Ο Πρόεδρος της ΕΣΕΕ και του ΕΒΕΠ, κ. Β. Κορκίδης, ο οποίος συμμετείχε, ως ομιλητής, αναφέρθηκε, εκτενώς, στα διάφορα, κυρίως γραφειοκρατικά εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές επιχειρήσεις σήμερα, προτείνοντας παράλληλα τρόπους αντιμετώπισής τους.
Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, «οι στρεβλώσεις της Δημόσιας Διοίκησης, οι οποίες χρόνια τώρα, εμποδίζουν την ορθολογική ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, στοιχίζουν χρόνο και χρήμα, ιδιαίτερα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πολυτέλεια την οποία πληρώσαμε ακριβά και που αναντίρρητα δεν την έχουμε την ώρα που η οικονομία εξακολουθεί να είναι σε ασφυξία, απραξία και αδράνεια, με την αγωνία να προστίθεται στην εξίσωση».
Σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Κορκίδης αναφέρθηκε στις προτάσεις του ΕΒΕΠ και της ΕΣΕΕ για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, οι οποίες επικεντρώνονται κυρίως, στην αύξηση των εξαγωγών, του εφοδιασμού πλοίων που εκτελούν πλόες εξωτερικού, καθώς και στην αξιοποίηση της κρουαζιέρας, με την απλοποίηση των τελωνειακών-εξαγωγικών διαδικασιών και την αναμόρφωση της ισχύουσας Τελωνειακής Νομοθεσίας, καθώς και στη ρύθμιση θεμάτων της Εφοδιαστικής Αλυσίδας.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στις προτάσεις για τη βιομηχανική ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη της μεταποίησης, με τη δημιουργία επιχειρηματικής συστάδας στον Πειραιά, αλλά και την επαναλειτουργία των Ναυπηγείων και την αξιοποίηση των μονάδων της Ναυπηγοεπισκευής, με στόχο να αναδειχθεί το λιμάνι του Πειραιά στον μεγαλύτερο εμπορικό κόμβο και ναυτιλιακό κέντρο της Μεσογείου.
Αναλυτικότερα, παρατίθενται τα βασικά σημεία της ομιλίας του:
«...Σας καλωσορίζω στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιώς, που φέτος, συνδιοργανώνει και φιλοξενεί στους χώρους του το πολυσυνέδριο "Money Show". Ένα πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και επιχειρηματικό γεγονός, μοναδικού χαρακτήρα, στο πλαίσιο του οποίου διοργανώνεται και η αποψινή εκδήλωση. Το θέμα, που θα έχουμε την ευκαιρία να αναπτύξουμε στην πορεία της συζήτησής μας, η οποία διεξάγεται υπό τη μορφή debate, για εμάς, τους ανθρώπους του "επιχειρείν", είναι διαχρονικά επίκαιρο. Κι αυτό γιατί, τα εμπόδια στην άσκηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, ως μία παθογένεια της Δημόσιας Διοίκησης στη Χώρα μας, παραμένουν δυσεπίλυτα.
Σε πρόσφατη έκθεση της Ε.Ε. για τη γραφειοκρατία η Ελλάδα καταλαμβάνει την πρώτη θέση της κατάταξης, μαζί με την Ουγγαρία και τις χώρες της Βαλτικής, μεταξύ των 28 κρατών-μελών. Η αναποτελεσματική Δημόσια Διοίκηση και η γραφειοκρατία συχνά αναφέρονται, ως ένας από τους κύριους παράγοντες, που καθιστούν δυσμενές το επιχειρηματικό περιβάλλον στην Ελλάδα, αποτρέποντας τις νέες επενδύσεις και την ανάπτυξη. Για την Ε.Ε. η μείωση της γραφειοκρατίας είναι κρίσιμος παράγοντας για τη βελτίωση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία, κύριος στόχος της στρατηγικής της Λισσαβόνας.
Σκοπός της Ε.Ε. δεν είναι να θίξει τις διαδικασίες, μέσω των οποίων η Δημόσια Διοίκηση κάθε κράτους-μέλους εφαρμόζει τις πολιτικές και συλλέγει πληροφορίες για τους τομείς π.χ. της ασφάλειας, της υγείας και της προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά να εξασφαλίσει την αποτελεσματική λειτουργία τους, χωρίς να παρακωλύεται η επιχειρηματική δραστηριότητα.
