Την ίδια στιγμή όμως, επαναφέρει παλαιότερη πρότασή της για «κεφαλαιοποίηση και «πάγωμα» των οφειλών στον ΟΑΕΕ για ποσά άνω των 20.000 ευρώ, με δυνατότητα αποποίησης ασφαλιστικού χρόνου». Η ΕΣΕΕ απέστειλε σχετική επιστολή, με την επαναφορά της συγκεκριμένης πρότασης, προς τον υπουργό Εργασίας, κ. Γιώργο Κατρούγκαλο, τους αρχηγούς των κομμάτων και προς τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα. Σύμφωνα με τον κ. Κορκίδη, «το κουαρτέτο, εάν πράγματι έχει την πρόθεση να μειώσει την επιβάρυνση των ασφαλισμένων από τις εισφορές, θα πρέπει να δεχτεί την πρόταση που έχουμε επανειλημμένως διατυπώσει για το δικαίωμα της «αποποίησης» του οφειλόμενου ασφαλιστικού χρόνου και να αποδεχθεί το διαχρονικό αίτημά μας. Η ΕΣΕΕ συμφωνεί οι ασφαλισμένοι να εξαιρούνται από την υποχρέωση καταβολής κάθε εισφοράς, προστίμων και προσαυξήσεων, όταν με αίτησή τους, αναστέλλουν την επιχειρηματική δραστηριότητά τους».
Πρόκειται για πρόταση που έχει διατυπωθεί από τη Συνομοσπονδία, ήδη από το 2012 και θεωρείται ότι μπορεί να «δώσει μία διέξοδο επανένταξης στο ασφαλιστικό σύστημα για τους «εντός κρίσης μικρομεσαίους επιχειρηματίες», που δεν είχαν χρέη προ του 2009 και οι οφειλές τους είναι σε άμεση συνάρτηση με την κρίση και την επταετή ήδη ύφεση». Ταυτόχρονα, η ΕΣΕΕ εκτιμά ότι είναι και η μόνη πρόταση «που μπορεί να επαναφέρει ρευστότητα στο ταμείο, επανενεργοποιώντας χιλιάδες ανενεργούς ασφαλιστικά ελεύθερους επαγγελματίες».
Οι έμποροι διαπιστώνουν ότι η συσσώρευση ληξιπρόθεσμων οφειλών στον ΟΑΕΕ ύψους 10,2 δισεκ ευρώ, «καταδεικνύει την ανεπάρκεια της υφιστάμενης ρύθμισης για ποσά έως 20.000 ευρώ (κύρια οφειλή + προσαυξήσεις), καθιστώντας ως επιτακτική ανάγκη τη διεύρυνση του προαναφερθέντος ορίου και για μεγαλύτερες οφειλές». Η τεκμηριωμένη και ανταποκρινόμενη στις ανάγκες της αγοράς πρόταση της ΕΣΕΕ για κεφαλαιοποίηση και «πάγωμα» των οφειλών στον ΟΑΕΕ, με δυνατότητα αποποίησης ασφαλιστικού χρόνου, περιλαμβάνει όλες τις οφειλές σε ενιαίο κεφάλαιο, καθώς επίσης τις κάθε είδους προσαυξήσεις, πρόσθετα τέλη και λοιπές επιβαρύνσεις.
Από της κεφαλαιοποίησης και εφεξής, το ενιαίο κεφάλαιο θα επιβαρύνεται με ένα στοιχειώδες και τυπικό επιτόκιο ύψους 1-1,5%, ενώ στην ουσία οι επιλογές που θα βρίσκονται στη διάθεση του εκάστοτε ενδιαφερομένου, εξειδικεύονται ως εξής:
- Κατά την περίοδο θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος, να δίνεται η δυνατότητα αποπληρωμής του συσσωρευμένου χρέους (κεφάλαιο), είτε μέσω της εφάπαξ καταβολής του απαιτούμενου ποσού είτε μέσω αναλογικής παρακράτησης της χορηγούμενης σύνταξης για χρονικό διάστημα μέχρι την πλήρη διαγραφή του χρέους, οπότε και θα επέρχεται αναπροσαρμογή των αποδοχών στα προβλεπόμενα επίπεδα.
- Η δεύτερη εναλλακτική λύση στην οποία η ΕΣΕΕ αποδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα, αποτυπώνεται στο δικαίωμα που θα πρέπει να παρέχεται στον προς συνταξιοδότηση επιτηδευματία για αποποίηση του ασφαλιστικού χρόνου που θα αντιστοιχεί στην κεφαλαιοποιημένη οφειλή, μία δυνατότητα που θα έχει ανάλογες επιπτώσεις στις συντάξιμες αποδοχές του (αναλογική μείωση συντάξεων).
Η παραπάνω πρόταση εδράζεται στην αρχή ότι ο ασφαλισμένος, ως συνταξιούχος, θα εισπράξει τελικά την αναλογία αυτών που έχει δώσει προς τον ΟΑΕΕ και τα οφειλόμενα ποσά θα συνυπολογιστούν στο τελικό ύψος της σύνταξης που θα λάβει. Φυσικά, απαραίτητη προϋπόθεση για την απρόσκοπτη εφαρμογή της εν λόγω θέσης συνιστά η άμεση επανέναρξη καταβολής των τρεχουσών εισφορών από τους οφειλέτες που κάνουν χρήση της κεφαλαιοποίησης, με ταυτόχρονη όμως παροχή δικαιώματος για ελεύθερη επιλογή ασφαλιστικής κλάσης σε αυτούς.
Η ΕΣΕΕ εκτιμά ότι η βελτίωση της ταμειακής ρευστότητας του ΟΑΕΕ «θα συνδράμει καθοριστικά στη βιωσιμότητα ενός ενιαίου Ταμείου, η οποία μπορεί να επιτελεστεί μέσω ανεύρεσης λύσεων που διασφαλίζουν την καταβολή των τρεχουσών ασφαλιστικών εισφορών και διευκολύνουν ουσιαστικά τους υπόχρεους στη διευθέτηση των υποχρεώσεών τους. Προς αυτή την κατεύθυνση, το «πάγωμα», η κεφαλαιοποίηση και η μετατροπή οφειλών άνω των 20.000 ευρώ στον ΟΑΕΕ (περίπου 7 δισεκ ευρώ), μέσω της δυνατότητας αποποίησης ασφαλιστικού χρόνου, ανταποκρίνονται πλήρως στις ιδιάζουσες επικρατούσες συνθήκες, ικανοποιώντας ένα δίκαιο και διαχρονικό αίτημα του εμπορικού κόσμου».
