Καταγγέλλει, μάλιστα, ότι τα Νοσηλευτικά Τμήματα των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων δεν διαθέτουν συστήματα πυροπροστασίας, πυρασφάλειας και πυρανίχνευσης. «Γι' αυτό δεν τους χορηγείται πιστοποιητικό πυρασφάλειας από την πυροσβεστική υπηρεσία», όπως αναφέρει, επιρρίπτοντας ευθύνες στις διοικήσεις των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων και των εκάστοτε υπουργών Υγείας.
«Τραγικά περιστατικά όπως στο Δαφνί, συνέβησαν και θα ξανασυμβούν σε όλα τα ψυχιατρικά νοσοκομεία, εξαιτίας των κυβερνητικών και διοικητικών παραλείψεων. Κινδυνεύουν ζωές ασθενών και προσωπικού», τονίζει η ΠΟΕΔΗΝ, κάνοντας λόγο για πολιτικές απαξίωσης του δημόσιου συστήματος Ψυχικής Υγείας.
Το δημόσιο σύστημα Ψυχικής Υγείας, αναφέρει η ΠΟΕΔΗΝ, στηρίζεται κατά 80% στη λειτουργία των ψυχιατρικών νοσοκομείων (το υπόλοιπο 20% στις ψυχιατρικές κλινικές των Γενικών Νοσοκομείων), σημειώνοντας ότι από αυτό λείπουν απαραίτητες Μονάδες για να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση λόγω της ανθρωπιστικής κρίσης, γι' αυτό «οι ασθενείς (περισσότεροι με εισαγγελική εντολή) στοιβάζονται στα νοσηλευτικά Τμήματα των ψυχιατρικών νοσοκομείων, χωρίς να είναι δυνατή η διαλογή τους».
Όπως αναφέρει η ΠΟΕΔΗΝ στα Τμήματα εισαγωγών νοσηλεύονται νεοχρόνιοι ασθενείς, χρόνιοι ασθενείς, κρατούμενοι με φύλαξη, ασθενείς του άρθρου 69 του Ποινικού Κώδικα που εκτίουν ποινές φυλάκισης, οξέα περιστατικά, χρήστες ναρκωτικών ουσιών κ.ά. Η εισαγωγή τους γίνεται με συνοδεία τριών και τεσσάρων αστυνομικών.
«Τα ψυχιατρικά νοσοκομεία όπως όλα τα νοσοκομεία αντιμετωπίζουν εκρηκτικά προβλήματα εξαιτίας της υποχρηματόδοσης και της υποστελέχωσης. Αδυνατούν να προμηθευτούν είδη απαραίτητα για την ασφαλή και ποιοτική λειτουργία των νοσοκομείων και το προσωπικό είναι κάτω των ορίων ασφάλειας». Σημειώνει ότι στα ψυχιατρικά νοσοκομεία δεν προσλήφθηκε ούτε ένας υπάλληλος τα τελευταία επτά χρόνια, με τις κενές οργανικές θέσεις να υπερβαίνουν το 50%.
Η κάλυψη του κάθε Νοσηλευτικού Τμήματος 30 έως 50 ασθενών με δεδομένη την επικινδυνότητά τους, είναι μία νοσηλεύτρια ανά βάρδια ή στη καλύτερη των περιπτώσεων δύο. Η ΠΟΕΔΗΝ αναφέρεται και στις προσπάθειες που καταβάλλονται από τις Κοινωνικές Υπηρεσίες και τις θεραπευτικές ομάδες των ψυχιατρικών νοσοκομείων, για την ευαισθητοποίηση των οικογενειών να συμβάλλουν στην αποασυλοποίηση δικών τους χρόνιων ασθενών, που δυστυχώς πολλές φορές αποτυγχάνουν.
Οι εργαζόμενοι διεκδικούν επαρκή χρηματοδότηση και στελέχωση των ψυχιατρικών νοσοκομείων, τήρηση των κανόνων ασφαλείας (πυρασφάλεια, πυροπροστασία κ.ά.), ανάπτυξη δημόσιων ενδονοσοκομειακών και εξωνοσοκομειακών μονάδων για να καλύπτεται η ζήτηση στο σύνολό της, με διαλογή των περιστατικών και λειτουργία των ψυχιατρικών Νοσοκομείων χωρίς ημερομηνία λήξεως.
Στην κατάσταση που επικρατεί στα ψυχιατρικά νοσοκομεία αναφέρεται και ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, κάνοντας λόγο για "σοβαρή υποστελέχωση" αλλά και "ολιγωρία" που παρατηρείται στην εφαρμογή της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης, κάτι το οποίο αποτελεί και συμβατική υποχρέωση της χώρας μας έναντι της ΕΕ, με τη δημιουργία νέων ψυχιατρικών κλινικών στα γενικά νοσοκομεία του ΕΣΥ.
«Οι τραγικές ελλείψεις σε ιατρονοσηλευτικό προσωπικό στα ψυχιατρικά νοσοκομεία και στις ψυχιατρικές κλινικές των Γενικών Νοσοκομείων καθιστούν επισφαλή τη λειτουργία των μονάδων», αναφέρει ο ΠΙΣ, σημειώνοντας ότι την τελευταία πενταετία, μεγάλο μέρος του προσωπικού των ψυχιατρικών μονάδων έχει αποχωρήσει λόγω συνταξιοδότησης και δεν έχει αντικατασταθεί. Την κατάσταση, σύμφωνα με τον ΠΙΣ δυσχεραίνει η απουσία δομών πρωτοβάθμιας ψυχιατρικής περίθαλψης. Οι συζητήσεις για κλείσιμο των ψυχιατρικών νοσοκομείων Αθήνας και Θεσσαλονίκης είναι άκαιρες, σύμφωνα με τον ΠΙΣ, καθώς δεν έχει γίνει καμία κίνηση προς την κατεύθυνση της αποασυλοποίησης και της δημιουργίας ψυχιατρικών δομών που θα καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες του πληθυσμού, ιδίως σε περίοδο κρίσης. Πριν ληφθούν αποφάσεις για κλείσιμο νοσοκομείων, θα πρέπει να υπάρξει σχεδιασμός ανάπτυξης ψυχιατρικών δομών σε όλη τη χώρα που θα καλύπτουν τις ανάγκες, καταλήγει ο ΠΙΣ.
