Η χθεσινή απόφαση-προπομπός τού τι θα ακολουθήσει αποτελεί υλοποίηση της πρώτης μνημονιακής υποχρέωσης για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια (σ.σ.: τα οποία έχουν φτάσει στο ιλιγγιώδες ποσό των 84 δισ. ευρώ!), θέτοντας το πλαίσιο προετοιμασίας και λειτουργίας των τραπεζών. Η δεύτερη μνημονιακή υποχρέωση είναι η οριστικοποίηση του Κώδικα Δεοντολογίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ΤτΕ έχει προχωρήσει στις απαιτούμενες διαδικασίες από την πλευρά της και πλέον αναμένεται η οριστικοποίηση του Κώδικα μέσα στους επόμενους μήνες, ώστε να εφαρμοστούν πιλοτικά οι κατευθυντήριες γραμμές από τις τράπεζες πριν την πλήρη εφαρμογή από το 2015.
Τα ακραία της απόφασης
Αν και η πρώτη απόπειρα δεν είναι αρκετά σαφής, αφού μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου θα πρέπει να πραγματοποιηθεί η αναβάθμιση των συστημάτων και η ολοκλήρωση των λειτουργικών απαιτήσεων (σχεδιασμός τύπων ρύθμισης, σχεδιασμός μεθοδολογιών αξιολόγησης κ.λπ.), εντούτοις στην απόφαση εμπεριέχονται κάποιες κραυγαλέες και ακραιφνείς αποφάσεις, όπως το ότι η τράπεζα θα παίρνει στην κυριότητά της το σπίτι του δανειολήπτη και ακολούθως θα το... νοικιάζει σε αυτόν! Σαν να μην έφτανε αυτό, αν υπάρχει και νέο υπόλοιπο έπειτα από αυτή τη συναλλαγή, θα καθορίζεται ο τρόπος αποπληρωμής από τον δανειολήπτη. Επίσης, υπάρχει πρόβλεψη ούτως ώστε ο δανειολήπτης να παραχωρεί την κυριότητα του ακινήτου του στην τράπεζα εθελοντικά(!) και το ποσό που θα απομένει από την εν λόγω... διευθέτηση θα αποπληρώνεται σταδιακά. Ακόμη, σε άλλη περίπτωση, η τράπεζα θα μπορεί να εκκινεί τις διαδικασίες ούτως ώστε να ρευστοποιεί την όποια περιουσία διαθέτει ο δανειολήπτης, προκειμένου να λάβει τα χρωστούμενα. Η αυστηρότητα κυβέρνησης και τραπεζών δεν εξαντλείται μόνο στα φυσικά πρόσωπα, καθώς υπάρχουν και "ρυθμίσεις" για τις επιχειρήσεις, με τις τράπεζες να διατηρούν το δικαίωμα να αλλάζουν τη διοίκηση μιας επιχείρησης, σε περίπτωση που κρίνουν ότι δεν ικανοποιεί τον τρόπο αποπληρωμής που θέτει το εκάστοτε πιστωτικό ίδρυμα.
Έτσι, σε μια χώρα που μαστίζεται από την κρίση την τελευταία 6ετία, με τις τράπεζες να έχουν πάρει πάνω από 230 δισ. ευρώ από το Ελληνικό Δημόσιο (με διάφορες μορφές) και τη ροή χρηματοδότησης να προς τον ιδιωτικό τομέα να είναι αρνητική (-3,7%), οι τελευταίες φαίνεται ότι ευνοούνται σκανδαλωδώς από τρόικα και κυβέρνηση εις βάρος των χιλιάδων νοικοκυριών, τα οποία δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην αποπληρωμή δανείων, τα οποία έλαβαν προ κρίσης, λόγω οικονομικών συνθηκών.
