23 συλλήψεις εκ των οποίων μόνο μία μετατράπηκε σε προφυλάκιση. Αυτό ήταν το «διά ταύτα» της έρευνας του ελληνικού FBI για τη φορολογική απάτη στην Pizza Fan που συνοδεύτηκε από διθυραμβικούς τίτλους για την επιτυχία των αρχών να εξιχνιάσουν μία μεγάλη υπόθεση φοροδιαφυγής η οποία, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, εκτεινόταν σε βάθος δεκαετίας, κάτω από τη «μύτη» των ελεγκτικών αρχών.
Ούτε λόγος βέβαια για την αναζήτηση ποινικών ευθυνών στα αρμόδια όργανα που άφησαν να γιγαντωθεί, όλα αυτά τα χρόνια, η απάτη, χωρίς να την καταφέρουν να την εντοπίσουν, με αποτέλεσμα να ζημιωθούν τα δημόσια ταμεία, περίπου 25 εκατομμύρια ευρώ. Είναι βέβαια άξιον απορίας για ποιο λόγο δεν βεβαιώθηκαν νωρίτερα τα πρόστιμα και οι όλοι αυτοί φόροι για να κληθεί να πληρώσει ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης, και να μη χρειαστεί να κλείσουν εν μία νυκτί τα καταστήματα της Pizza Fan και να χάσουν τη δουλειά τους 2.500 άνθρωποι.
Για ποιο λόγο δηλαδή δεν έγινε αυτό που δήλωσε ενώπιον του ανακριτή ότι είναι πρόθυμος να πράξει τώρα ο προφυλακισμένος επιχειρηματίας, επιμένοντας πως πρόκειται για φορολογικά αδικήματα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Eπικοινωνιακή αξιοποίηση της υπόθεσης
Αντ’ αυτού, διατάχθηκαν 23 συλλήψεις και ταυτόχρονες δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων που συνοδεύτηκαν από πηχυαίους τίτλους για «χτύπημα στη μεγάλη φοροδιαφυγή». Η υπόθεση «μονοπώλησε» το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης ενώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε τόσο σε αυτήν όσο και στο «Χωριάτικο», κάνοντας λόγο για τα «μεγάλα ψάρια» τα οποία συνελήφθησαν από μία «απρόσκοπτη έρευνα», επαναβεβαιώνοντας τη βούλησή του για την πάταξη της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς.
Η απόφαση ανακριτή και εισαγγελέα, μετά τη μαραθώνια απολογία των 23 συλληφθέντων και την αξιολόγηση των στοιχείων της δικογραφίας, να αφεθούν όλοι οι κατηγορούμενοι ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους, πλην του ιδιοκτήτη της επιχείρησης, αποτελεί την ποινική αποτίμηση της υπόθεσης, μέχρι τουλάχιστον αυτή τη στιγμή.
Και μαρτυρά αν μη τι άλλο, πως αναμφίβολα υπήρξε μία επικοινωνιακή αξιοποίηση της υπόθεσης αυτής η οποία κινήθηκε με όρους εντυπωσιασμού της κοινής γνώμης ακόμη κι αν στο τέλος, καταλήγει να κλονίζει ακόμη περισσότερο την εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στους θεσμούς και κυρίως στη Δικαιοσύνη.
