Το ποσό αυτό προστίθεται στο εκτιμώμενο από την τρόικα -ήδη υπάρχον- δημοσιονομικό 1,5 δισ. ευρώ, ανεβάζοντας το συνολικό ύψος του σε επίπεδα λίγο πάνω από τα 2,5 δισ. και είναι αδύνατο να καλυφθεί με νέα μέτρα.
Η τρόικα αναφέρεται στον νόμο για τη ρύθμιση οφειλών μέχρι και σε 100 δόσεις σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, αλλά και στη ρύθμιση Δένδια για τα «κόκκινα» δάνεια, στην οποία προβλέπεται περαιτέρω διαγραφή των προσαυξήσεων από οφειλές στο Δημόσιο για όσους θελήσουν να διευθετήσουν τα χρέη τους προς τις τράπεζες. Στο έγγραφο επισημαίνεται ότι αν και οι ρυθμίσεις έχουν δημοσιονομικές επιπτώσεις, κατατέθηκαν στη Βουλή χωρίς να έχει προηγηθεί η αναγκαία διαβούλευση με τους εκπροσώπους των πιστωτών.
Οι εκτιμήσεις για το κόστος και η απαίτηση της τρόικας προκάλεσαν εκνευρισμό στην κυβέρνηση, η οποία απορρίπτει κάθε ενδεχόμενο απόσυρσης των ρυθμίσεων. Πολιτικώς θα ήταν καταστροφικό κάτι τέτοιο, καθώς η μεν ρύθμιση των υπουργείων Οικονομικών και Εργασίας έχει ήδη ψηφιστεί και αναμένονται οι εγκύκλιοι για να αρχίσει να «τρέχει», η δε ρύθμιση για τα «κόκκινα» δάνεια κατατέθηκε στη Βουλή και πρόκειται να συζητηθεί στην Ολομέλεια. Το Γενικό Λογιστήριο «τρέχει» εκ νέου τις δικές του εκτιμήσεις για την επίπτωση των ρυθμίσεων στα έσοδα, προκειμένου κατά τις διαπραγματεύσεις να αποδείξει ότι η εκτίμηση της τρόικας είναι υπερβολική.
Στην κυβέρνηση ελπίζουν ότι οι υπερβολές της τρόικας είναι μέρος της διαπραγματευτικής τακτικής της ενόψει της επικείμενης αξιολόγησης. Βάζει, δηλαδή, στο τραπέζι το μεγάλο δημοσιονομικό κενό προκειμένου να ασκήσει πιέσεις και θα το συρρικνώσει στη συνέχεια, εάν η κυβέρνηση δεχθεί να εφαρμόσει άλλες μεταρρυθμίσεις.
Ωστόσο, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, το ΔΝΤ θεωρεί ότι ούτως ή άλλως -ακόμη και χωρίς τις επιπτώσεις από τη ρύθμιση στα έσοδα από φόρους και εισφορές- πως το δημοσιονομικό κενό είναι τόσο μεγάλο -περί τα 2 δισ. ευρώ- που δεν μπορεί να καλυφθεί με μέτρα. Γι’ αυτό έχει προτείνει στην κυβέρνηση να ζητήσει την αλλαγή δημοσιονομικών στόχων. Για την ακρίβεια προτείνει να παραμείνει ο στόχος για δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων έως 4,5% του ΑΕΠ, αλλά να επιτευχθεί αυτό ένα με δύο χρόνια αργότερα και όχι το 2016, όπως προβλέπει το Μνημόνιο. Ετσι, η δημοσιονομική προσαρμογή θα γίνει με ηπιότερο ρυθμό. Μάλιστα, αυτή την άποψη φέρεται να συμμερίζεται πλέον και ο άλλος «σκληρός» της τρόικας, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Η κυβέρνηση, όμως, δεν είναι ακόμη έτοιμη για κάτι τέτοιο, καθώς φοβάται ότι η ικανοποίηση ενός τέτοιου αιτήματος δεν θα είναι «δωρεάν», δηλαδή οι πιστωτές θα ζητήσουν ως «αντάλλαγμα» μεταρρυθμίσεις, στις οποίες δεν μπορεί να συμφωνήσει προεκλογικά.
πηγη:Καθημερινή
