Με τις διατάξεις οι ελληνικές επιχειρήσεις που εμφανίζουν στα βιβλία τους ποσά δαπανών τα οποία καταβλήθηκαν σε επιχείρηση που εδρεύει σε χώρα μη συνεργάσιμη φορολογικά ή σε χώρα με προνομιακό φορολογικό καθεστώς ή σε άλλη συνδεδεμένη με αυτήν επιχείρηση που δεν έχει συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις περί «φακέλου τεκμηρίωσης» (που προβλέπει ο Κώδικας Φορολογικών Συναλλαγών) θα υποχρεώνεται να πληρώσει φόρο 26% επί των δαπανών αυτών και μόνο εφόσον αποδείξει σε διάστημα 12 μηνών ότι πρόκειται περί πραγματικής συναλλαγής σε συνήθεις τρέχουσες τιμές αγοράς θα δικαιούται να πάρει πίσω τον καταβληθέντα φόρο. Επί της ουσίας, η δαπάνη δεν θα αναγνωρίζεται μέχρι οι επιχειρήσεις να αποδείξουν ότι οι συναλλαγές είναι πραγματικές.
Σύμφωνα με τη διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 21 του νομοσχεδίου:
1) Δεν αναγνωρίζεται για έκπτωση από τα ακαθάριστα έσοδα επιχείρησης το σύνολο των δαπανών που κατέβαλε προς φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα που εμπίπτει σε μια από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
• Είναι κατά τον χρόνο έκδοσης του παραστατικού ή κατά τον χρόνο διενέργειας της συναλλαγής φορολογικός κάτοικος σε κράτος «μη συνεργάσιμο».
• Είναι κατά τον χρόνο έκδοσης του παραστατικού ή κατά τον χρόνο διενέργειας της συναλλαγής φορολογικός κάτοικος σε κράτος που υπόκειται σε προνομιακό φορολογικό καθεστώς.
• Είναι συνδεόμενη, εν τοις πράγμασι εταιρεία, χωρίς να έχει συμμορφωθεί πριν από τη διενέργεια της συναλλαγής ή την έκδοση του παραστατικού με τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται από τον Κώδικα Φορολογικών Διαδικασιών (άρθρο 21 του ν. 4174/2013).
• Δεν διαθέτει στην έδρα της ή σε συνδεδεμένη επιχείρηση την απαιτούμενη οργάνωση και υποδομή για τη διενέργεια -κατ’ επάγγελμα- ομοειδών συναλλαγών, κατά συνήθεια και επάγγελμα με τη συναλλαγή για την οποία εκδόθηκε το παραστατικό.
2) Για τις περιπτώσεις γ΄ και δ΄ η επιχείρηση οφείλει, προκειμένου να αναγνωριστεί η έκπτωση της δαπάνης, και πριν από τη διενέργεια του φορολογικού ελέγχου, να προσκομίσει πλήρη απόδειξη ότι δεν συντρέχουν για τη συγκεκριμένη εταιρεία οι αναφερόμενες συνθήκες.
Για τις περιπτώσεις α΄, β΄, γ΄ και δ΄, προκειμένου ο φορολογούμενος να μην εμπίπτει στη μη έκπτωση της δαπάνης, θα πρέπει να καταβάλει παρακρατούμενο φόρο που προκύπτει από τον ισχύοντα στην Ελλάδα συντελεστή φόρου εισοδήματος για επιχειρηματική δραστηριότητα επί του συνόλου της εν λόγω δαπάνης. Εφόσον εντός δωδεκαμήνου από τη συναλλαγή, ο φορολογούμενος, αποδείξει ότι πρόκειται περί συνήθους συναλλαγής σε τρέχουσες τιμές αγοράς, θα επιστρέφεται αζημίως για το Δημόσιο ο παρακρατηθείς φόρος στον φορολογούμενο.
Τέλος, στο ίδιο νομοσχέδιο προβλέπεται η κατάργηση των προστίμων 10%, 20% και 30% που επιβάλλονται σήμερα για ληξιπρόθεσμα χρέη, ενώ αυξάνεται στα 50.000 ευρώ (από 5.000 ευρώ σήμερα) το όριο ληξιπρόθεσμης οφειλής πάνω από το οποίο ενεργοποιούνται ποινικά μέτρα, με αυτόφωρο και προσωποκράτηση.
