Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων κοινοποίησε στις τελωνειακές αρχές τη γνωμοδότηση 10/2025 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία έγινε αποδεκτή από τον διοικητή της ΑΑΔΕ Γιώργο Πιτσιλή. Η γνωμοδότηση διευκρινίζει πότε οι τραπεζικές επιταγές θεωρούνται «ρευστά διαθέσιμα» κατά την έννοια του Κανονισμού (ΕΕ) 2018/1672 και πότε συνυπολογίζονται για τον υπολογισμό προστίμων σε περιπτώσεις μη δήλωσης μεταφοράς χρηματικών ποσών άνω των 10.000 ευρώ.
Η γνωμοδότηση ασχολείται με ένα ζήτημα που συναντούν συχνά οι τελωνειακοί στα σύνορα: πότε μια τραπεζική επιταγή θεωρείται «ρευστό διαθέσιμο» και πότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υπολογιστεί πρόστιμο όταν δεν δηλώνεται, σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2018/1672.
Το βασικό σημείο είναι ότι για να επιβληθεί το πρόστιμο (που φτάνει το 25% της αξίας για μη δηλωμένα ποσά άνω των 10.000 ευρώ), λαμβάνονται υπόψη μόνο οι επιταγές που είναι «ζωντανές», δηλαδή μπορούν νομικά να εισπραχθούν. Για παράδειγμα, αν κάποιος κουβαλάει μαζί του μια τραπεζική επιταγή που έχει εκδοθεί κανονικά και δεν έχει λήξει, τότε αυτή θεωρείται ρευστό διαθέσιμο και, αν δεν δηλωθεί, θα μπει κανονικά στον υπολογισμό του προστίμου.
Αντίθετα, αν η επιταγή έχει ήδη παραγραφεί (πέρασε το εξάμηνο χωρίς να εμφανιστεί), αν έχει ήδη σφραγιστεί από την τράπεζα ως «μη πληρωθείσα» ή αν αναγράφει πάνω ότι είναι άκυρη, τότε δεν μπορεί να μετρήσει σαν ρευστό διαθέσιμο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ακόμη κι αν δεσμευτεί προσωρινά από το τελωνείο, δεν θα μπει στον υπολογισμό του προστίμου γιατί πρακτικά δεν έχει αξία μετρητών.
Ένα σημαντικό στοιχείο που ξεκαθαρίζει η γνωμοδότηση είναι ότι το τελωνείο έχει πάντα το δικαίωμα να δεσμεύει προσωρινά οποιαδήποτε επιταγή βρει — ακόμη και αν φαίνεται ελαττωματική — ώστε να ελέγξει την προέλευσή της και να μην χαθεί το ίχνος της. Η διαφορά είναι ότι για τον υπολογισμό του προστίμου λαμβάνονται υπόψη μόνο οι επιταγές που έχουν πραγματική δυνατότητα εξόφλησης.
Με αυτήν την οδηγία, η ΑΑΔΕ θέλει να υπάρχει ενιαία πρακτική σε όλα τα τελωνεία: οι «κανονικές» επιταγές να μετρούν κανονικά ως ρευστά διαθέσιμα, ενώ οι άκυρες ή οι παραγεγραμμένες να δεσμεύονται μεν, αλλά να μην προστίθενται στη βάση υπολογισμού των προστίμων.
