Στο σκέλος των συντάξεων, προκύπτει ότι οι Έλληνες που είναι άνω των 65 ετών έχουν εισοδήματα που το 2014, αντιστοιχούσαν στο 98% των μέσων εισοδημάτων. Το συγκεκριμένο ποσοστό, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, είναι το τρίτο υψηλότερο σε χώρες – μέλη του Οργανισμού μετά το Λουξεμβούργο (106%) και τη Γαλλία (100%), ενώ στο 87% βρίσκεται ο μέσος όρος. Από την προηγούμενη παραδοχή προκύπτει και ότι φτάνει στο 7% το ποσοστό των Ελλήνων άνω των 65 ετών που είναι φτωχοί, δηλαδή έχουν εισόδημα κάτω από το 50% του μέσου εισοδήματος των νοικοκυριών, όταν ανέρχεται στο 13% ο αντίστοιχος μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ.
Σε ό,τι αφορά το σκέλος των ποσοστών αναπλήρωσης, προκύπτει ότι για συντάξεις που προκύπτουν από πρώην εργαζόμενους που είχαν χαμηλές αποδοχές, προκύπτει ότι το 2014, στην Ελλάδα έφτανε το 66,8%. Στον ΟΟΣΑ παρατηρούνται ποσοστά αναπλήρωσης που κυμαίνονται από 35,5% έως 103,2% γι' αυτή την κατηγορία συντάξεων. Αντίστοιχα, για συντάξεις που προκύπτουν από μέσες αποδοχές πρώην εργαζομένων, το ποσοστό αναπλήρωσης υποχωρεί στο 54,1% στην Ελλάδα, ενώ κυμαίνεται από το 28,4% έως και το 104,8% για τις υπόλοιπες χώρες του Οργανισμού.
Αντίθετα, πλήρης ταύτιση διαπιστώνεται στο προσδόκιμο ζωής, που για πολίτες άνω των 65 ετών, στην Ελλάδα φτάνει στα 19,3 έτη, ακριβώς όσα και στον ΟΟΣΑ. Όμως το ποσοστό των πολιτών που είναι πάνω από 65 ετών, στην Ελλάδα βρίσκεται στο 20,2%, ενώ στον ΟΟΣΑ δεν υπερβαίνει το 16,2%, γεγονός που επιβεβαιώνει το πρόβλημα γήρανσης του πληθυσμού στη χώρα.
Σχετικά με τα μοντέλα συνταξιοδότησης που έχει εκπονήσει ο ΟΟΣΑ για την Ελλάδα, με όριο το 2056 και ηλικία χορήγησης σύνταξης τα 62 έτη, προκύπτει ότι, εάν τηρηθούν συγκεκριμένες παραδοχές, τότε το ποσοστό αναπλήρωσης θα φτάσει στο 54,1% των αποδοχών του. Οι παραδοχές αυτές αφορούν τη μέση ετήσια αύξηση των πραγματικών εισοδημάτων (1,25%), το πραγματικό προεξοφλητικό επιτόκιο (3%), τον πληθωρισμό (2%) και την πραγματική απόδοση κεφαλαίων (3%).
Υπάρχει όμως και το εναλλακτικό σενάριο, όπου το δίχτυ ασφαλείας αναφορικά με τις συντάξεις θα αναπροσαρμόζεται με βάση τους πραγματικούς μισθούς. Στην περίπτωση αυτή, ο εργαζόμενος με μέσες αποδοχές θα παίρνει ως σύνταξη το 63,2% αυτών.
Στην έκθεσή του ο ΟΟΣΑ επισημαίνει ότι από το σύνολο των χωρών – μελών του, περίπου οι μισές έχουν λάβει μέτρα την τελευταία διετία για να γίνουν τα συνταξιοδοτικά τους συστήματα λιγότερο ακριβά, σε μακροπρόθεσμη βάση. Όμως μπορεί σήμερα να επιτυγχάνεται να καταστούν πιο βιώσιμα τα συνταξιοδοτικά συστήματα και οι συνταξιούχοι να καρπώνονται υψηλότερα επίπεδα διαβίωσης, δεν ισχύει όμως κάτι ανάλογο για το μέλλον. Η εκτίμηση του ΟΟΣΑ είναι ότι οι επόμενες γενιές θα κληθούν να αντιμετωπίσουν πιθανό κίνδυνο φτώχειας των συνταξιούχων. Για το λόγο αυτό, το 1/3 των χωρών του Οργανισμού έχει ήδη λάβει μέτρα ενίσχυσης ορισμένων ευάλωτων ομάδων συνταξιούχων.
Ο ΟΟΣΑ διαπιστώνει ότι υπάρχουν χώρες οι οποίες έχουν αυξήσει το γενικό όριο ηλικίας στα 67 έτη. Μάλιστα, ήδη η Τσεχία, η Δανία, η Ιρλανδία, η Βρετανία και η Ιταλία, προγραμματίζουν νέα αύξηση ορίου ηλικίας στα 70 έτη.
Ο Οργανισμός συνδέει άμεσα τα ποσοστά ανεργίας των χωρών, με τις μελλοντικές συνταξιοδοτικές παροχές. Ουσιαστικά, ο ΟΟΣΑ κάνει λόγο για όλο και περισσότερους ανθρώπους, οι οποίοι θα πάρουν πολύ χαμηλότερες συντάξεις όταν συνταξιοδοτηθούν, επειδή βρέθηκαν στην ανεργία κατά τη διάρκεια του εργασιακού τους βίου. Για το λόγο αυτό, ο Οργανισμός καλεί τις χώρες μέλη του, να ενδιαφερθούν ιδιαίτερα για συνταξιούχους, που δεν έχουν συμπληρώσει αρκετές εισφορές για να λάβουν την ελάχιστη σύνταξη.
