Με ισχυρό ταμειακό απόθεμα άνω των 39 δισ. ευρώ εισέρχεται στο 2026 ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ), γεγονός που του προσφέρει σημαντική ευελιξία στη διαχείριση του δημόσιου χρέους και ενισχύει τη θωράκιση της ελληνικής οικονομίας απέναντι σε ενδεχόμενες διεθνείς αναταράξεις. Το αποθεματικό αυτό λειτουργεί ως κρίσιμο «μαξιλάρι» ρευστότητας, καθώς περιορίζει τον κίνδυνο αναχρηματοδότησης, προσφέρει ευελιξία στις κινήσεις χρηματοδότησης και αποτελεί ασπίδα σε περίπτωση επιδείνωσης των διεθνών χρηματοπιστωτικών συνθηκών.
Όπως προκύπτει από τον σχεδιασμό του ΟΔΔΗΧ, η επόμενη χρονιά δεν χαρακτηρίζεται από επιθετικές κινήσεις χρηματοδότησης, αλλά από μια στρατηγική σταθεροποίησης και περιορισμού κινδύνων, με βασικό άξονα τη διατήρηση της αξιοπιστίας της χώρας στις αγορές.Το 2026 το βάρος μετατοπίζεται στη συνεχή και επιλεκτική παρουσία της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές ομολόγων. Οι εκδόσεις αναμένεται να κινηθούν σε ελεγχόμενα επίπεδα και να στοχεύουν κυρίως στη διατήρηση της ρευστότητας της καμπύλης αποδόσεων.
Ο προγραμματισμός προβλέπει εκδόσεις μεσομακροπρόθεσμων τίτλων ύψους περίπου 8 δισ. ευρώ, σε συνδυασμό με ενεργή διαχείριση του υφιστάμενου χαρτοφυλακίου χρέους και πρόωρες αποπληρωμές παλαιότερων και ακριβότερων υποχρεώσεων.
Παράλληλα, η στρατηγική για το 2026 στηρίζεται στη διατήρηση πρωτογενών πλεονασμάτων και στη συνεχιζόμενη αποκλιμάκωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ. Ο δείκτης αυτός προβλέπεται να κινηθεί κοντά στο 138% το 2026, από επίπεδα άνω του 200% το 2020, εξέλιξη που αποτυπώνει τη σταθερή βελτίωση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους.
Καθοριστικό ρόλο παίζει το χαμηλό κόστος εξυπηρέτησης, η μεγάλη μέση διάρκεια αποπληρωμής, καθώς και το γεγονός ότι σχεδόν το σύνολο του χρέους είναι με σταθερό επιτόκιο, περιορίζοντας σημαντικά τους κινδύνους από ενδεχόμενες αυξήσεις επιτοκίων.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στη διεύρυνση της επενδυτικής βάσης, με στόχο την προσέλκυση περισσότερων μακροπρόθεσμων θεσμικών επενδυτών, αλλά και στη διατήρηση της εμπιστοσύνης που έχει αποκατασταθεί μετά την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας.
Σε ό,τι αφορά τις κρατικές εγγυήσεις, αυτές παραμένουν και το 2026 αντικείμενο στενής παρακολούθησης, χωρίς ωστόσο να αποτελούν κεντρικό εργαλείο της στρατηγικής χρηματοδότησης. Η έμφαση δίνεται στη διαχείριση του υφιστάμενου χρέους, στη συγκράτηση των κινδύνων και στη συνετή χρήση των ταμειακών διαθεσίμων, ενώ οι εγγυήσεις αντιμετωπίζονται ως ενδεχόμενες υποχρεώσεις που δεν πρέπει να εξελιχθούν σε δημοσιονομικό κίνδυνο.
