"Έχουν δίκιο οι άνθρωποι που διαμαρτύρονται γιατί δεν καταφέραμε να βελτιώσουμε τις ζωές τους όσο θα θέλαμε, να τους πείσουμε ότι δεν αδιαφορήσαμε για την ποιότητα της ζωής των μεσαίων στρωμάτων. Ήμασταν όμως αναγκασμένοι να κινηθούμε σε ένα ασφυκτικό δημοσιονομικό πλαίσιο με ανόητους καταναγκασμούς που μας επιβλήθηκαν" αναφέρει.
"Κατανοώ πώς και γιατί μπορεί να δόθηκε η εντύπωση ότι δεν ήμασταν αρκετά κοντά στην κοινωνία για να αφουγκραστούμε τις ανάγκες της αλλά και για να βλέπουμε τον πραγματικό αντίκτυπο της πολιτικής μας στις ζωές των ανθρώπων. Η αλήθεια είναι ότι πράγματι δεν είχαμε φανταστεί τις δυσκολίες του εγχειρήματος να στήσεις στα πόδια της μια γκρεμισμένη οικονομία, μια καθημαγμένη κοινωνία, μια δύσκαμπτη δημόσια διοίκηση" πρόσθεσε, μιλώντας στην Εφημερίδα των Συντακτών.
"Προσωπικά δεν υιοθέτησα ποτέ τον "δικαστικό δρόμο για τον σοσιαλισμό", αντίθετα δήλωσα τις αντιρρήσεις μου, τον διακωμώδησα σε κάθε ευκαιρία. Πολλοί και κυρίως πολλές μου το χρωστάνε από παλιά, μου καταλογίζουν καθωσπρεπιτσμό και θεσμολαγνεία σε κάθε ευκαιρία. Δεν πειράζει, τους απαντώ χριστιανικά 'ου γαρ οίδασι τι ποιούσι', αφού με τον μαρξισμό δεν έχουν κάποια αξιοσημείωτη σχέση. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι κάνουμε τα στραβά μάτια, ότι αφήνουμε τους μηχανισμούς υφαρπαγής της δημόσιας περιουσίας αλώβητους, ότι δεν τολμάμε να τα βάλουμε με τη μικρή και τη μεγάλη διαφθορά".
