Ειδικότερα κατά την διάρκεια της διαβούλευσης του εργασιακού σχεδίου νόμου πολλοί εργαζόμενοι κατέθεσαν τις καταγγελίες τους για το χρόνο διαλείμματος ο οποίος αυξάνεται με το νέο σχέδιο νόμου από 15 λεπτά στα 30 λεπτά το ανώτερο και χορηγείται ανά 4 ώρες από 6 ώρες που ισχύει σήμερα χωρίς όμως να θεωρείται εργάσιμος χρόνος.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες ο χρόνος του διαλλείματος, που δεν προσμετράται ως εργάσιμος, προσαυξάνει την ώρα παραμονής στην εργασία.
Όπως αναφέρουν, οι εργοδότες εκμεταλλευόμενοι τον χρόνο διαλείμματος στην δουλειά μετατρέπουν το 8ωρο σε 8,5 ώρες και ακόμη και 9ωρο χωρίς κανένα έξοδο και χωρίς κανείς να το παίρνει είδηση.
Εξάλλου στο παρελθόν πολλά σωματεία είχαν καταγγείλει την πρόθεση μεγάλων επιχειρήσεων ακόμη και πολυεθνικών να εκμεταλλευτούν το διάλειμμα εργασίας με αύξηση του ωραρίου εργασίας.
Όπως καταγγέλλουν, οι εργοδότες δηλώνουν 8ωρο στην ΕΡΓΑΝΗ αλλά οι εργαζόμενοι εργάζονται 9ωρο. Η μία ώρα διαφορά δεν πληρώνεται από τον εργοδότη ως υπερωρία αλλά ως διάλειμμα εργασίας.
Το γεγονός αυτό προκαλεί την αντίδραση των συνδικάτων οι οποίοι εκτιμούν ότι θα έπρεπε να υπήρχε ρύθμιση στις εργασιακές αλλαγές που να ρυθμίζει το διάλειμμα εργασίας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το θέμα του διαλείμματος εργασίας ορίζεται στο νέο εργασιακό σχέδιο νόμου από 15 ως 30 λεπτά, δηλαδή αυξάνει το χρόνο διαλείμματος, ανά 4 ώρες εργασίας αντί για 6 ώρες που είναι σήμερα χωρίς όμως να ορίζει ότι ο χρόνος διαλείμματος είναι χρόνος εργασίας.
Πρέπει να τονιστεί ότι κάποιες επιχειρήσεις αντιλαμβάνονται πως το διάλειμμα δεν υπολογίζεται εκτός 8ωρου, σαν έξτρα δηλαδή, χρόνος.
Από την άλλη, υπάρχουν εταιρίες και εργοδότες που προτείνουν στους εργαζόμενους να κάνουν το μισάωρο διάλειμμα τους εκτός 8ωρου, εκμεταλλευόμενοι αυτό το νομικό κενό που υπάρχει. Να δουλεύουν δηλαδή, κανονικά τις 8 ώρες και το διάλειμμα να μην υπολογίζεται σε αυτές.
Ωστόσο ως ωράριο νοείται ο χρόνος κατά τον οποίο ο εργαζόμενος βρίσκεται στον χώρο εργασίας και παρέχει την εργασία του υπό τις οδηγίες του εργοδότη του. Το ωράριο ρητά καθορίζεται στην ατομική σύμβαση, ενώ σε περίπτωση υπέρβασης του συμβατικού ή του νομίμου ωραρίου τίθενται εν εφαρμογή τα της υπερεργασίας και υπερωρίας με τις ανάλογες προσαυξήσεις.
Καταγγελίες στο opengov.gr
1. Το διάλειμμα είναι στην πραγματικότητα, και γι’ αυτό *πρέπει να θεωρείται* χρόνος εργασίας: στο διάλειμμα παραμένεις στο χώρο εργασίας, παραμένεις σε ψυχική κατάσταση εργασίας αφού ξέρεις ότι σύντομα θα επανέλθεις και γενικά η ανάπαυση αυτή εξυπηρετεί, και είναι γνωστό ότι εξυπηρετεί, την καλύτερη απόδοση στην εργασία μες στη μέρα. Κανείς δε θα χαρακτήριζε ένα 15′ στη δουλειά του *ελεύθερο χρόνο*, και ό,τι δεν είναι ελεύθερος χρόνος, τότε δεν μπορεί παρά να είναι χρόνος εργασίας.