Τα τελευταία τριάντα χρόνια είχαμε ένα "Ρυθμιστικό πληθωρισμό" με 171.500 ρυθμίσεις, δηλαδή 20 ρυθμίσεις την ώρα. Το υπέρογκο ρυθμιστικό βάρος που επωμίζονται οι ελληνικές επιχειρήσεις και το οποίο είναι δυσανάλογα υψηλό για τις μικρομεσαίες, φέρνει τη χώρα μας στη δυσμενέστερη θέση, μεταξύ των 19 χωρών της Ευρωζώνης, με το κόστος να ανέρχεται το 2013 στο 4,4% του Α.Ε.Π. ή στα 7,8 δισ. ευρώ (10,6 δισ. δολάρια). Σήμερα, εκτιμάται ότι, το κόστος δεν υπερβαίνει τα 5,2 δισ. ευρώ, σε ένα όμως Α.Ε.Π. που προϋπολογίζεται στα 174 δισ. για το 2015. Όπως καταγράφεται, το ίδιο διάστημα παρήχθησαν 3.450 νόμοι, 20.580 προεδρικά διατάγματα, 114.905 υπουργικές αποφάσεις, 24.010 αποφάσεις Περιφερειών και 8.575 αποφάσεις διοικητικών αρχών.
Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του υπουργείου Δικαιοσύνης, τον Μάρτιο του 2013 εκκρεμούσαν 29.319 υποθέσεις στο Συμβούλιο της Επικρατείας, 332.809 στα Διοικητικά Πρωτοδικεία (από τις οποίες οι 82.449 αφορούν σε φορολογικές και τελωνειακές υποθέσεις), 37.226 υποθέσεις στο Διοικητικό Εφετείο και 30.365 υποθέσεις δημοσιονομικού ενδιαφέροντος στο Ελεγκτικό Συνέδριο.
Αντίστοιχα, για την ολοκλήρωση της διαδικασίας μιας δημόσιας σύμβασης απαιτείται χρόνος 230 ημερών, ο δεύτερος μεγαλύτερος χρόνος στην Ε.Ε. των 28, χωρίς να υπολογίζεται ο χρόνος προκήρυξης και προετοιμασίας του διαγωνισμού. Ο μέσος όρος στην Ε.Ε. είναι 108 ημέρες. Οι καθυστερήσεις στις διαδικασίες εκκαθάρισης στις περιπτώσεις εισαγωγών αγαθών, που προορίζονται για εξαγωγή ή ενδοκοινοτική παράδοση, φθάνουν το 1-1,5 έτος.
Το ΕΒΕΠ εντοπίζει τα μεγαλύτερα γραφειοκρατικά εμπόδια στους τομείς: εγκατάσταση/αδειοδότηση επιχειρήσεων, χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, φορολογία, δικαιοσύνη, αναπτυξιακά κίνητρα και δημόσιες συμβάσεις. Αντίθετα, οι τομείς στους οποίους εντοπίζονται τα λιγότερα εμπόδια είναι: εισαγωγές/εξαγωγές, υποχρεώσεις δημοσιότητας, προδιαγραφές-πιστοποιήσεις, εταιρικό δίκαιο, εργασιακές σχέσεις, έλεγχος-εποπτεία και έρευνα-καινοτομία.
Με σχετικό υπόμνημα, το Ε.Β.Ε.Π. και η Ε.Σ.Ε.Ε. έχουν αποστείλει στην πολιτική ηγεσία τα διάφορα εμπόδια, που αντιμετωπίζει καθημερινά ο επιχειρηματικός κόσμος, κατά τη συναλλακτική πρακτική του με υπηρεσίες του Δημόσιου Τομέα, προτείνοντας παράλληλα τρόπους αντιμετώπισης και επίλυσής τους. Ενδεικτικά, θα ήθελα να αναφέρω τα κυριότερα, που πέρα από την έλλειψη ρευστότητας στην ελληνική αγορά, τη δυσκολία πρόσβασης στο τραπεζικό σύστημα για χρηματοδότηση, τις συνεχείς αλλαγές και την έλλειψη σταθερότητας στο φορολογικό καθεστώς, τα υψηλά τιμολόγια ρεύματος και φυσικού αερίου για τις βιομηχανίες, είναι επίσης η χρόνια αδυναμία πάταξης της γραφειοκρατίας, του παραεμπορίου, της παραοικονομίας, της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής, αλλά και η πολύπλοκη διαδικασία ένταξης Μ.μ.Ε. στα κοινοτικά προγράμματα.
Ακόμη, ο χαμένος χρόνος και το κόστος στις συναλλαγές, μεταξύ επιχειρήσεων και Δημοσίου, ο κατακερματισμός των υπηρεσιών της Δημόσιας Διοίκησης και το πλήθος των συναρμοδιοτήτων, οι δυσνόητες νομοθετικές και λοιπές κανονιστικές ρυθμίσεις, οι καθυστερήσεις στους διαγωνισμούς του Δημοσίου, η έλλειψη ηλεκτρονικής μηχανογράφησης όλων των δημόσιων και δημοτικών υπηρεσιών, καθώς και η απουσία διασύνδεσης μεταξύ τους.
