Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει σημαντική αποκλιμάκωση του ελληνικού δημόσιου χρέους έως το 2031, σύμφωνα με την έκθεση Fiscal Monitor που δημοσιοποιήθηκε σήμερα, εκτιμώντας ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να καταγράφει μία από τις ταχύτερες μειώσεις χρέους διεθνώς χάρη στη διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων. Ειδικότερα, το ελληνικό χρέος αναμένεται να υποχωρήσει από το 145,7% του ΑΕΠ το 2025 στο 136,9% το 2026 και στο 130,3% το 2027, συνεχίζοντας σταθερά πτωτικά μέχρι το 110,9% το 2031, επίπεδο χαμηλότερο από τον προβλεπόμενο μέσο όρο των αναπτυγμένων οικονομιών.
Η πρόβλεψη αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη γενικότερη διεθνή τάση, καθώς το χρέος των ανεπτυγμένων οικονομιών αναμένεται να αυξηθεί από το 108% του ΑΕΠ το 2025 στο 114,8% το 2031. Στην κορυφή της ανόδου βρίσκονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπου το δημόσιο χρέος προβλέπεται να εκτιναχθεί από 123,9% σε 142,1% του ΑΕΠ την ίδια περίοδο, ενώ και στην Ευρωζώνη το χρέος εκτιμάται ότι θα αυξηθεί ηπιότερα, από 87,1% στο 89,7% του ΑΕΠ.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, το δημόσιο χρέος προβλέπεται να φθάσει το 100% του ΑΕΠ ήδη από το 2029, ένα έτος νωρίτερα από ό,τι υπολόγιζε το ΔΝΤ πριν από έναν χρόνο, με το Ταμείο να επισημαίνει ότι η επιδείνωση οφείλεται κυρίως στις ΗΠΑ και την Κίνα, αλλά και σε ευρύτερες δημοσιονομικές αδυναμίες διεθνώς. Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, «οι δυναμικές του παγκόσμιου χρέους παραμένουν δυσμενείς».
Καθοριστικός παράγοντας για την ελληνική αποκλιμάκωση του χρέους είναι τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, τα οποία το ΔΝΤ προβλέπει ότι θα παραμείνουν σε ισχυρά επίπεδα καθ’ όλη την περίοδο έως το 2031, παρά τη σταδιακή υποχώρησή τους. Συγκεκριμένα, το πρωτογενές πλεόνασμα εκτιμάται στο 4,4% του ΑΕΠ το 2025, στο 3,8% το 2026, στο 3,1% το 2027 και στο 2,7% το 2031. Αντίθετα, η Ευρωζώνη αναμένεται να συνεχίσει να εμφανίζει πρωτογενή ελλείμματα έως το τέλος της περιόδου.
Παράλληλα, το ΔΝΤ απευθύνει αυστηρή προειδοποίηση για τη διεθνή δημοσιονομική σταθερότητα, τονίζοντας ότι οι γεωπολιτικές εντάσεις και ιδιαίτερα ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αυξάνουν την αβεβαιότητα σε μια περίοδο ήδη επιβαρυμένων δημόσιων οικονομικών. Το Ταμείο υπογραμμίζει ότι οι κυβερνήσεις οφείλουν να εφαρμόζουν πειθαρχημένες και στοχευμένες δημοσιονομικές πολιτικές, προειδοποιώντας πως οι αγορές εμφανίζονται πλέον πολύ λιγότερο ανεκτικές απέναντι σε δημοσιονομικές αποκλίσεις, ακόμη και στις μεγαλύτερες ανεπτυγμένες οικονομίες.
































