Συγκεκριμένα, οι πράξεις της φορολογικής αρχής, οι οποίες εκδίδονται χωρίς την τήρηση συγκεκριμένης διαδικασίας, όπως αυτή προβλέπεται από τον νόμο, χαρακτηρίζονται ως μη εκτελεστές και πληροφοριακού χαρακτήρα, με αποτέλεσμα να μην είναι παραδεκτή η προσβολή τους δικαστικά.
Η νομολογία των Διοικητικών Δικαστηρίων έχει επανειλημμένα διατυπώσει ότι επιλαμβάνονται μόνο διαφορών που αναφύονται από εκτελεστές πράξεις, οι οποίες προβλέπονται ειδικώς σε φορολογικό νόμο και έχουν ως αποτέλεσμα την επέλευση έννομων συνεπειών για τον φορολογούμενο, όπως η καταλογή φόρων, τελών, δασμών ή η επιβολή κυρώσεων.
Σε πρόσφατη περίπτωση, ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο υπέβαλε αίτηση στη φορολογική διοίκηση ζητώντας την αναγνώριση ότι οι υπηρεσίες που παρέχει απαλλάσσονται από την επιβολή ΦΠΑ. Το ΣτΕ έκρινε ότι η αίτηση αυτή δεν μπορεί να εξεταστεί παραδεκτά, δεδομένου ότι η πράξη της διοίκησης περί μη απαλλασσόμενου χαρακτήρα των υπηρεσιών του σωματείου είναι μη εκτελεστή και πληροφοριακού χαρακτήρα, αφού για την έκδοσή της δεν προβλέπεται από τον Κώδικα ΦΠΑ η τήρηση συγκεκριμένης διαδικασίας.
Η απόφαση αυτή περιορίζει τις δυνατότητες των φορολογουμένων να προσφεύγουν στα διοικητικά δικαστήρια για πράξεις πληροφοριακού χαρακτήρα, προστατεύοντάς τους παράλληλα από τυχόν αυθαίρετες ή ανεπαρκώς τεκμηριωμένες πράξεις της διοίκησης που δεν ακολουθούν την προβλεπόμενη διαδικασία.
