Όπως μας εξηγεί οι εργαζόμενοι μισθωτοί που εντάσσονται σε κάποια από τις κατηγορίες των ευπαθών ομάδων, όπως διαμορφώνονται από το Υπουργείο Υγείας και τον ΕΟΔΥ, δικαιούνται να ειδοποιήσουν άμεσα τον εργοδότη τους, πληροφορώντας τον για την κατάσταση της υγείας τους, αλλά και για το γεγονός ότι θα απουσιάσουν από την εργασία τους.
Στα πλαίσια της καλής πίστης, οι εργαζόμενοι, μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, οφείλουν να προσκομίσουν και το σχετικό ιατρικό έγγραφο, αν και δεν προβλέπεται ρητά στις δημοσιευθείσες εγκυκλίους. Ο εργοδότης δεσμεύεται πλήρως να θεωρήσει την απουσία του εργαζομένου του δικαιολογημένη. Η χρήση της ανωτέρω ρύθμισης δεν υπόκειται στο διευθυντικό δικαίωμα ούτε ως προς την χρήση της, ούτε ως προς τη διακοπή της.
Επισημαίνεται ότι η παραπάνω δικαιολογημένη απουσία του εργαζομένου από την εργασία του, αποτελεί δικαίωμα του τελευταίου και όχι υποχρέωση. Ο εργαζόμενος εφόσον επιθυμεί να κάνει χρήση του εν λόγω δικαιώματος παραμένει κατ’ οίκον και αμείβεται κανονικά.
Προκειμένου να επιστρέψει στην εργασία του ο μισθωτός, ο οποίος ανήκει σε ευπαθή ομάδα και έκανε χρήση της ανωτέρω διευκόλυνσης, δεν απαιτείται από το νομοθετικό καθεστώς η τήρηση συγκεκριμένης διαδικασίας. Ωστόσο, συνετό θα ήταν να υπογράψει ο εργαζόμενος μια σχετική δήλωση, στην οποία θα αναφέρει ρητά ότι με δική του πρωτοβουλία και ευθύνη, προσέρχεται στην εργασία του, και παύει να κάνει χρήση των διευκολύνσεων για τα άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες.
Επιπλέον, ο εργοδότης επιβαρύνεται σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία με την υποχρέωση πρόνοιας απέναντι στους εργαζομένους του. Ως εκ τούτου, ο εργοδότης δεσμεύεται να τηρεί όλες τις οδηγίες του ΕΟΔΥ και Υπουργείου Υγείας, λαμβάνοντας όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της υγείας των εργαζομένων του (πχ χορήγηση αντισηπτικών, τήρηση αποστάσεων γραφείων, χρήση μάσκας, τοποθέτηση πλέξιγκλας- διαχωριστικών κτλ).
Ζήτημα αποτελεί το γεγονός, αν η μετάδοση του covid-19 σε εργαζόμενο, στον χώρο εργασίας, εντάσσεται στην έννοια του εργατικού ατυχήματος. Εκτιμούμε πάντως, ότι εξαιτίας της αποδεικτικής αδυναμίας, που συνίσταται κυρίως:
α) στη δυσκολία ιχνηλάτησης των περιστατικών και
β) την αδυναμία εξακρίβωσης της πηγής μετάδοσης, λόγω της επιθετικής φύσης του ιού, εφόσον ο εργοδότης τηρεί αυστηρά μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, δεν θα υποχρεωθεί σε αποζημίωση λόγω εργατικού ατυχήματος.
Διευκρινίζεται ότι σε κάθε περίπτωση, το δικαστήριο είναι ο αυθεντικός ερμηνευτής του νόμου, και αναλόγως τις ιδιαίτερες συνθήκες της εκάστοτε υπόθεσης, θα διαγνώσει τη συντέλεση ή μη εργατικού ατυχήματος.
