Δυστυχώς ο Ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά έπαυσε οριστικά να ισχύει με την εφαρμογή του νέου πτωχευτικού κώδικα από την 1η Ιουνίου 2021. Παρόλα αυτά, έχουν ασκηθεί εφέσεις κατά πολλών αποφάσεων υπερχρεωμένων νοικοκυριών, ακόμα και σε περιπτώσεις υπαγωγής των οφειλετών στο Ν. 3869, για διάφορους λόγους. Ένας από αυτούς είναι ο μη συνυπολογισμός των καταβολών της προσωρινής διαταγής, στο συνολικό ποσό που τελικά υποχρεούται ένας οφειλέτης να καταβάλει για την συνολική απαλλαγή του από τα χρέη.
Στο πλαίσιο έκδοσης αποφάσεων Εφετείου υπάρχουν ωστόσο αρκετές περιπτώσεις στις οποίες με τον τρόπο διατύπωσης των αποφάσεων γεννώνται αμφιβολίες ως προς το περιεχόμενο του διατακτικού τους και ενδεχομένως συνάγεται η ύπαρξη ασυμφωνίας μεταξύ της πραγματικής βούλησης του Δικαστηρίου και του περιεχομένου τούτου.
Πρόσφατη εφετειακή απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, υποχρέωσε οφειλέτη και πάλι στην καταβολή των δόσεων του αρ. 8 παρ. 2 του Ν. 3869/2010, και στην καταβολή 240 μηνιαίων δόσεων κατ’ αρ. 9 παρ. 2 για τη διάσωση της κύριας κατοικίας του παρά το γεγονός, ότι είχε ήδη προβεί στις εν λόγω καταβολές μέχρι και την έκδοση της Εφετειακής Απόφασης.
Τα ως άνω δεν θα δημιουργούσαν πρόβλημα, υπό την βασική προϋπόθεση ότι οι Τράπεζες / οι Εταιρείες Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις (funds) / τα Υπό Ειδική Εκκαθάριση Πιστωτικά Ιδρύματα θα μπορούσαν να παρέχουν τα εχέγγυα εκείνα που ανταποκρίνονται στον ειδικό θεσμικό τους ρόλο, που συνεπάγεται αυξημένη ευθύνη έναντι των δανειοληπτών και όχι να ενεργούν – όπως συχνά συμβαίνει - με αποκλειστικό γνώμονα τη μέγιστη διασφάλιση των συμφερόντων τους χωρίς να συνυπολογίζουν τα δικαιολογημένα συμφέροντα των δανειοληπτών, απέχοντας από ενέργειες που μπορούν να τους εκθέσουν σε κίνδυνο υπέρμετρης ζημίας, ιδίως εφόσον δεν πλήττονται σοβαρά τα συμφέροντά τους.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η αντίδικος εταιρεία ενώ γνώριζε ότι ο οφειλέτης έχει προχωρήσει στις οριζόμενες καταβολές στο πλαίσιο του Νόμου 3869, διάψευσε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του, αφού μετά την έκδοση της Εφετειακής απόφασης και στηριζόμενη σε αυτήν, όχι μόνο δεν αναγνώρισε τις καταβολές αυτές με αποτέλεσμα να θεωρείται δήθεν οφειλόμενο και ληξιπρόθεσμο, το ποσό το οποίο ήδη είχε καταβάλλει ο οφειλέτης, αλλά με έγγραφο σημείωμα της, τον ενημέρωσε, ότι αν δεν τηρήσει τις οριζόμενες στην άνω απόφαση, υποχρεώσεις του, η τελευταία θα ασκήσει τα εκ του νόμου προερχόμενα δικαιώματά της για την είσπραξη των ανωτέρω υποτιθέμενων απαιτήσεων της, μεταξύ άλλων δε μέσω της έκπτωσης από τον Νόμο 3869 και την αναγκαστικής κατάσχεσης του ακινήτου του.
