Την πάγια γραμμή της φορολογικής διοίκησης ότι ο ΦΠΑ που επιβαρύνει δαπάνες φιλοξενίας, δεξιώσεων και ψυχαγωγίας δεν εκπίπτει, ακόμη και όταν αυτές συνδέονται με επιχειρηματική δραστηριότητα, επιβεβαιώνει πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών.
Με την απόφαση απορρίφθηκε ενδικοφανής προσφυγή εταιρείας, η οποία ζητούσε την αναγνώριση δικαιώματος επιστροφής ΦΠΑ για δαπάνες φιλοξενίας που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο διεθνούς έκθεσης.
Η φορολογική αρχή είχε περιορίσει το πιστωτικό υπόλοιπο ΦΠΑ της επιχείρησης, κρίνοντας ότι οι συγκεκριμένες δαπάνες εμπίπτουν ρητά στις εξαιρέσεις του άρθρου 30 παρ. 4 του Κώδικα ΦΠΑ, το οποίο αποκλείει το δικαίωμα έκπτωσης για έξοδα δεξιώσεων, ψυχαγωγίας και φιλοξενίας γενικά.
Η εταιρεία υποστήριξε ότι πρόκειται για συνήθεις και αναγκαίες εμπορικές πρακτικές του ναυτιλιακού κλάδου, πλήρως τεκμηριωμένες και άμεσα συνδεδεμένες με τη δραστηριότητά της, ωστόσο η ΔΕΔ έκρινε ότι, ανεξαρτήτως επαγγελματικού πλαισίου ή τεκμηρίωσης, οι συγκεκριμένες δαπάνες δεν έχουν χαρακτήρα «αυστηρά επαγγελματικό» για σκοπούς ΦΠΑ.
Στο σκεπτικό της απόφασης γίνεται επίκληση τόσο της εθνικής νομοθεσίας όσο και της Οδηγίας 2006/112/ΕΚ, με τη ΔΕΔ να τονίζει ότι δαπάνες καταναλωτικού χαρακτήρα, όπως αυτές της φιλοξενίας και κοινωνικής παράστασης, αποκλείονται εξ ορισμού από το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ, ακόμη και όταν πραγματοποιούνται στο πλαίσιο επιχειρηματικών εκδηλώσεων ή επαφών.