Στη διάρκεια της φετινής χρονιάς, που σε λίγες μέρες μας αποχαιρετά, αφού περάσαμε διά πυρός και σιδήρου, καταλήξαμε στο συμπέρασμα: ότι η παραμονή στο κοινό νόμισμα είναι αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα για τη Χώρα κι ότι αυτή μπορεί να διασφαλιστεί μόνο μέσα από τη στήριξη των εταίρων της. Τώρα είναι καιρός να κάνουμε το επόμενο βήμα. Αυτό που χρειάζεται, επειγόντως, είναι να αλλάξουμε τα δομικά χαρακτηριστικά της ελληνικής οικονομίας, ώστε να πάψει να είναι ο αδύναμος κρίκος της ευρωζώνης. Η προσπάθεια αυτή απαιτεί βαθιές τομές, σε σχέση με το παρελθόν, καθώς το κρίσιμο στοίχημα είναι η αύξηση του εθνικού πλούτου, με κινητήριο δύναμη τον ιδιωτικό τομέα. Με την προσέλκυση επενδύσεων, που δημιουργούν βιώσιμες, ποιοτικές θέσεις εργασίας. Με εστίαση στη ψηφιακή οικονομία, στην καινοτομία, στην επιχειρηματικότητα, στην εξωστρέφεια και ανταγωνιστικότητα.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι προτάσεις μας επικεντρώνονται κυρίως, στην αύξηση των ελληνικών εξαγωγών, του εφοδιασμού πλοίων, που εκτελούν πλόες εξωτερικού, καθώς και στην αξιοποίηση της κρουαζιέρας, με την απλοποίηση των τελωνειακών-εξαγωγικών διαδικασιών και την αναμόρφωση της ισχύουσας Τελωνειακής Νομοθεσίας, καθώς και στη ρύθμιση θεμάτων της Εφοδιαστικής Αλυσίδας.
Παράλληλα, περιλαμβάνονται συγκεκριμένες προτάσεις για τη βιομηχανική ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη της μεταποίησης, με τη δημιουργία επιχειρηματικής συστάδας στον Πειραιά, αλλά και την επαναλειτουργία των Ναυπηγείων και την αξιοποίηση των μονάδων της Ναυπηγοεπισκευής, με στόχο να αναδειχθεί το λιμάνι του Πειραιά στον μεγαλύτερο εμπορικό κόμβο και ναυτιλιακό κέντρο της Μεσογείου. Παράλληλα, επιμένουμε στην πρότασή μας για μετεξέλιξη των Επιμελητηρίων σε Ενιαία Κέντρα Εξυπηρέτησης Επιχειρήσεων.
Ειδικότερα, οι προτεραιότητες που προτείνουν το ΕΒΕΠ και η ΕΣΕΕ είναι:
• Η επικέντρωση των πόρων της Δημόσιας Διοίκησης στη ριζική μεταρρύθμιση των τομέων αδειοδότησης, χωροταξίας, φορολογίας, ταχύτητας απονομής δικαιοσύνης και στα συστήματα κρατικού ελέγχου και εποπτείας.
• Η αξιολόγηση και ο επαναπροσδιορισμός των αρμοδιοτήτων και των σχέσεων μεταξύ των επιπέδων διακυβέρνησης με βάση την αρχή της επικουρικότητας.
• Η ριζική αναδιοργάνωση του μοντέλου παροχής δημόσιων υπηρεσιών προς τις επιχειρήσεις, μέσω εξωτερικής ανάθεσης.
• Η αναδιοργάνωση του συστήματος δημοσίων διαβουλεύσεων, μεταξύ δημόσιας διοίκησης και επιχειρηματικής κοινότητας.
• Η εγκαθίδρυση νέου συστήματος και διαδικασιών για την έγκυρη ανάλυση των επιπτώσεων στην ανταγωνιστικότητα των βασικών μέτρων, που λαμβάνονται με νομοθετήματα.
• Η επένδυση στην ανάπτυξη διευθυντικών στελεχών στη Δημόσια Διοίκηση με ειδίκευση σε θέματα αγορών.
Νομίζω, ότι όλοι θα συμφωνήσουμε, πως οι στρεβλώσεις της Δημόσιας Διοίκησης, οι οποίες χρόνια τώρα, εμποδίζουν την ορθολογική ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, στοιχίζουν χρόνο και χρήμα, ιδιαίτερα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, πολυτέλεια την οποία πληρώσαμε ακριβά και που αναντίρρητα δεν την έχουμε την ώρα που η οικονομία εξακολουθεί να είναι σε ασφυξία, απραξία και αδράνεια, με την αγωνία να προστίθεται στην εξίσωση.
Με αυτές τις σκέψεις, θα ήθελα, να ευχαριστήσω τους διοργανωτές για την πρόσκληση και να ευχηθώ έναν εποικοδομητικό διάλογο, που θα οδηγήσει σε χρήσιμα συμπεράσματα...».