Η εν λόγω απόφαση χωρίζει τους τύπους των δανείων σε τρεις. Αναλυτικά, προβλέπει τα εξής:
Τύποι Οριστικής Διευθέτησης
Ως τύπος οριστικής διευθέτησης ορίζεται οποιαδήποτε μεταβολή του είδους συμβατικής σχέσης μεταξύ τράπεζας και δανειολήπτη ή ο τερματισμός αυτής, με στόχο την οριστική τακτοποίηση της απαίτησής της:
α) Εθελοντική παράδοση ενυπόθηκου ακινήτου: Ο δανειολήπτης, ο οποίος δεν μπορεί να ανταποκριθεί στους όρους αποπληρωμής ενυπόθηκου δανείου, παραχωρεί εθελοντικά (χωρίς να απαιτηθεί η προσφυγή σε δικαστικές ενέργειες εκ μέρους της τράπεζας) την κυριότητα του ακινήτου στην τράπεζα! Στη σχετική συμφωνία προβλέπεται σαφώς ο τρόπος διευθέτησης του τυχόν υπολοίπου! Εν ολίγοις, και δίνεις το σπίτι σου, αλλά πληρώνεις και τη διαφορά της αξίας του ακινήτου από το υπόλοιπο του δανείου σου!
β) Μετατροπή σε χρηματοδοτική μίσθωση: Ο δανειολήπτης μεταβιβάζει την κυριότητα του ακινήτου στην τράπεζα, υπογράφοντας σύμβαση χρηματοδοτικής μίσθωσης, η οποία του εξασφαλίζει τη δυνατότητα μίσθωσης και χρήσης για ορισμένη ελάχιστη χρονική περίοδο (συνήθως πέντε έτη). Δηλαδή, παραχωρείς την οικεία σου και δίνεις ενοίκιο στην τράπεζα για να μένεις εκεί!
γ) Πώληση και ενοικίαση: Ο δανειολήπτης μεταβιβάζει την κυριότητα του ακινήτου είτε στην τράπεζα είτε σε τρίτο. Η συμφωνία μπορεί να συνοδεύεται με παραχώρηση του δικαιώματος διαμονής στο ακίνητο έναντι μισθώματος (συνήθως για μια ελάχιστη περίοδο τριών ετών). Στη σχετική συμφωνία προβλέπεται σαφώς ο τρόπος διευθέτησης του τυχόν υπολοίπου. Πρόκειται για συνδυασμό των δύο πρώτων επιλογών!
δ) Μεταβίβαση/πώληση του δανείου/αναπροσαρμοσμένο υπόλοιπο: Η μεταβίβαση του δανείου σε άλλο ίδρυμα, πιστωτή ή χρηματοδοτικό σχήμα. Μήπως περιλαμβάνει και την εκχώρηση απευθείας σε funds;
ε) Ανταλλαγή με στεγαστικό δάνειο μικρότερης αξίας: Συμφωνία που επιτρέπει σε δανειολήπτη με οικονομικές δυσκολίες που έχει υποθηκευμένη την κύρια κατοικία του ή την επαγγελματική του στέγη να την πουλήσει, αγοράζοντας νέας χαμηλότερης αξίας.
στ) Διαχείριση σε εκκαθάριση: Ορίζεται η κατάσταση στην οποία η απαίτηση του πιστωτικού ιδρύματος αντιμετωπίζεται στο πλαίσιο της πτωχευτικής διαδικασίας.
ζ) Ρευστοποίηση εξασφαλίσεων: Ορίζεται η κατάσταση στην οποία η τράπεζα, έχοντας καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση, εκκινεί διαδικασίες ρευστοποίησης των εξασφαλίσεων για την ικανοποίηση της απαίτησής της. Εν ολίγοις, μπορεί να βγάλει σε πλειστηριασμό το σπίτι κάποιου δανειολήπτη!
η) Δικαστικές/νομικές ενέργειες: Ορίζονται οι ενέργειες οριστικής διευθέτησης που μπορεί να λαμβάνονται σε περίπτωση απουσίας ή εξάντλησης των εξασφαλίσεων και αφορούν την εκκίνηση δικαστικών ενεργειών έναντι περιουσιακών στοιχείων του δανειολήπτη για την κάλυψη των απαιτήσεων της τράπεζας. Κάτι το οποίο συνεπάγεται ανελέητο δικαστικό "κυνήγι" σε αυτόν που χρωστάει στην τράπεζα!
Τύποι βραχυπρόθεσμων ρυθμίσεων
Ως βραχυπρόθεσμοι τύποι ρυθμίσεων θεωρούνται οι τύποι ρύθμισης με διάρκεια μικρότερη των πέντε ετών και επιλέγονται συνήθως σε περιπτώσεις που οι δυσκολίες αποπληρωμής κρίνονται, βάσιμα, προσωρινές και προβλέπει:
α) Τόκοι: Κατά τη διάρκεια καθορισμένης βραχυπρόθεσμης περιόδου, καταβάλλονται μόνο τόκοι.
