Η πολιτική αντίληψη της Αριστεράς, άλλωστε, έχει τα Εθνικά θέματα χαμηλά στην πολιτική ατζέντα, σε αντίθεση με τη Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη, που τα θεωρεί ύψιστης πολιτικής σημασίας και συμβολισμού.
Για την αντίληψη του Συνασπισμού και μετέπειτα του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν αναφαίρετο δικαίωμα των Σκοπιανών να αυτοπροσδιορίζονται ως "Μακεδόνες" και η χώρα τους να αποκαλείται "Μακεδονία". Μάλιστα δεν το έκρυψαν ποτέ, ιδίως την περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένα μικρό σε εκλογική επιρροή κόμμα.
Γι' αυτό θεωρώ διασκεδαστική την προσπάθεια αρκετών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να ερμηνεύουν και αξιολογούν τη Συμφωνία των Πρεσπών, μέσα από την πολιτική κουλτούρα του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Παράταξης. Πιο έντιμο θα θεωρούσα να υπεράσπιζαν την πολιτική τους κουλτούρα για τα Εθνικά θέματα, με επιχειρήματα που τα ενστερνίζονται εδώ και χρόνια, παρά να μας παραδίδουν μαθήματα "πατριωτισμού"!
Κάποιοι μάλιστα έφτασαν στο σημείο να μνημονεύσουν και τον Ανδρέα Παπανδρέου, προκειμένου να επιπλήξουν τη σημερινή ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής. Κατά βάθος όμως ξέρουν ότι το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Παράταξη ούτε υπέγραψε ούτε θα υπέγραφε ποτέ τέτοια συμφωνία. Ούτε επέτρεψε ούτε θα επέτρεπε ποτέ την εκχώρηση της Μακεδονικής ταυτότητας στους βόρειους γείτονες μας. Αυτή ήταν άλλωστε η ουσία της φράσης του Ανδρέα Παπανδρέου, το 1993 στη Θεσσαλονίκη, "Το όνομα μας είναι η ψυχή μας".
Ακόμα πιο θλιβερό είναι να παρακολουθείς πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, να αποθεώνουν τον Αλέξη Τσίπρα για τη Συμφωνία των Πρεσπών, με προφανή σκοπιμότητα να "πιάσουν στασίδι" στη δικαίωση του οράματος του Πρωθυπουργού να ηγηθεί της νέας Προοδευτικής Παράταξης της Πατρίδας μας. Όλοι μαζί στο δρόμο που χάραξε πρώτος ο Φώτης ο Κουβέλης.
Με δεδομένα τα παραπάνω, ο στόχος του Αλέξη Τσίπρα, μέσα από τη Συμφωνία των Πρεσπών, ήταν διπλός. Πρώτον, να αναδιατάξει το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό με έμφαση στη διάλυση των μικρότερων κομμάτων, ιδίως του Κινήματος Αλλαγής, και να αναδείξει επικοινωνιακά το δίπολο Πρόοδος-Συντήρηση. Με άλλα λόγια, όποιος είναι υπέρ της Συμφωνίας είναι προοδευτικός, άρα με τον Τσίπρα. Όποιος είναι εναντίον είναι ακροδεξιός, άρα στην καλύτερη με το Μητσοτάκη. Δεύτερον, να εκπέμψει ένα ξεκάθαρο σήμα στο εξωτερικό, ιδίως σε Γερμανία και ΗΠΑ, ότι είναι ο άνθρωπος που λαμβάνει τις δύσκολες αποφάσεις, δίχως σοβαρές κοινωνικές αντιδράσεις. Το έκανε με επιτυχία με τα Μνημόνια, επιχείρησε να το κάνει και τώρα.
Είναι αλήθεια ότι ο διπλός στόχος του Τσίπρα επετεύχθη σε μεγάλο βαθμό. Απορρόφησε τους ΑΝΕΛ, υποθέτω στο πλαίσιο της μεγάλης προοδευτικής συμμαχίας(!!!) και πέταξε τον «παλιόφιλο» του Πάνο Καμμένο σαν «στυμμένη λεμονόκουπα». Διέλυσε το Ποτάμι, το οποίο επέδειξε μιας αξιοπρόσεκτη προσήλωση στα Χριστιανικά ιδεώδη, γυρνώντας συνεχώς το άλλο μάγουλο σε κάθε –πολιτική- σφαλιάρα που δεχόταν από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Δημιούργησε και ένα ρήγμα στο Κίνημα Αλλαγής, οδηγώντας τον Θανάση Θεοχαρόπουλο σε ασκήσεις μαδήματος της μαργαρίτας. Συνακόλουθα, υποδέχτηκε θριαμβευτικά την Γερμανίδα Καγκελάριο, την Άγκελα Μέρκελ, η οποία δημοσίως εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της στον κ. Τσίπρα, προκαλώντας, ομολογουμένως, μια πρωτόγνωρη έκπληξη σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο. Δικαίως κάθε καλοπροαίρετος ‘Έλληνας πολίτης αναρωτιέται πως είναι δυνατόν ένας Γερμανός να είναι ευγνώμων προς έναν Έλληνα, επειδή ο Έλληνας έλυσε τις διαφορές του με έναν Σκοπιανό (και πλέον Μακεδόνα, με υπογραφή του κ. Τσίπρα). Φανταστείτε ένας κακοπροαίρετος τι θα μπορούσε να υποθέσει.
Τι δεν κατάφερε όμως ο Αλέξης Τσίπρας; Καταρχάς να υπολογίσειτο πρωτοφανές κύμα αντιδράσεων της Ελληνικής κοινωνίας απέναντι στην τουλάχιστον προβληματική αυτή Συμφωνία, όπως εκφράστηκαν στα πολυπληθή Συλλαλητήριακαι αποτυπώνονται στις δημοσκοπήσεις. Καλύτερο «δώρο» δεν μπορούσε να περιμένει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Πιστώνεται ο ίδιος τις αντιδράσεις και χρεώνεται ο Αλέξης Τσίπρας μια κακή συμφωνία επίλυσης της εκκρεμότητας.
Επίσης, ο Αλέξης Τσίπρας δεν κατάφερε να διαλύσει το Κίνημα Αλλαγής. Παρά τις σχεδιασμένες και απεγνωσμένες προσπάθειες του Μαξίμου, το Κίνημα Αλλαγής έδειξε και δείχνει εξαιρετική αντοχή. Και αυτό για έναν πολύ απλό λόγο. Γιατί ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ υποτίμησαν ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό της Δημοκρατικής Παράταξης, που είναι στοιχείο του DNAτης. Είτε είναι συγκυριακάεκλογικά μικρή είτε είναι εκλογικά μεγάλη, είναι πάντοτε μια βαθιά Πατριωτική Παράταξη.
Κώστας Πανταζής
Μέλος Εκτελεστικής Γραμματείας Κινήματος Αλλαγής
Υποψήφιος βουλευτής Βόρειου Τομέα Αθηνών
