξη του κοινωνικού δεσμού, η ματαίωση των προσδοκιών όχι απλά μιας γενιάς, αλλά μιας σειράς γενεών, η απόρριψη των ημίμετρων, η απουσία ουσιαστικής εναλλακτικής εκφράστηκαν με ηχηρό τρόπο στην κάλπη των Ευρωεκλογών.
2. Η ΝΔ αποδοκιμάστηκε με τον πλέον ηχηρό τρόπο. Έχασε 13 μονάδες από τις βουλευτικές εκλογές και 5 μονάδες από τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Επίσης, κατέγραψε το δεύτερο χειρότερο αποτέλεσμα της στην Μεταπολίτευση, μετά τον Ιούνιο του 2012. Η ΝΔ, η αλαζονική Κυβέρνηση του Κ. Μητσοτάκη έχει υποστεί ένα σαφές ρήγμα, το οποίο δεν επιδέχεται διόρθωσης. Κυρίως όμως, έγινε σαφές ότι η ΝΔ, της αμετροέπειας, των αντεργατικών πολιτικών, της εξάντλησης των μικρομεσαίων, της εξυπηρέτησης των μεγάλων καρτέλ, και των συμφερόντων λίγων ημετέρων και μπορεί και πρέπει να ηττηθεί. Η ΝΔ πλέον δεν είναι άτρωτη και αυτή η ήττα είναι σημαντική.
3. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι ο δεύτερος μεγάλος ηττημένος, καθώς είναι η πέμπτη σε σειρά κάλπη, στην οποία συρρικνώνεται. Ωστόσο, φαίνεται να συγκρατείται στα μεγάλα αστικά κέντρα, γεγονός που οφείλουμε να κρατήσουμε στην συζήτηση που ήδη άνοιξε για την μεγάλη δημοκρατική παράταξη. Το ΠΑΣΟΚ ΚΙΝΑΛ είναι ο τρίτος μεγάλος ηττημένος, σε συνθήκες κατάρρευσης του ΣΥΡΙΖΑ και σαφούς οπισθοχώρησης της Δεξιάς, δεν καρπώθηκε παρά ένα αναιμικό ποσοστό. Είναι η τρίτη εκλογική διαδικασία, που υπολείπεται κατά πολύ του στόχου του. Η ανάγνωση του αποτελέσματος, οφείλει να γίνει με όρους συνολικής πολιτικής αντεπίθεσης, προγράμματος και μεγάλης εικόνας, οτιδήποτε άλλο συνιστά υιοθέτηση της ίδιας ηττοπαθούς στρατηγικής που μας οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα. Η αγέλαστη «θεσμικότητα», η έλλειψη σαφούς στρατηγικής και μηνύματος κόστισαν στην δημοκρατική παράταξη και αυτό το μήνυμα, οφείλουμε στους ψηφοφόρους μας πρώτιστα αλλά κυρίως στον παροπλισμένο κόσμο των νεότερων και παραγωγικών γενιών να το μετουσιώσουμε σήμερα κιόλας, σε αλλαγή πολιτικής ρότας.
4. Η άνοδος της Ακροδεξιάς, αντανακλά την ήττα των δυνάμεων της προόδου, της Αριστεράς και του δημοκρατικού κέντρου, αντανακλά την παραίτηση και την απουσία ενός συνεκτικού, συνεργατικού, συμμετοχικού οράματος για την Ευρώπη και την Ελλάδα. Η άνοδος της Ακροδεξιάς, είναι το τελευταίο μακρόσυρτο κουδούνι για να βγούμε χωρίς φόβο από το τέλμα που μπήκε η κόσμος του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού μετά το 2012 και κυρίως μετά το 2015. Πρώτη άμεση κίνηση μας, οφείλει και πρέπει να είναι η μετατόπιση της ατζέντας από τον φόβο, τους εξοπλισμούς και την μικροδιαχείριση της καθημερινότητας, στην δημιουργία, την παραγωγική ανασυγκρότηση, τις μεγάλες τομές στο κράτους δικαίου, τις μεγάλες τομές στο βαθύ κράτος, το φορολογικό σύστημα, την δημοσιονομική πολιτική.
Η εσωστρέφεια είναι μια κατάσταση στην οποία αρέσκεται η Αριστερά και η Κεντροαριστερά και οφείλουμε να παραδεχτούμε, ότι απέδωσε καρπούς …ήττας και σε αυτές τις εκλογές, γι’ αυτό και ήρθε η ώρα να λάβει τέλος. Έφτασε η ώρα, για το μεγάλο άλμα με ευθύνη και ειλικρινή εσωτερικό διάλογο. Με μια μεγάλη κάθοδο προς τον κόσμο της εργασίας, τους μικρομεσαίους και την μεσαία τάξη, με εικονοκλαστική διάθεση απέναντι στους υπάρχοντες κομματικούς μηχανισμούς, χωρίς οργανωτίστικες τακτικές και κυρίως με την δημιουργία συνεκτικού και οραματικού προγραμματικού λόγου, να ξεκινήσουμε σήμερα κιόλας για την συγκρότηση του σχεδίου που θα νικήσει την ΝΔ στις ερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Αυτόν τον αγώνα θα τον κερδίσουμε με γενναιότητα, χωρίς περιχαρακώσεις, με συμμετοχή της βάσης και σύναψη νέων κοινωνικών συμμαχιών.
(Η Δρ. Μαριζέτα Αντωνοπούλου είναι Διδάσκουσα Οικονομικής και Κοινωνικής Πολιτικής, ΕΚΠΑ, Υπ. Ευρωβουλεύτρια ΠΑΣΟΚ ΚΙΝΑΛ)
