Ο κ. Αργείτης εκτιμά ότι «κατά τα χρόνια εφαρμογής των σκληρών πολιτικών του μνημονίου, το βιοτικό επίπεδο των συνταξιούχων αποτέλεσε μια από τις βασικές μεταβλητές της οικονομικής προσαρμογής, προκαλώντας τεράστιες αδικίες και μια όξυνση της κοινωνικής ανισότητας στη χώρα».
«Βεβαίως» σημειώνει «οτιδήποτε γίνει στην κατεύθυνση της αποκατάστασης αυτών των αδικιών, αλλά και της αποκατάστασης του βιοτικού επιπέδου των συνταξιούχων, εμείς ως ΙΝΕ, τα βρίσκουμε θετικά και θα εχουν την υποστήριξή μας. Μάλιστα, η περαιτέρω ενίσχυση της αγοραστικής τους δύναμης είναι απαραίτητη για την επανεκίνηση της οιονομίας».
Σε ό,τι αφορά την υπουργική εξαγγελία για χρηματοδότηση του ασφαλιστικού με την υπάρχουσα οικονομική ένδεια και τις πρώτερες μελέτες του ΙΝΕ για την κοινωνική ασφάλιση που έδινε δύο έτη ζωής στο σύστημα (ύφεση, ανεργία κ.λπ.) ο επιστημονικός διευθυντής του ΙΝΕ αναφέρει:
«Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα πρέπει πρώτα να απαντηθεί τι είναι εκείνο που προσσδιορίζει τη χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων, ή τη δυνατότητά τους να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Εδώ υπάρχουν δύο παράμετροι: Η μία αφορά την αύξηση της απασχόλησης, ή τη μείωση της ανεργίας. Η άλλη έχει να κάνει με την αντιμετώπιση του μεγάλου προβλήματος της φοροδιαφυγής.
Συνεπώς, η χρηματοδότηση των ταμείων προϋποθέτει ταυτόχρονα σημαντικές αλλαγές στην αγορά εργασίας στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της απασχόλησης και της πάρα πολύ μεγάλης μείωσης της ανεργίας διότι, όπως είναι πασιφανές, η ανεργία στα σημερινά της επίπεδα δημιουργεί μια τεράστια τρύπα στα έσοδα των σφαλιστικών ταμείων. Οπότε μια σημαντική και ταχύτατη μείωση της ανεργίας θα αποτελέσει αυτόματα και μια βασικότατη πηγή εισροών για τα ασφαλιστικά ταμεία. Συνοπτικά, η επίλυση του ασφαλιστικού ζητήματος προϋποθέτει σημαντικές αλλαγές στην κατεύθυνση της επαναρύθμισης της αγοράς εργασίας».
Τέλος, σχετικά με το έαν έχει ερευνηθεί από το ΙΝΕ το φαινόμενο της ανθρωπιστικής και κοινωνικής κρίσης που έχει πλήξει τη χώρα και εάν έχουν καταρτιστεί μέτρα για την αντιμετώπισή του, ο κ. Αργείτης διαβεβαιώνει την ύπαρξη σχετικής μελέτης, σημειώνοντας ότι επικεφαλής της ήταν η κ. Αντωνοπούλου, η οποία ανέλαβε σημαντικό τομέα στο υπουργείο Εργασίας.
«Θεωρούμε» καταλήγει «ότι στην παρούσα κατάσταση της ελληνικής οικονομίας ένα πρόγραμμα εγγυημένης απασχόλησης, κυρίως σε κοινωνικές δραστηριότητες, θα αποτελέσει μια βασική τομή και για την ανάσχεση της ανεργίας, αλλά και για τη σημαντική δημιουργία θέσεων εργασίας που ταυτόχρονα πέρα από την αύξηση της απασχόλησης θα αποτελέσει και μια βασική πηγή εισροών στα ασφαλιστικά ταμεία».
