Με την απάντησή του αυτή, ο κ. Βίζερ, αντικρούει εμμέσως πλην σαφώς τη θέση που διατύπωσε χθες ο Αυστριακός υπουργός Εξωτερικών, Σεμπάστιαν Κουρτς, ο οποίος, επαναφέροντας ζήτημα Grexit, τόνισε πως πρέπει να τεθεί το θέμα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, κάτι που, όπως ισχυρίστηκε, «δεν αποτελεί ένα σενάριο που πρέπει να αποκλείεται, αλλά το τελείως αντίθετο».
Στη συνέντευξή του ο επικεφαλής του EuroWorking Group, δηλώνει «απολύτως αισιόδοξος» για μια επιτυχή κατάληξη των διαπραγματεύσεων με την Ελλάδα, παρατηρώντας συγχρόνως πως οι τελευταίες δύο εβδομάδες πέρασαν μάλλον με παρασκηνιακές αντιπαραθέσεις παρά με σκληρή εργασία.
Διευκρινίζει δε ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι έδειξαν ευελιξία, αλλά ανακοίνωσαν πως τα βασικά σημεία του προγράμματος είναι αμετάκλητα, δηλαδή τα σημεία τα οποία αφορούν τη δημοσιονομική σταθερότητα, τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα και τη διατήρηση των μέτρων που θα φέρουν την Ελλάδα στον δρόμο μιας εθνικής οικονομίας προσανατολισμένης στις εξαγωγές και στην ισχυρή ανάπτυξη.
Απαντώντας σε ερώτηση «οι όροι που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα δεν είναι πραγματικά σκληροί, ενόψει της εξασθενημένης οικονομίας της», σημειώνει ότι κανείς πρέπει να βλέπει το έλλειμμα σε αναλογία με το συνολικό πρόβλημα, και η Ελλάδα είχε μια τεράστια ανισορροπία στα δημοσιονομικά ώστε να πρέπει να πετύχει μεγαλύτερο πλεόνασμα από ό,τι η Γερμανία.
Επισημαίνει στη συνέχεια ότι η Αθήνα δεν μπόρεσε να παρουσιάσει τα προηγούμενα τρία με τέσσερα χρόνια καμία επιτυχία σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, και πως εάν είχαν εφαρμοστεί θα μειώνονταν οι τιμές και θα αποτρέπονταν ένα κατρακύλημα του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού, «αλλά αυτό δεν συνέβη στη διάρκεια διακυβέρνησης, ούτε του Παπανδρέου ούτε του Σαμαρά».
Εάν υπάρξει πάλι επιστροφή στον δρόμο του προγράμματος, τότε δίχως άλλο μπορεί κανείς να διαπραγματευτεί και το ύψος του απαιτούμενου πλεονάσματος, του 4,5%, στον προϋπολογισμό, διευκρινίζει.
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης του, αναφέρει πως όλοι συμφωνούν με τις προθέσεις του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για εξάλειψη της διαφθοράς στην Ελλάδα, για μια δημόσια διοίκηση όπου ο καθένας θα πληρώνει τους φόρους που του αναλογούν, ωστόσο οι διαφορές αρχίζουν από το πώς αυτά θα εφαρμοστούν, και η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει μια σειρά από προτάσεις, οι οποίες, κατά την άποψη του Τόμας Βίζερ, σαφώς δεν είναι στη σωστή κατεύθυνση.
Ως παράδειγμα αναφέρει τις δόσεις για τα ληξιπρόθεσμα δάνεια, σημειώνοντας ότι δεν μπορεί να φανταστεί γιατί ένας ο οποίος χρωστά ένα εκατομμύριο ευρώ θα πρέπει να ευνοηθεί με την αποπληρωμή σε εκατό δόσεις και τί έχει να κάνει αυτό με τους απλούς πολίτες, μερικοί από τους οποίους, όπως λέει, θα ήταν ευτυχείς εάν είχαν φορολογικές υποχρεώσεις ενός εκατομμυρίου ευρώ.