Η λύση στο ως άνω σημαντικό πρόβλημα, δόθηκε με την προσφυγή του οφειλέτη στην Ελληνική Δικαιοσύνη, δεδομένου ότι όλες οι προσπάθειες επικοινωνίας του με την Νομική Υπηρεσία της αντιδίκου εταιρείας και των προσπαθειών επεξήγησης της απόφασης, κατέληξαν άκαρπες, καθώς η αντίδικος εταιρεία επέμενε στην αδικαιολόγητη θέση της να μην αναγνωρίζει τις καταβολές που είχαν λάβει χώρα, ενώ γνώριζε για αυτές.
Πλέον συγκεκριμένα μέσω της διαδικασίας της εκουσίας δικαιοδοσίας κατατέθηκε από την Δικηγορική εταιρεία ΑΝΝΑ Α. ΚΟΡΑΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ κι έγινε δεκτή η μεταρρύθμιση της Εφετειακής Απόφασης, και ελήφθησαν υπόψη οι καταβολές του οφειλέτη στο πλαίσιο του άρθρου 9 παρ 2 και ανακλήθηκε η εν λόγω απόφαση ως προς τη διάταξη για την υποχρέωσή του οφειλέτη να καταβάλλει εκ νέου τα ποσά του αρ. 8 παρ. 2 του Ν. 3869/2010, τα οποία είχαν ήδη καταβληθεί από μέρους του.
Τα ως άνω καταδεικνύουν τις γνώσεις και την ιδιαίτερη επιμέλεια που απαιτεί η ανάγνωση και η κατανόηση μιας δικαστικής απόφασης, από έναν έμπειρο νομικό ειδικά όταν η λεκτική διατύπωση και οι όροι που χρησιμοποιούνται σε αυτήν παρέχουν έδαφος σε διάφορες ερμηνευτικές εκδοχές, καθώς η ασάφεια μπορεί να είναι τέτοια, ώστε να δυσχεραίνεται ή να καθίσταται αδύνατη η κατανόηση της απόφασης ή η εκτέλεση αυτής και ο καθορισμός της έκτασης του δεδικασμένου, ενώ πολύ συχνά από την εκτέλεση της απόφασης κρίνονται ζωτικά συμφέροντα των εκάστοτε διαδίκων.
Εν κατακλείδι κάθε μέρος οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό καθώς οι συμβατικές σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ των Τραπεζών/ Εταιρειών Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις (Funds)/Υπό Ειδική Εκκαθάριση Πιστωτικών Ιδρυμάτων και των οφειλετών κρίνονται με βάση τις των γενικών ρητρών του ΑΚ, ιδίως δε με την εξειδίκευση της αντικειμενικής καλής πίστης και της κατάχρησης δικαιώματος, ενώ ήδη έχουν επιβληθεί από το Υπουργείο Ανάπτυξης σημαντικά πρόστιμα για παραβίαση της Νομοθεσίας, κατόπιν εξέτασης καταγγελιών στη Γενική Διεύθυνση Αγοράς και Προστασίας Καταναλωτή της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου.
Η Δικηγορική εταιρεία «ΑΝΝΑ Α. ΚΟΡΑΚΗ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ» με 20ετή πορεία στην νομική ζωή της χώρας, έχει στο ενεργητικό της υποθέσεις με σημαντικές διαγραφές ληξιπρόθεσμων οφειλών, ενώ μέσω του άρτια καταρτισμένου και ενημερωμένου νομικού τμήματός της κι ανταποκρινόμενη στις νομοθετικές αλλαγές και εξελίξεις, δύναται να αποτελέσει έναν πολύτιμο νομικό σύμβουλο σε υποθέσεις Διαγραφής – Ρύθμισης Οφειλών – Υποβολής στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό και Πτώχευσης.
Για περισσότερες πληροφορίες καλέστε στα τηλέφωνα 210 8250164, 2108250008 ή επισκεφθείτε το korakilaw.gr.