2. Ο χρόνος του διαλείμματος θα πρέπει να προσμετράται ώς εργάσιμος και να μην προσαυξάνει την ώρα παραμονής στην εργασία. Με αυτό τον τρόπο δεν θα γίνεται καταστρατήγηση του ωραρίου εργασίας και του οκταώρου.
3. Εργαζόμενος που εργάζεται από 4 έως 6 ώρες θα πρέπει να απολαμβάνει 15 λεπτά διαλλείματος. Εργαζόμενος που εργάζεται περισσότερες ώρες από 6 και έως 8 ώρες, θα πρέπει να απολαμβάνει 30 λεπτά διαλλείματος.
Η διεθνής πρακτική λεεί 15 λεπτά διαλλείματος ανά 4 ώρες εργασίας. Επίσης ο χρόνος αυτός θα πρέπει να προσμετράται ώς εργάσιμος και να μην προσαυξάνει την ώρα παραμονής στην εργασία. Τίθεται θέμα ξεκούρασης και πρόληψης της υγείας του εργαζομένου. Είναι στις υποχρεώσεις του εργοδότη και σίγουρα δεν θα πρέπει να καταργείται εμμέσως το 8ωρο
4. Με αυτο το μέτρο ακριβώς έγιναν οι 8 ώρες εργασίας, 8,5 ώστε να προστατευθούν απο τα πρόστιμα μη δηλωμένης υπερεργασίας – υπερωρίας. Υπέροχα. Έχετε καταλάβει ότι δεν προστατεύετε (όχι εσείς αλλα όποιος το είχε νομοθετήσει) τους εργαζόμενους με αυτό το διάλειμμα;
Να τονίσω ότι είναι παράνομο να έχει προσημειωθεί το τί ώρα θα πεινάσω και να πρέπει να πεινάσω εκείνη την συγκεκριμένη ώρα; Αν θέλετε να το κάνετε σωστά θεσμοθετήστε να έχει δικαίωμα διαλείματος ο εργαζόμενος 15 λεπτά στο 8ωρο χωρίς προσημείωση ή προσαύξηση του 8ώρου ωραρίου. Αν δεν μπορείτε μην το βάζετε καθόλου. Τον ζημιώενετε
5. Αυτή η ρύθμιση υπάρχει ήδη, αλλά δεν συμβαδίζει με την πραγματικότητα. Στην πράξη γίνεται ένα διάλειμμα 20΄ για λίγο φαγητό, το οποίο ούτε αφαιρείται από το ημερομισθιο, ούτε παρατείνεται ισόχρονα ο χρόνος εργασίας. Αυτό πρέπει να προβλέπει ο νόμος.
6. Όλοι οι εργοδότες μας υποχρεώνουν ήδη να καθόμαστε το 30 λεπτά διάλειμμά μας έξτρα του 8ώρου. Άρα δουλεύουμε πια ήδη 8,5 ώρες. Αυτά συμβαίνουν όταν το κράτος επιτρέπει τέτοια «παραθυράκια» στον εργοδότη που ψάχνει εννοείται ευκαιρία να αποκομίσει τα μέγιστα απο τον εργαζόμενό του για λόγους κέρδους.
7. Το διάλειμμα πρεπει να είναι τουλάχιστον 30λεπτο /8ωρο, να δίνεται όταν το θέλει ο εργαζόμενος και σε καμία περίπτωση να μην εξαιρειται από το χρόνο εργασίας. Οι άνθρωποι δεν είναι μηχανές, έχουν φυσικές ανάγκες που πρέπει να εκπληρώσουν.
Πρέπει επιτέλους να γίνει κατανοητό πως στην εργασία όπως και σε κάθε τομέα ανθρώπινης δραστηριότητας ο Ανθρωπος είναι ο σκοπός και όχι το μέσον. Δηλαδή η εργασία υπάρχει πρωτίστως για να βιοπορίζεται αξιοπρεπώς ο άνθρωπος και όχι για να παράγονται προιόντα ,και όταν δεν λειτουργεί έτσι έχει αποτύχει το σκοπό της.
Ειναι επίσης τεκμηριωμένο πως το διάλειμμα είναι μια υπόθεση win win αφού αυξάνει την αποδοση του εργαζομένου και συνεπως συμφέρει και τον εργοδότη.