β) Δόσεις: Μειώνεται το ποσό των τοκοχρεωλυτικών δόσεων αποπληρωμής (το νέο ποσό δόσης ενδέχεται να είναι μεγαλύτερο ή μικρότερο από το ποσό δόσης το οποίο θα αντιστοιχούσε σε ρύθμιση μόνο τόκων) για καθορισμένη βραχυπρόθεσμη περίοδο.
γ) Περίοδος χάριτος: Παρέχει στον δανειολήπτη τη δυνατότητα προκαθορισμένης περιόδου αναστολής πληρωμών.
δ) Αναβολή πληρωμής δόσης/δόσεων: Παρέχεται, συμβατικά, η δυνατότητα στον δανειολήπτη να μεταφέρει χρονικά μία δόση του δανείου.
ε) Τακτοποίηση καθυστερούμενου υπολοίπου: Τακτοποίηση του ληξιπρόθεσμου υπολοίπου, συνήθως μέσω συμφωνίας πώλησης περιουσιακών στοιχείων από τον δανειολήπτη.
στ) Κεφαλαιοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών: Κεφαλαιοποίηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών και αναπροσαρμογή του προγράμματος αποπληρωμής του οφειλόμενου υπολοίπου.
Τύποι μακροπρόθεσμων ρυθμίσεων
Σ' αυτή την κατηγορία κατατάσσονται οι τύποι ρύθμισης με διάρκεια μεγαλύτερη των πέντε ετών και περιλαμβάνουν:
α) Μόνιμη μείωση του επιτοκίου ή του συμβατικού περιθωρίου.
β) Αλλαγή του τύπου επιτοκίου από κυμαινόμενο σε σταθερό ή αντίστροφα. Δεν διευκρινίζεται αν το υπόλοιπο παραμένει ως έχει ή αυξάνεται.
γ) Παράταση της διάρκειας αποπληρωμής του δανείου (δηλαδή της ημερομηνίας της τελευταίας συμβατικής καταβολής δόσης του δανείου). Δεν διευκρινίζεται αν θα υπάρχει ταυτόχρονη αύξηση επιτοκίου, κάτι το οποίο θα οδηγεί σε αποπληρωμή μεγαλύτερου ποσού από το αρχικό.
δ) Διαχωρισμός της χορήγησης: Όταν μια τράπεζα συμφωνεί να διαχωρίσει, π.χ. ένα ενυπόθηκο δάνειο δανειολήπτη σε δύο τμήματα :
i. ένα ενυπόθηκο δάνειο, το οποίο ο δανειολήπτης εκτιμάται ότι μπορεί να αποπληρώνει και
ii. στο υπόλοιπο τμήμα του αρχικού δανείου, το οποίο τακτοποιείται μεταγενέστερα, με πώληση περιουσιακών στοιχείων ή άλλου είδους διευθέτηση.
ε) Μερική διαγραφή χρεών: Αυτή η επιλογή προβλέπει την οριστική διαγραφή μέρους της συνολικής απαίτησης του πιστωτικού ιδρύματος, ώστε να διαμορφωθεί σε ύψος, που εκτιμάται (σ.σ.: αυθαίρετα;) ότι είναι δυνατό να εξυπηρετηθεί ομαλά.
στ) Αλλαγή της διοίκησης της επιχείρησης όταν οι πιστώτρια/ες τράπεζας/ες θεωρεί/ούν την επιχείρηση βιώσιμη υπό προϋποθέσεις, αλλά η υφιστάμενη διοίκηση δεν συνεργάζεται προς αυτήν την κατεύθυνση.
ζ) Συμφωνίες ανταλλαγής χρέους με μετοχικό κεφάλαιο: Εφαρμόζεται σε αναδιαρθρώσεις εταιριών, όπου μέρος του χρέους μετατρέπεται σε μετοχικό κεφάλαιο και η τράπεζα γίνεται μέτοχος της επιχείρησης, ώστε το υπόλοιπο του χρέους να μπορεί να εξυπηρετηθεί από τις προβλεπόμενες ταμειακές ροές του. Με άλλα λόγια, ελέγχει και "δεσμεύει" τις συναλλαγές μιας επιχείρησης.
πηγη:΅Αυγή
